ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Εθελόντριες ώρες

Η ψυχή μου είναι διάστικτη από λέξεις.

Κι ακούγεται σαν παραδοχή. Σαν επιβεβαίωση γι' αυτό που ήδη γνωρίζει για εκείνη. Γιατί, πώς αλλιώς, θα γινόταν να δημιουργήσει κανείς ποίηση, αν όχι γεμίζοντας πρώτα ο ίδιος!
Η Νάγια Κωστοπούλου παρουσιάζει μια συλλογή έργων της πλημμυρισμένη από ποίηση, με αναφορές στην ποίηση, με κίνητρο την ποίηση -τη δική της ή και άλλων- και με κέντρο την ποίηση. Και θα αποδεχτεί πολλά πράγματα γράφοντας, όπως ότι οι πραγματικές έννοιες δεν κρύβονται στις λέξεις· αφού, πράγματι, βρίσκονται σε ό,τι αντλείται ή προκύπτει από τους συνδυασμούς τους.

Μια μέρα θα φτάσει κι ο προορισμός στο σταθμό μου.

Αρκετά έργα αποτελούν σπουδές σε γραφές άλλων, μεταξύ των οποίων οι: Vagif Samadoghlu (ποίηση)[1], Γιάννης Ευσταθιάδης (διήγημα), Κική Δημουλά (ποίηση), Γιάννης Φιλιππίδης (μυθιστόρημα) κ.ά., απόδειξη ότι η Νάγια καλλιεργείται μέσα από την φιλαναγνωσία, εμπλουτίζει τον κόσμο και την ψυχή της μελετώντας. Εισπράττει και μοιράζεται τελικά τα αποστάγματά της. Ό,τι γράφει το συνδυάζει με λέξεις, βιβλία, στίχους, δημιουργούς... ακόμα και με σημεία στίξης, που τόσο εκτιμά ως ποιήτρια. Κοιτώντας προσεκτικά μέσα και πίσω από τις λέξεις τις, διακρίνω ή ενθυμούμαι διάφορους συγγραφείς (όπως τον Γεώργιο Βιζυηνό στο έργο με τίτλο Το μόνον της ζωής μου ταξίδειον) ακόμα και παραμύθια ή παραμυθένιους ήρωες.

Μόνο ένα λυχνάρι χρειαζόταν.
Λάθος υπολόγιζα στα γυάλινα γοβάκια.

Γράφει σε πρώτο πρόσωπο και κυρίως σε αρσενικό γένος, πάντα με ανθρωποκεντρική διάθεση, που -μάλλον- δηλώνει την επιθυμία της να είναι άμεση, διεισδυτική και να αφορά όσο το δυνατόν περισσότερους. Αναφέρεται και εμπνέεται από το στενό οικογενειακό της περιβάλλον, όσους είναι πιο κοντά της, γεγονός που φανερώνει ότι δεν επιλέγει την αποστασιοποίηση ούτε την απόκρυψη των μύχιων σκέψεων και συναισθημάτων της. Θέλει να μοιραστεί... αυτό που έχει, ό,τι την απασχολεί, εκείνο που συμβαίνει μέσα και τριγύρω της... σε μια καθόλα ανθρωποκεντρική συλλογή.

«Πρέπει να σπείρουμε
τον χαρακτήρα μας» σου έλεγα...
«Για να θερίσουμε
το πεπρωμένο που μας αξίζει».

Χαρακτηριστικά της πένας της είναι οι αναφορές στη βροχή και σε ό,τι σχετίζεται με αυτή, παρόλο που ανάμεσα στους στίχους λέει καθαρά ότι δεν της αρέσει τόσο επειδή ξεπλένει: λέξεις, δάκρυα, χνάρια... αλλά μπορεί να την αγαπά ακριβώς γι' αυτές τις ιδιότητες. Αγαπά τη μνήμη όπως και την ψυχή, και τις χρίζει πρωταγωνίστριες. Από τα χρώματα, βάζει το πιο λαμπερό όλων, το κόκκινο, με υποδειγματική τελειότητα καθώς αρνείται να ασχοληθεί με οποιαδήποτε άλλο.

Χρόνια στριμώχτηκα με την πλάτη στο τοίχο
διαγράφοντας με.
Οι άνθρωποι δεν πρέπει να κλείνονται μέσα.
γι' αυτό φτιάχτηκαν οι δρόμοι.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή της Νάγιας Κωστοπούλου, Εθελόντριες ώρες, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άνεμος. Βρείτε το βιβλίο εδώ.

Ευχαριστώ τις εκδόσεις Άνεμος για τη διάθεση του βιβλίου.
Οι πλαγιογραμμένες φράσεις και στίχοι είναι αποσπάσματα.

[1] Σε ανύποπτο χρόνο -πάει καιρός- είχα διαβάσει αρκετά έργα του ίδιου στην αγγλική· τότε που επιθυμούσα να εντρυφήσω στην ποίηση θέλοντας να τη γνωρίσω σφαιρικά και πέρα από τα όρια μιας μόνο γλώσσας (αν και καμιά άλλη γλώσσα δε μπορεί να αποδώσει τόσες αποχρώσεις με τέτοια ακρίβεια και πλούτο όσο η ελληνική). Ξαναθυμήθηκα εκείνα τα τετράδια και ανέσυρα το αγαπημένο μου:
Hide the moonlight, Somebody might see us.
I'm afraid
That they can even take the night
Away from us.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

">

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΤο σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΜακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηΗ πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή