1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτείται *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Ανθρω-Ποινές * Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Χαμένος στα Ίχνη της καταχνιάς

Γράφει ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Άραγε που πηγαίνουν οι ελεύθερες σκέψεις που είμαστε αναγκασμένοι να φιμώνουμε για να υπάρχει κάποια υποτιθέμενη σταθερότητα στη ζωή μας;

Αυτό το ερώτημα μου τριβέλιζε το νου κάθε που προχωρούσα στα ενδότερα της ψυχής του δημοσιογράφου Πέτρου, του ήρωα που βρίσκεται στα Ίχνη της Καταχνιάς. Ο κόσμος του σύντομα γίνεται και δικός μας, οδηγώντας μας σε βίαιες εικόνες που έχουν ξεκάθαρα θύματα και θύτες…

Ή μήπως όχι;

Βρίσκω τον Πέτρο να μονολογεί πώς «…η εξουσία και ο λαός μας κοιτούν κατάματα. Κι εμείς τους ρίχνουμε λόγια για κάλυψη και κανναβούρι αντίστοιχα. Χαίρονται και χαιρόμαστε. Χαίρε!»1

Κάθε κεφάλαιο και μια νέα σκηνή διλλημάτων, όπου η πραγματικότητα και το ονειρικό ισορροπεί στην ανθρωπιά και στην απονιά μας. Μεταφερόμαστε από τις διαδηλώσεις στην Ελλάδα, σ’ ένα πεδίο μάχης λίγο έξω απ’ την χώρα.

Εκεί που σκοτώνονται άνθρωποι και στιγματίζονται για πάντα οι ψυχές όσων μετέχουν στην παρωδία ενός πολέμου που δρα στο όνομα της ελευθερίας.

Εκεί που ο θάνατος γίνεται εμπορεύσιμο είδος και ριζώνει μέσα μας ταΐζοντας με βία τα άγρια ένστικτά μας.

Γιατί «…ο κόσμος ξεχνά, καλέ μου… πέσε και κοιμήσου… θα ξεχάσεις και εσύ…»2

…άραγε συμπονούμε όμως τον αδύνατο που παρακολουθούμε στις οθόνες μας να κλαίει γοερά ή κατά βάθος νιώθουμε τυχεροί που δε βρισκόμαστε εκεί την ώρα της οδύνης;

Ο καθένας όμως είναι μοναχός σε τούτη τη ζωή και κάθε του πράξη, κάθε απόφαση και επιλογή θα τον ακολουθεί σα σκιά σε όλη του τη ζωή. Έτσι και ο ήρωας μας. Ψάχνει εξιλέωση. Γυρεύει τρόπο να μεταδώσει την αλήθεια της ψυχής του στο ανυποψίαστο κοινό και όχι την ψευδαίσθηση της εικόνας. Το ποθεί και ματώνει να τα καταφέρει με κάθε μέσο.

Όμως όλα έχουν ένα κόστος σαν χρειαστεί να βρεθείς αντιμέτωπος μαζί τους. Ένα κόστος που πάντα είναι οδυνηρό, κάνοντας σε μερικές φορές να χάσεις τις ελπίδες σου και να αποπροσανατολιστείς.

Κλείνοντας την τελευταία σελίδα φέρνω στο νου τα αρχικά λόγια του συγγραφέα και αναρωτιέμαι κι εγώ σώψυχα και αληθινά:

«Γιατί αυτός ο κόσμος να μην μπορεί
ποτέ τον εαυτό του
να ανταμώνει;»3
Ο Γιάννης Λαδάκης γεννήθηκε το 1992 στην Πτολεμαΐδα. Σπουδάζει στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ. Η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ήρθε σαν φυσικό αποτέλεσμα των αναζητήσεων και προβληματισμών, που άντλησε από τη μελέτη μεγάλων κληροδοτημένων ιδεών κλασικών και σύγχρονων συγγραφέων. Το βιβλίο του «Τα ίχνη της καταχνιάς» είναι ένα μικρό μέρος της συγγραφικής του δραστηριότητας, διακρίθηκε στον ετήσιο διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και αποτελεί την πρώτη του εκδοτική προσπάθεια.

1 Σελ. 14 «Τα ίχνη της καταχνιάς» - Γιάννης Λαδάκης, 2015 ISBN:978-960-93-7354-8
2 Σελ. 18 «Τα ίχνη της καταχνιάς» - Γιάννης Λαδάκης, 2015 ISBN:978-960-93-7354-8
3 Σελ. 5 «Τα ίχνη της καταχνιάς» - Γιάννης Λαδάκης, 2015 ISBN:978-960-93-7354-8

Περισσότερα από τον Θεόφιλο Γιαννόπουλο:
Αναζητώντας δρόμο διαφυγής με τις λέξεις της Λένας Φατούρου...
Ανασαίνοντας «Το καλοκαίρι στο φάρο» της συγγραφέως Νατάσσας Καραμανλή
Με Φίλο οικείο τη Νοσταλγία του παλιού πόνου της ποιήτριας Αγγελικής Μπούλιαρη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου