Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα * Κλεψύδρα εκδίκησης ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος * Πέτρα, πέτρα χτίζεται ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια * Ο αμόλυντος και άλλες ιστορίες ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

Στη φλέβα της πέτρας

Ξέρετε, διαβάζω πολλές ποιητικές συλλογές. Μου αρέσει γενικότερα η συμπυκνωμένη φόρμα, τα έργα που ολοκληρώνονται σύντομα, οι πλούσιες νοημάτων εικόνες... η ποιητική αδεία που προσφέρει ελευθερίες στους δημιουργούς, μια ευκαιρία να «παίξει» κανείς με τις λέξεις ή να σκαρώσει καινούριες... Μου αρέσει το ξάφνιασμα όταν ανταμώνω τα πρωτόφαντα, όταν γεμίζω αισθήματα σε λίγους στίχους... Μου αρέσει το ταξίδεμα μέσα από τις σύντομες αναγνωστικές εμπειρίες που μόνο στην ποίηση μπορείς να επιτύχεις. Και μου αρέσουν τα βιβλία που ολοκληρώνονται γοργά, χωρίς καθυστερήσεις ενώ προσφέρουν όλα εκείνα που θα εισέπραττε κανείς αφιερώνοντας μέρες ώστε να γνωρίσει ένα μυθιστόρημα. Κατά συνέπεια, την αγαπώ την ποίηση και έχω ασχοληθεί πολύ μαζί της ενώ όταν μία πένα με καθηλώσει ξέρω με βεβαιότητα ότι έχει να πει πολλά.

Η Ειρήνη Παραδεισανού μού ήταν εντελώς άγνωστη, και πιθανότατα θα παρέμενε αν οι εκδόσεις Βακχικόν δε μου στέλνανε τη συλλογή της. Δυστυχώς, μια ζωή δε φτάνει για να τους αγγίξεις όλους -και είναι κρίμα- όσο κι αν το προσπαθήσεις. Κι αν έχω μάθει να προσεγγίζω όλους τους δημιουργούς με την ίδια περιέργεια, θέρμη, αγκαλιά και χωρίς προκαταλήψεις που συνήθως εξυψώνουν τους κλασικούς «θάβοντας» κάθε νέα φωνή, στην περίπτωση αυτού του βιβλίου δε χρειάστηκε καμία «συνθηκολόγηση». Η κυρία Παραδεισανού είναι μοναδική. Τόσο, μα τόσο καλή! Σε χτυπά στο μεδούλι με λίγες αράδες. Διεισδυτική, άμεση, ευφάνταστη και όσο σκοτεινή πρέπει. Είναι μυστηριακή, γοτθική, σουρεαλιστική... Με λεπίδες γράφει, όχι με πλήκτρα, μελάνι ή κάτι άλλο, με κοψιές... με οξείες, κόγχες και μαχαιριές... χαράζει νομίζεις τις λέξεις πάνω σου. Ρίχνει οξύ και αφήνει μια πικρή γεύση για το στόμα.

Ξέρω, συνήθως, ανάμεσα στις εντυπώσεις μου επισυνάπτω αποσπάσματα ως μικρά «δειγματάκια» του συνόλου μα γι' αυτό το βιβλίο δεν ήξερα τί να πρωτοξεχωρίσω. Τελικά, απομόνωσα κάποια σημεία όπου μιλάει για την ποίηση -συνειρμικά για τη δημιουργία- και σας προτρέπω να αναζητήσετε τα υπόλοιπα και να τα ανακαλύψετε μόνοι.

Ναι η έμπνευση...

Αυτή η πομπή από θανατερά μυρμήγκια που φιδοσέρνονται
κατάσαρκα στη φλέβα του αλατιού.


Ω είναι ωραίο να σε λένε ποιήτρια.
Είναι κι αυτό μια δίκαιη ανταλλαγή.
Δίνεις τα σπλάχνα σου, παίρνεις τον τίτλο.


...θα το 'θελα να υπηρετήσω την ποίηση.
Μα
το βρίσκω πιο επείγον
να σπάσω την πέτρα που μου βαραίνει το στήθος.
Δε βρίσκω τρόπο άλλο να πάρω ανάσα.

Και τώρα είμαι σίγουρη ότι κάνετε συνειρμούς με τον τίτλο της συλλογής -καλά κάνετε, τίποτα τυχαίο. Αυτή η ποιήτρια λοιπόν που τη μια εξυψώνει την ιδιότητα και την άλλη την αποποιείται... αυτός ο άνθρωπος που γνωρίζει το δόσιμο μα ξέρει πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος... αυτή η γυναίκα μιλάει για κίτρινες βροχές και βλέμμα γκρίζο, για άσπρο μαγνήτη και ασημένια σεντόνια... για άλικο χώμα και κόκκινα μάτια... για τη μάνα, τον πατέρα... το αλάτι. Πόσο αλάτι! Ταιριάζει κιόλας με τη θάλασσα που τόσο αναφέρει ή εντέχνως κρύβει πίσω από τις λέξεις.

Πόσο βύθισμα αντέχει ο πόνος;

Φυσικά συναντάει το αίμα, φυσικά γνωρίζει την πέτρα -μα και τα αγάλματα άνθρωποι δεν είναι; Και, εννοείται, το μαύρο εισχωρεί παντού· ειδικά στα μάτια που, όσο να πεις, πάντα έχουν το δικό τους μαύρο ακόμα και στην υπέρτατη ευτυχία τους -όπως η ποίηση.
Εξαιρετική!

Υ.Γ.: Αυτό το ποίημα αρνείται να τελειώσει.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή της Ειρήνης Παραδεισανού, Στη φλέβα της πέτρας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Περισσότερα θα βρείτε εδώ.
Οι πλαγιογραμμένοι στίχοι είναι αποσπάσματα.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για τη διάθεση του βιβλίου.

Η Ειρήνη Παραδεισανού γεννήθηκε το 1972. Κατάγεται από το Ρέθυμνο Κρήτης. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και υπηρετεί στη Δημόσια Εκπαίδευση στο Ηράκλειο Κρήτης. Από τις εκδόσεις Βακχικόν κυκλοφορούν οι δύο ποιητικές της συλλογές, Ρητορική ένδεια (2013) και Τα γυάλινα μάτια των ψαριών (2016). Άρθρα, δοκίμια και ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί σε διαδικτυακά περιοδικά. Από το 2008 διατηρεί το ιστολόγιο «Παρείσακτη».

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ αμόλυντος και άλλες ιστορίες, Θεόδωρου ΠάλλαΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΠέτρα πέτρα χτίζεται, Μαριέλλης Σφακιανάκη-ΜανωλίδουΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΚλεψύδρα εκδίκησης, Λευτέρη Σοφία