1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! * Δώδεκα χτύποι * Νούρα: το μήνυμα * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Συμπόσιο με εχθρούς * Εβόρα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Μια στάλα λόγος ** Χρονογραφήματα: Το τελευταίο τανγκό ** Πεζοποίηση: Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Η πικρή γεύση της προδοσίας * Πασιφλόρα * Μελέτη ζωής ** Νουβέλα: Χάγια ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Το παραμύθι με τα παραμύθια ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου ** Αληθινές ιστορίες: Τα βιβλία της Αιμιλίας Πλατή

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Ράγες οδηγούν εκτός...

Graffiti Train by Gerard Boersma
'Εναρξη ταξιδιού. 

Εισιτήριο στο χέρι. Αποσκευές στον ώμο. Βάρος. Τι μου χρειάζονται κι αν μου χρειάζονται όλα αυτά δεν ξέρω...

Επιβίβαση. Θέση-παράθυρο. Κοιτάζω έξω. Κανείς δικός μου στην αποβάθρα για να μ' αποχαιρετήσει...

Φοβάμαι. Φοβάμαι να ταξιδέψω μόνη. 

Όμως τώρα πια, δε γίνεται, δε μπορώ να κάνω αλλιώς. 

Και το ταξίδι μου ξεκινά. Γρήγορο, ρυθμικό, με πιθανό κίνδυνο εκτροχιασμού. Ταξίδι μ' ένα χθεσινό τραίνο. Χθεσινό. Έχει επιβιβαστεί πολύς κόσμος πριν από μένα στο ίδιο τραίνο. Για τους ίδιους λόγους. Ένα είδος μετανάστευσης. Κακοφορμισμένα στην ψυχή παλιά τραύματα και λάθη ζωής έκαναν την κάθε μέρα σκοτεινή και κρύα. Γεμάτη σκιές και ψευδαισθήσεις.

Μεταναστεύω τώρα προς αναζήτηση μιας νέας πατρίδας, ενός επαναπροσδιορισμού.

Το τραίνο μου ξεκινά. 

Αφήνω πίσω την έρημο της αφθονίας και τη δυσκολία των ανέσεων της σύγχρονης τεχνολογίας. 

Τίποτε το συνηθισμένο κι όμως/αν και,όλα γνώριμα.

Ποια «ζωή» επιβλήθηκε, ποια έρημος επιβλήθηκε για ζωή, μια χώρα εξορίας των πολλών μας κομματιών;

Σημείο επιβίβασης: μια εύθραυστη κατασκευή από ανασφάλειες, από λάθος αγάπες…

Προορισμός: μια κρυστάλλινη πόλη ονείρων ζωντανών και καθαρών, με δρόμους αλήθειας της ψυχής, με το λευκό της κάθαρσης ν’ αναμιγνύεται στα πεθαμένα χρώματα και να τα αλλοιώνει, με την αστραπή να χτυπάει κατ’ ευθείαν ό,τι διαστρέβλωσε ο εγωισμός.

Το ταξίδι περνάει αναγκαστικά μέσα από ζευγάρια μάτια μολονότι είναι μοναχικό. 

Δεν βλέπω πίσω, γιατί ξέρω πως πίσω είναι η κοινή λογική σε σύγκρουση με το «σύστημα», δηλαδή:

α) η ατιμωρησία των ασυνείδητων δολοφόνων της απανταχού ομορφιάς είναι μεγαλοψυχία και συγχωρητικότητα,

β) ο μαζοχισμός είναι καλοσύνη,

γ) οι δυνατοί κι ευαίσθητοι καθαρίζουν τη βρωμιά των εγωκεντρικών "θυμάτων" και των οκνηρών ψυχών...

Και μακραίνει ατέλειωτα ο κατάλογος των διαστρεβλώσεων.

***

-Πρώτος σταθμός αδιάφορος.

-Μια ανταπόκριση που αργεί εξαντλητικά, ματαίωση-μάτωμα που δεν μπορείς να κρύψεις. 

-Μια προσωρινή στάση για τα απαραίτητα. 

-Μια αναγκαστική συνύπαρξη με συνεπιβάτες με διαφορά φάσης.

-Ένας έκτακτος σταθμός και μόνο λόγω του ότι είναι έκτακτος να ‘ναι ενδιαφέρον! 

…κι όσο το ταξίδι συνεχίζει τόσο ξεθωριάζει η καλά ριζωμένη ρουτίνα, με τις κακές επαναλήψεις και τις άψυχες εκδηλώσεις μιας από κοινού συμφωνημένης καρικατούρας αγάπης και σχέσης, μιας ψυχαναγκαστικής συγκατάθεσης ακρωτηριασμού, αντίτιμο της «αγάπης» και της «έγκρισης» των ανθρωποειδών τρωκτικών, μια θέση στο τρομακτικό συνονθύλευμα του κανιβαλισμού τους.

Αφήνοντας πίσω ό,τι δε χρειάζεται κι ενίοτε χαρίζοντας ένα μέρος των αποσκευών ή των περιεχομένων τους… 

Ελαφρύτερη, σοφότερος, πιο όμορφος, ταχύτερη, σοφότερη, ελαφρότερος, πιο όμορφη, συνεπιβάτες και συνεπιβάτισσες...

Αυτή η πόλη και τα ζόμπι της κι όσα ζόμπι αγωνίζονται με νεκρό τρόπο ενάντια στη νέκρα τους, μακριά… Το δικό τους παντού και το δικό τους τώρα, ανήκει σε παρελθοντικό χρόνο… 

Το δικό μας τώρα και το δικό μας παντού, ανήκει στον παρόντα χρόνο… Η διαφορά χρόνου, απλά θέμα επιλογής.


Copyright © Κατερίνα-Τατιάνα Θωμαΐδη, All rights reserved, Πρώτη δημοσίευση 2013.

Δείτε επίσης: "Τα ημερολόγια της μέσα ζωής" και "Μια μέρα ακλυονίς" της Κατερίνας-Τατιάνας Θωμαΐδη.

2 σχόλια:

  1. Ένα θερμό ευχαριστώ, αγαπητή μου οικοδέσποινα, για την τρίτη φορά που με φιλοξενείς στο Κουκιδάκι ! κι επί πλέον ευχαριστίες για την εξαιρετική έκπληξη και τον υπέροχο μεσημεριανό αιφνιδιασμό !
    Φιλιά πολλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα υπάρχει χώρος για όμορφα πράγματα.
      Εγώ ευχαριστώ
      Φιλιά

      Διαγραφή

">

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΤο σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΕβόρα, Κώστας ΚρομμύδαςΧάγια, Μαρία ΜάγκλαρηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΣυμπόσιο με εχθρούς, Ε.Ταλιάνη
Για μια σταγόνα ευτυχίας, Βικτώρια ΠροβίδαΤο τελευταίο τανγκό, Λένα Μαυρουδή-ΜούλιουΜια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΝούρα: το μήνυμα, Π.ΠαπαϊωάννουΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΤο παραμύθι με τα παραμύθια, Αιμιλία ΠλατήΕπιλέξτε εσείς τα δώρα σας!
Ο ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΗ πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΤα βιβλία της Αιμιλίας ΠλατήΜελέτη ζωής, Σπύρος ΣφενδουράκηςΠασιφλόρα, Μαλβίνα ΙωσηφίδουΔώδεκα χτύποι, Ν.Γονίδης