ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Προσφορά με κάθε εισιτήριο άλλο ένα δώρο για τους αναγνώστες του koukidaki για την παράσταση Οι ψευτοσπουδαίες *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Μακιαβέλλι *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο * Στον Όλυμπο της Ζανζιβάρης * Το λίκνο της ζωής * Hippie * Φιλήμων, ο ερευνητής του μεταφυσικού * Οδυσσέας Ντεσάντ, η ερωμένη του σπαθιού και του ρόδου * Οι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα * Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα * Ουμπούντου ** Νουβέλα: Σκόνη στο πρόσωπο ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία * Ωτακουστής και Το μπλουζ της Κυριακής ** Διηγήματα: Τα χρονικά της Ταμπου-Ρίας * Κόκκινη κλωστή δεμένη * Ανεξίτηλες στιγμές * Οι σκέψεις έστησαν χορό ** Παιδικά: Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Εκείνο το ταξίδι * Μάθε τον φόβο να νικάς! ** Ποίηση: Σύμφωνα συμβίωσης Ουρανού και Κόλασης * Με το βλέμμα του Ομήρου * Κλειδιά στο τραπέζι * PASSA TEMPO * Λοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας * Φαντάσματα * Ο τελευταίος χτύπος * Το βλέμμα του χάους * Η ζωή μου, μια εκκρεμότητα * Φωτόστιχα ** Μαρτυρία: Η φωνή μέσα μου

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Ο Χρήστος Αντώναρος για τη Γεννημένη στις 13

Η καταστροφική οργή του Πατέρα ήταν ένα πύρινο φως από μια άλλη διάσταση, μια ατσάλινη παγωμένη βροχή που διαπερνούσε όποιον τολμούσε να σταθεί ακάλυπτος. Πάνω απ' όλα ήταν μια κατάρα για τους αιώνες που θα 'ρχόταν, πως ο άνθρωπος δεν θα ησύχαζε για το κακό που έκανε στον Υιό του.
Έτσι κάθε ψυχή περιφέρεται εκεί, στο ενδιάμεσο της ζωής και του θανάτου, το ταξίδι τους ένα όνειρο θολό και κενό, ψυχές βυθισμένες μέσα στη λάσπη της λήθης τους. Όσο πιο τραγικός ο θάνατος τους τόσο μεγαλύτερη η οργή τους. Όσο μεγαλύτερη η οργή τους τόσο εύκολος ο δρόμος πίσω στην ζωή. Ένας μακάβριος χρησμός, αλλά όχι αληθινός για κάθε ψυχή. Υπάρχουν και ψυχές που βρίσκουν καρδιά χωρίς να νιώθουν οργή ή λήθη, πάρα μόνο νοσταλγία για όσα αφήσαν πίσω. Νοσταλγία και αγάπη.
Χιλιάδες χρόνια μετά, μια κωμωδία για γερές αντοχές, θα τραγουδά για όλες τις ψυχές, ανίερες και ευλογημένες, οργισμένες και νοσταλγικές, κλείνοντας με την υπόσχεση πως το τέλος μιας εποχής σημάνει μόνο την αρχή μιας άλλης.[1]
Χρήστος Αντώναρος
Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Χ.Α.: Ήταν μια αλληλουχία σκέψεων μέσα σε μια νύχτα με πολύ τσιγάρο και καφέ, που ξεκίνησε από μια μικρή ιστορία που είχα ξεκινήσει να γράφω για μια κοπέλα που θα ξυπνούσε ως βρικόλακας μέσα σε ένα φέρετρο.
Σκέφτηκα: Τι θα γινόταν, αν δεν ήταν βρικόλακας και ήταν κάτι άλλο; Αν δεν ήταν η μόνη που ξαναγεννιόταν σαν τέρας; Αν αυτή η αναγέννηση συνέβαινε ανά όλο το πλανήτη, για πολλά χρόνια, μια συγκεκριμένη ημερομηνία;
Ερώτηση πάνω στην ερώτηση, έφτασα στην αρχική ιδέα της κοσμοπλασίας του «Γεννημένη στις 13». Ξεκινώντας με μικρές ιστορίες και κερδίζοντας αρκετό ενδιαφέρον από το Ελληνικό κοινό, αποφάσισα να το εμπλουτίσω με περισσότερους χαρακτήρες, σκηνές δράσης και πλοκή που εξελίσσεται γρήγορα χωρίς αλληγορίες. Όποτε θα έλεγα ότι με ώθησε το ενδιαφέρον του κόσμου, αλλά και η ασταμάτητη αφοσίωση μου στο έργο μου.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Χ.Α.: Εξωπραγματικό.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Χ.Α.: Όσοι διαβάσουν το βιβλίο μου πρέπει να έχουν στο νου τους δύο πράγματα: Ανήκει σε ένα λογοτεχνικό είδος που το κοινό δεν γνωρίζει καλά ακόμα, πάρα μόνο από ξένους συγγραφείς, και ότι είναι κομμάτι μιας τριλογίας, που σημαίνει πως αν κάτι παραμένει ανοιχτό στο τέλος του πρώτου βιβλίου τότε, αν κάνω καλά τη δουλειά μου, θα κλείσει στα επόμενα βιβλία.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Χ.Α.: Θα ήταν ένα ταξίδι σε πολλά μέρη του κόσμου, σε μια άλλη, παράλληλη, πραγματικότητα, καθώς και η ιστορία διαδραματίζεται σε όλο το κόσμο, και θα κρατούσε για μήνες.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο:
Χ.Α.: Με τη συγκεκριμένη παράγραφο ξεκινά το Βιβλίο μου:
Η βροχή πέφτει ασταμάτητα εδώ και τρεις μέρες στα ερείπια της Ιερουσαλήμ. Το έδαφος μια λάσπη από αίμα και σκόνη από ρημαγμένη πέτρα. Ο αέρας πυκνός και δυσβάσταχτος από τη μυρωδιά των ανθρώπινων άψυχων κορμιών σε αποσύνθεση, το καμένο ξύλο και την υγρή γη. Η όψη των εκατοντάδων νεκρών προμηνύει πως αυτές οι μυρωδιές θα παραμείνουν για πολλά χρόνια. Άντρες, γυναίκες και παιδιά, πλούσιοι, φτωχοί και στρατιώτες, ένα κουβάρι από κουφάρια, όλοι ίσοι μπροστά στην παγερή ματιά του Θανάτου.
Το μυθιστόρημα φαντασίας του Χρήστου Αντώναρου, Γεννημένη στις 13 (βιβλίο 1), κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ανάτυπο. Βρείτε το εδώ!

Στο οπισθόφυλλο γράφει:
Η ανθρωπότητα είναι υπό τον τυραννικό ζυγό μιας Αυτοκρατορίας Μαγισσών και Δαιμόνων. Κάθε δεκατρείς του μήνα σε κάθε γωνία του πλανήτη εμφανίζεται και από μια Τιμωρία, ένα τερατούργημα ενός ουράνιου Πατέρα, ο οποίος δε συγχώρεσε ποτέ τους ανθρώπους για την σταύρωση του γιού του. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, μια σειρά από διαφορετικούς ήρωες, κάθε στρατοπέδου, γίνεται είτε άθελά του είτε ηθελημένα το μέσο της θείας Κάθαρσης. 
Μέσα στο χάος που επικρατεί σε ένα ήδη χαοτικό και σκοτεινό κόσμο, ο μυστήριος βρικόλακας Βίνσεντ βοηθά την αγαπημένη του Κάρεν να λύσει το μυστήριο πίσω από την επιστροφή της από τον κόσμο των νεκρών. Οι δυνάμεις της και η απουσία της κατάρας από πάνω της μαρτυρά πως δεν είναι σαν τους υπόλοιπους που επιστρέφουν, αλλά γιατί; Είναι άραγε διαφορετική, ή είναι άλλη μια ψυχή γεννημένη στις δεκατρείς;

[1] Στο Πλοκόλεξο [εκ του πλοκή και λέξεις ή κάπως έτσι τέλος πάντων -ο καθένας ας το δεχτεί με τον τρόπο του- ή Πλεκόλεξο(;) -αμφινταλαντευόμενη ανάμεσα στο πλέκω-πλέξιμο και στην πλοκή] οι δημιουργοί γράφουν ένα ελεύθερο κείμενο/άρθρο για το έργο τους χρησιμοποιώντας δέκα προκαθορισμένες λέξεις. Στο τέλος, αν θέλουν, αντικαθιστούν μία από όλες αυτές με μια δική τους για τον επόμενο. Περισσότερα σαν κι αυτό θα βρείτε στην αντίστοιχη ετικέτα.
Απαντήστε κι εσείς στο Πλοκόλεξο κλικάροντας εδώ
Ο Χρήστος Αντώναρος σημειώνει: Αλλάζω την λέξη χρησμός με την λέξη αιθέρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Οδυσσέας Ντεσάντ, Φώτης ΚατσιμπούρηςΤο μπλουζ της Κυριακής, Νατάσσα ΚαραμανλήΤο λίκνο της ζωής, Νίκος ΣυράκηςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΕκείνο το ταξίδι, Ανδρονίκη ΔακορούΣκόνη στο πρόσωπο, Νίκος ΙατρούHippie, P. Coelho
Ουμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΟ τελευταίος χτύπος, Αλέξανδρος ΠετρόχειλοςΣύμφωνα Συμβίωσης Ουρανού και ΚόλασηςΗ φωνή μέσα μου, Κων. ΙωακειμίδηςΦιλήμων ο ερευνητής του μεταφυσικού, Ευάγγελος ΙωσηφίδηςΚλειδιά στο τραπέζι, Χ. ΜαστοροδήμουΤο βλέμμα του χάους, Μαγδαληνή Τσακάλωφ
Μάθε τον φόβο να νικάς, Βούλα ΠαπατσιφλικιώτηΦωτόστιχα, Νίκος ΒαρδάκαςΗ ζωή μου, μια εκκρεμότητα, Άντρη ΙωάννουΟι σκέψεις έστησαν χορό, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΣτον Όλυμπο της Ζανζιβάρης, Δημήτρης Βαγενάς
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΜε το βλέμμα του Ομήρου, Ε.Α. Σαλβάρης
Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα, Gaston LerouxΤα χρονικά της Ταμπου-Ρίας, Χρυσούλα ΔιπλάρηΑνεξίτηλες στιγμές, Καλλιόπη ΠαπουτσήPASSA TEMPO, Σύλβα ΓάλβαΦαντάσματα, Φώτης ΣκουρλέτηςΛοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας, Ζωή ΓκαϊδατζήΟι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα