1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Ο Χειμώνας

Γράφει ο Πέτρος Λυγίζος

Ο χειμώνας έχει την ουτοπία του ήλιου
και τη βεβαιότητα της βροχής.
Έχει ανθρώπους που περπατούν με προσοχή στο υγρό πεζοδρόμιο
από φόβο μη γλιστρήσουν στα θερινά τους όνειρα.
Έχει χαμόγελα που παίζουν κρυφτό στα σύννεφα,
λόγια που πετούν με αγωνία πίσω απ’ τις κομψές νιφάδες του χιονιού,
παράθυρα που κλείνουν ερμητικά μπροστά στην επέλαση της λήθης.
Έχει ακόμη τ’ απομεινάρια του φευγαλέου καπνού στις καμινάδες,
ίχνη ανθρώπων που χάνονται στη σκόνη του Χρόνου.
Τη θαλπωρή της άηχης νοσταλγίας
όπως απρόσμενα διασχίζει τους διαδρόμους της μνήμης…

Ο χειμώνας έχει την ομίχλη της θολής συγκίνησης
όπως μεθοδικά δραπετεύει από την αιχμαλωσία της απώλειας.
Την ευωδιά της γης μετά την ξέφρενη καταιγίδα των αναμνήσεων,
τον κορεσμό του ανυπεράσπιστου ρείθρου μετά από Κυριακάτικη πλημμύρα
κι ακόμη, την άναρχη σύναξη των αστερισμών την πανσέληνο,
παιχνίδια ριγμένα άτακτα από επιπόλαιο χέρι παιδιού
στο μωσαϊκό μιας ζωής που φεύγει.

Ο χειμώνας είναι η εποχή των επιλογών:
από ένα καλάθι γεμάτο δάκρυα και προσδοκίες παγωμένες,

από χιλιάδες σαλιγκάρια που μάταια σέρνονται καταγής,
αυτό που διαλέγει το βλέμμα των ανθρώπων,
δεν είναι παρά η πρόσκαιρη φωταγωγία του τελευταίου ουράνιου τόξου
όπως, έτσι πρόχειρα το σχεδίασε,
η πιο ζεστή, χειμερινή Κυριακή των παιδικών μας χρόνων…

🍃

Copyright © Πέτρος Λυγίζος
All rights reserved, 2019
Το έργο περιλαμβάνεται στην έκδοση «Η αφηρημένη ταχύτητα της ζωής»
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο by Arvanitis Photography. Πηγή

Του ίδιου:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας