Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Εθελόντριες ώρες

Η ψυχή μου είναι διάστικτη από λέξεις.

Κι ακούγεται σαν παραδοχή. Σαν επιβεβαίωση γι' αυτό που ήδη γνωρίζει για εκείνη. Γιατί, πώς αλλιώς, θα γινόταν να δημιουργήσει κανείς ποίηση, αν όχι γεμίζοντας πρώτα ο ίδιος!
Η Νάγια Κωστοπούλου παρουσιάζει μια συλλογή έργων της πλημμυρισμένη από ποίηση, με αναφορές στην ποίηση, με κίνητρο την ποίηση -τη δική της ή και άλλων- και με κέντρο την ποίηση. Και θα αποδεχτεί πολλά πράγματα γράφοντας, όπως ότι οι πραγματικές έννοιες δεν κρύβονται στις λέξεις· αφού, πράγματι, βρίσκονται σε ό,τι αντλείται ή προκύπτει από τους συνδυασμούς τους.

Μια μέρα θα φτάσει κι ο προορισμός στο σταθμό μου.

Αρκετά έργα αποτελούν σπουδές σε γραφές άλλων, μεταξύ των οποίων οι: Vagif Samadoghlu (ποίηση)[1], Γιάννης Ευσταθιάδης (διήγημα), Κική Δημουλά (ποίηση), Γιάννης Φιλιππίδης (μυθιστόρημα) κ.ά., απόδειξη ότι η Νάγια καλλιεργείται μέσα από την φιλαναγνωσία, εμπλουτίζει τον κόσμο και την ψυχή της μελετώντας. Εισπράττει και μοιράζεται τελικά τα αποστάγματά της. Ό,τι γράφει το συνδυάζει με λέξεις, βιβλία, στίχους, δημιουργούς... ακόμα και με σημεία στίξης, που τόσο εκτιμά ως ποιήτρια. Κοιτώντας προσεκτικά μέσα και πίσω από τις λέξεις τις, διακρίνω ή ενθυμούμαι διάφορους συγγραφείς (όπως τον Γεώργιο Βιζυηνό στο έργο με τίτλο Το μόνον της ζωής μου ταξίδειον) ακόμα και παραμύθια ή παραμυθένιους ήρωες.

Μόνο ένα λυχνάρι χρειαζόταν.
Λάθος υπολόγιζα στα γυάλινα γοβάκια.

Γράφει σε πρώτο πρόσωπο και κυρίως σε αρσενικό γένος, πάντα με ανθρωποκεντρική διάθεση, που -μάλλον- δηλώνει την επιθυμία της να είναι άμεση, διεισδυτική και να αφορά όσο το δυνατόν περισσότερους. Αναφέρεται και εμπνέεται από το στενό οικογενειακό της περιβάλλον, όσους είναι πιο κοντά της, γεγονός που φανερώνει ότι δεν επιλέγει την αποστασιοποίηση ούτε την απόκρυψη των μύχιων σκέψεων και συναισθημάτων της. Θέλει να μοιραστεί... αυτό που έχει, ό,τι την απασχολεί, εκείνο που συμβαίνει μέσα και τριγύρω της... σε μια καθόλα ανθρωποκεντρική συλλογή.

«Πρέπει να σπείρουμε
τον χαρακτήρα μας» σου έλεγα...
«Για να θερίσουμε
το πεπρωμένο που μας αξίζει».

Χαρακτηριστικά της πένας της είναι οι αναφορές στη βροχή και σε ό,τι σχετίζεται με αυτή, παρόλο που ανάμεσα στους στίχους λέει καθαρά ότι δεν της αρέσει τόσο επειδή ξεπλένει: λέξεις, δάκρυα, χνάρια... αλλά μπορεί να την αγαπά ακριβώς γι' αυτές τις ιδιότητες. Αγαπά τη μνήμη όπως και την ψυχή, και τις χρίζει πρωταγωνίστριες. Από τα χρώματα, βάζει το πιο λαμπερό όλων, το κόκκινο, με υποδειγματική τελειότητα καθώς αρνείται να ασχοληθεί με οποιαδήποτε άλλο.

Χρόνια στριμώχτηκα με την πλάτη στο τοίχο
διαγράφοντας με.
Οι άνθρωποι δεν πρέπει να κλείνονται μέσα.
γι' αυτό φτιάχτηκαν οι δρόμοι.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή της Νάγιας Κωστοπούλου, Εθελόντριες ώρες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άνεμος. Βρείτε το βιβλίο εδώ.

Ευχαριστώ τις εκδόσεις Άνεμος για τη διάθεση του βιβλίου.
Οι πλαγιογραμμένες φράσεις και στίχοι είναι αποσπάσματα.

[1] Σε ανύποπτο χρόνο -πάει καιρός- είχα διαβάσει αρκετά έργα του ίδιου στην αγγλική· τότε που επιθυμούσα να εντρυφήσω στην ποίηση θέλοντας να τη γνωρίσω σφαιρικά και πέρα από τα όρια μιας μόνο γλώσσας (αν και καμιά άλλη γλώσσα δε μπορεί να αποδώσει τόσες αποχρώσεις με τέτοια ακρίβεια και πλούτο όσο η ελληνική). Ξαναθυμήθηκα εκείνα τα τετράδια και ανέσυρα το αγαπημένο μου:
Hide the moonlight, Somebody might see us.
I'm afraid
That they can even take the night
Away from us.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη