1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Εγγραφή στο newsletter *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κ.λ.π. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι * Τα τεμάχια * Τα άυλα θηρία της ψυχής * Amor Fati * Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου * Ενώπιον του βασιλιά * Blackbird * Άμνετ * Innuendo * Ο Λύχνος * Χριστίνα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος * ΣυμΠτώματα * Καρδιόσχημα * Ουά * Ναίφως ** Νουβέλα: Αγαπητή μου Ευδοξία * Απαγορευμένη αίθουσα ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας * Σειρά Παράξενες Μέρες στην Ευρώπη ** Παιδικά - Εφηβικά και Παραμύθια: Δεν υπάρχει τέλος * Η μάγισσα Βρωμίλα

Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Ο Μιχάλης Κατράκης για τα Χίλια μιλιγκράμ απουσίας

50.000 λέξεις κι ούτε μια φορά η «αιωνιότητα». Ίσως γιατί δεν πιστεύω σ' αυτή. Ίσως γιατί την φοβάμαι. Κι ο «αλύτρωτος» επίσης. Δεν κατοικεί πουθενά αλλού παρά μονάχα στο μυαλό μας.
50.000 λέξεις κι ούτε μία «εμμονή». Μα ποιον κοροϊδεύω; 50.000 λέξεις, 50.000 εμμονές.
50.000 λέξεις, καμιά ικεσία. Γνωρίζουν όλοι καλά σε τι μπορούν να ελπίζουν.
50.000 λέξεις, 1 γράμμα κι αυτό δεν παραδόθηκε πότε.
«Πολυαγαπημέν
Στο διάολο και οι προσφωνήσεις. Στο διάολο και οι λέξεις αγάπης, στο διάολο και οι τιμές και η τρυφερότητα και όλα, μ’ ακούς; Όχι, φυσικά δεν μ’ ακούς, δεν θα μάθεις τίποτα από όσα σου γράφω γιατί ποτέ δεν μου έδωσες την ευκαιρία να τα πω, πήρες τις αποφάσεις σου, έκλεισες την πόρτα και εμένα με άφησες απ’ έξω, «για το καλό μου».
Τι σκατά, νομίζεις, ξέρεις για το καλό μου;»

50.000 λέξεις, ένας ουρανός. Κι είναι αυτός ενός μικρού κοριτσιού.
«Το βράδυ ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι με ουρανό, στρίβει ξανά και ξανά το νευρώδες σώμα, φοβάται εκείνη το σκοτάδι και το σκοτάδι τα μάτια της που εκτοξεύουν πηγαία φλόγα.»
50.000 λέξεις, 11 φορές «ελευθερία». Κι αυτή η μεγαλύτερη.
«Την κρατάει στα χέρια του και τη φιλάει, την παρηγορεί μ’ όλου του κόσμου τα γλυκόλογα. Κι έπειτα, του φέρνουν τον γιο του κι όπως του τον ακουμπούν στα χέρια, δεν είναι μεγαλύτερος από δυο παλάμες ακριβής, αληθινής ελευθερίας.»

50.000 λέξεις.
16 φορές «ψυχή». Κι αυτή έκοψε βαθύτερα.
«Κοιτάνε τρομαχτικά, μέχρι τα βάθη της ψυχής σου. Περπατούν τρομαχτικά, αψηφώντας τη βαρύτητα. Χαμουρεύονται τρομαχτικά, θαρρείς και είναι μόνοι αυτοί μέσα στον κόσμο, πηδιούνται τρομαχτικά, ψιθυρίζουν τα «σ’ αγαπώ» τους τρομαχτικά, τα εκτοξεύουν σαν ταφόπλακες βαριά, τα «για πάντα» τους και τα «ποτέ» τους, σκέφτονται τρομαχτικά, άναρχα και πανίσχυρα με τρόπο που δονεί τον κόσμο σαν αστέρι πάλσαρ, νοιώθουν τρομαχτικά, με τις φλόγες που τους καίνε να ξεπροβάλλουν από τα ακροδάχτυλα και τα πόδια και τα ρουθούνια τους.

18 φορές η «χαρά». Κι αυτή στην πιο μαύρη ώρα.
«Θα ήθελα όταν σου αποκαλύψω γιατί τόσο μίσος τελικά, να γελάς, να τρέμει το στήθος σου από χαρά ή ακόμα και αν δεν είναι έτσι, θα ήθελα να το πω πραγματικά σε εσένα και όχι σε κάτι που σου μοιάζει.»
50.000 λέξεις. 90 φορές Ελπίδα. Από όλες, ετούτη η πλησιέστερη στο θαύμα.

Φωνάζει «δεν αντέχω!», ο Θωμάς την παρακαλάει και της σκουπίζει τον ιδρώτα, μια γυναίκα της λέει «μπορείς, είσαι δυνατή, σπρώξε!», ο γιατρός φωνάζει «κι άλλο, κι άλλο, μην σταματάς!» κι αυτή σπάει, ουρλιάζει την τελευταία εκπνοή και κλείνει τα μάτια.
Είναι η ελπίδα.
Για λίγο φτάνουν στ’ αφτιά της ψίθυροι και βαριές ανάσες.
Τότε τον ακούει.
Ο αέρας διαστέλλει βίαια τα πνευμόνια του και τον πονάει. Οι πρώτες ανάσες είναι πάντα αυτές που πονούν περισσότερο. Ο Θωμάς κλαίει δίπλα της, η μαία γελάει δακρυσμένη και οι γιατροί της μιλάνε και της λένε γλυκόλογα, εκείνη τα έχει χαμένα.
«Αυτός είναι», της λέει μια γυναίκα και την προτρέπει να ανοίξει τα χέρια. «Ο γιος σου».[1]
Μιχάλης Κατράκης
Το βιβλίο του Μιχάλη Κατράκη, Χίλια μιλιγκράμ απουσίας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελκυστής.

Στην περίληψη λέει:
Νοιάζεσαι υπερβολικά χωρίς στιγμή να το καταλαβαίνεις για τον τρόπο που θα απλώσεις γύρω σου τα μέσα σου άχρηστα. Σε ζορίζουν. Εσύ σε ζορίζεις. Επιλέγεις τη δουλειά σου, ονειρεύεσαι το σπίτι σου, τη γυναίκα σου, το σκυλί σου, τις διακοπές σου, τις πουτάνες σου, ιλουστρασιόν όλα, όλα να γυαλίζουν λουσμένα κάτουρο που δεν χωράει μέσα σου. Σε νοιάζει υπερβολικά πολύ ο εαυτός σου, ο διπλανός σου, τι θα πεις εσύ για αυτόν, τι θα ακουστεί από αυτόν για εσένα, βάζεις μέτρα για την ανωτερότητά σου το πτυχίο, το πορτοφόλι, τη γνώση, τα μπράτσα ή τα βυζιά σου, τα παιδιά που έκανες, τα παιδιά που δεν έκανες, δεν σε νοιάζει να είσαι εσύ παραπάνω αρκεί όλοι οι υπόλοιποι να είναι παρακάτω.
Δεν καταλαβαίνεις τίποτα, λείπεις απόλυτα από τα χρόνια σου γιατί ποτέ δεν έψαξες να βρεις εσένα. Έψαξες για λεφτά, έψαξες για γαμήσι, για καριέρα, για μία γαμημένη εικόνα που να σου φαντάζει όμορφη στα μάτια των άλλων, αλλά στιγμή δεν έψαξες εσένα. Δεν είσαι παρά ο γιος της απουσίας σου.

Ο Μιχάλης Κατράκης γεννήθηκε το 1980. Σε ηλικία έξι ετών εντυπωσίασε γονείς και δασκάλους αναδομώντας πλήρως την νεοελληνική ορθογραφία και δημιουργώντας πληθώρα νέων λέξεων από ήδη υπάρχουσες, όπως η λέξη «σπήτι» και το ρήμα «πέζο». Η διεθνής λογοτεχνική κοινότητα τον χαρακτήρισε ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή λογοπλάση». Δεν αρκέστηκε όμως σε αυτό. Σε ηλικία οχτώ χρονών κατάφερε να συντάξει έκθεση με θέμα «πως πέρασα το καλοκαίρι» και να περιγράψει σαράντα πέντε ημέρες παραθερισμού σε εννιά μόλις σειρές, εκ των οποίων η τελευταία ήταν η εξής: «Τρίτη ήταν που το θάψαμε». Το κείμενο έδωσε νέα ώθηση στο ρεύμα του αφαιρετικού υπερρεαλισμού και συνεχίζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα χιλιάδες συγγραφείς παγκοσμίως. Παρά τη φήμη του, μεγάλωσε σχεδόν νορμάλ, πέρασε από τα σύνορα της νεότητας σχεδόν ολοκληρωτικά, βιοπορίστηκε σε διάφορους τομείς σχεδόν με επιτυχία και ερωτεύθηκε παράφορα (χωρίς σχεδόν). Ζει από επιλογή στον κόσμο τον δικό του αλλά δέχεται συχνά επισκέπτες. Πού και πού γράφει για ό,τι βρει ενδιαφέρον. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ό-Ντέι: Το Φετίχ της Καρδιάς» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις ΟΞΥ. Τα έργα του «Resort» (2018) και «Χίλια Μιλιγκράμ απουσίας» (2019) κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ελκυστής.

[1] Στο Πλοκόλεξο (εκ του πλοκή και λέξεις ή κάπως έτσι τέλος πάντων -ο καθένας ας το δεχτεί με τον τρόπο του- ή Πλεκόλεξο(;) -αμφιταλαντευόμενη ανάμεσα στο πλέκω-πλέξιμο και στην πλοκή) οι δημιουργοί γράφουν ένα ελεύθερο κείμενο/άρθρο για το έργο τους χρησιμοποιώντας δέκα προκαθορισμένες λέξεις. Στο τέλος, αν θέλουν, αντικαθιστούν μία από όλες αυτές με μια δική τους για τον επόμενο. Περισσότερα σαν κι αυτό θα βρείτε στην αντίστοιχη ετικέτα.
Απαντήστε κι εσείς στο Πλοκόλεξο κλικάροντας εδώ
Ο Μιχάλης Κατράκης προσθέτει τη λέξη απουσία για τους επόμενους της πρό(σ)κλησης.

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Ελκυστής προσφέρουν το βιβλίο σε έναν τυχερό αναγνώστη.
Διαβάστε τους όρους και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για τις κληρώσεις εδώ. Η κλήρωση έχει προγραμματιστεί για τις 12 Αυγούστου 2019 και το βιβλίο θα αποσταλεί/παραδοθεί στον τυχερό από τον εκδότη.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ναίφως, Φυλλένια ΣφουγγάρηΆμνετ, Μάγκι Ο'ΦάρελΧριστίνα, Δέσποινα ΜυστακίδουΣυμΠτώματα, Χρίστος ΤσιαήληςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουInnuendo, Πέτρος ΜπράιλαςΑπαγορευμένη αίθουσα, Φωτεινή Αποστολοπούλου
Η καρδιά που γυρνάει, Το δέρμα είναι η ελαστική θήκη που περιβάλλει το σώμα ολόκληρο, Τα τετράδια ενός θηλαστικού, Φως έρωτας θάνατοςΟυά, Ο φιμωμένοςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΝέλλη Σπαθάρη, Amor FatiΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤα άυλα θηρία της ψυχής, Ευαγγελία ΤσακίρογλουΕνώπιον του βασιλιά, Γρηγόρης Παπαδόπουλος
Ο Λύχνος, Γιώργος ΜανέτταςΤο αίνιγμα του Ερωτόκριτου, Βασιλική ΜακρήΤα τεμάχια, Χρύσα Μαστοροδήμου
Η μάγισσα Βρωμίλα, Φωτεινή ΖαχαριουδάκηΚαρδιόσχημα, Όλγα ΑχειμάστουBlackbird, Matthias BrandtΔεν υπάρχει τέλος, Μαρία Καβούρη