1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Νούρα: το μήνυμα * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Συμπόσιο με εχθρούς * Εβόρα * Τα κβάντα της ελπίδας * Ο Δράκος * Υπόθεση Μπετόβεν ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Αναμνήσεις μιας ζωής ** Χρονογραφήματα: Το τελευταίο τανγκό * Κόκκινο, γράφουμε ** Ποίηση: Η πικρή γεύση της προδοσίας * Πασιφλόρα * Έβδομος κόμβος σε δαγκάνες τέσσερις * Μελέτη ζωής * Οι πικροδάφνες θέλουν κούρεμα * Στον ορίζοντα της ελπίδας ** Νουβέλα: Χάγια ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Πλανήτης ΦράουλΑ ** Αληθινές ιστορίες: Τα βιβλία της Αιμιλίας Πλατή ** Περιοδικά: ΛεξΩτεχνίες ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς * Δοκίμιο: Κύπρος 1945-1974

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Η λαχτάρα του ρεμπέτικου

Απέναντι στη φτωχολογιά βρίσκεται μόνιμα εγκατεστημένη μια τρομερή, μια μαύρη, μια ανθρωποφάγα, ερπυστριοφόρα οργάνωση. Η κοινωνία. Η κοινωνία της αδικίας. Της βίας. Της υποταγής. Κι όταν ο κακομοίρης ο άνθρωπος βρεθεί στην αποκάτω, όταν πέσει στις μυλόπετρες κι αρχίσουν να τον αλέθουν, εκείνη την ώρα, όταν τα πάντα χάνονται, όταν πέφτει το βουνό και καταπλακώνει τον άνθρωπο, την ώρα που τα μάτια λιγοθυμούν, την ώρα που το φως του ήλιου σβήνει, την ώρα που σπαράζει ο άνθρωπος όταν χτυπιέται και δέρνεται, εκείνη την ώρα εμφανίζεται το ρεμπέτικο τραγούδι. Γιατί ο άνθρωπος, την ώρα που σπαράζει, είναι ένα δίκιο συμπαντικό. Μια συμπαντική ηθική. Που θα πει, μια ηθική ανύπαρκτη. Ένα δίκιο χαμένο.

Τότε το ρεμπέτικο τραγούδι κατανοεί βαθιά και παραστέκεται. Και φτερουγάει. Κι ονειρεύεται ασταμάτητα τη θαλπωρή, τη στοργή, τη ζέστα, τη γλυκάδα του έρωτα. Την τιμή και την αξιοπρέπεια. Γεμάτο λαχτάρα και τρυφερότητα, διπλώνει τους ποδοπατημένους με τις φτερούγες του.

Το ρεμπέτικο φτεροκοπάει κολλητά πάνω στις στέγες των χαμηλών σπιτιών. Ο ήχος του αναταράζει τις ψυχές των μικρών ανθρώπων. Των ταπεινών. Των ανθρώπων της καθημερινότητας. Τραγουδά τα περιστατικά της χαμοζωής. Της τιποτένιας. Της σκληρής. Τραγουδάει την αδικοχαμένη ζωή μας, την ανεπανάληπτη, τη μοναδική, που πάει στράφι.

Όπως τα καταφέρνει η μεγάλη τέχνη, έτσι και το ρεμπέτικο. Μας κάνει να νιώθουμε βαθιά στην καρδιά μας τη μαρτυρική έλλειψη, τη βασανιστική απουσία όλης εκείνης της ουσίας που χάνεται. Κι όταν εκείνη χάνεται, τότε η ζωή μας ξεπέφτει. Γίνεται χαμοζωή. Το ρεμπέτικο τραγούδι, σαν αληθινή τέχνη που είναι, δεν ονοματίζει αυτό που υπερασπίζεται. Σ’ αναγκάζει, όμως, να παραδέρνεσαι, μ’ εκείνο το φτεροκόπημα γύρω από το κεφάλι σου.

Εκείνη η χαμένη ζωή είναι ξαπλωμένη ανάμεσα στα αρχαία διαστήματα της ρεμπέτικης μουσικής. Περιπλανιέται υψιμεδέουσα μέσα στους αρχαίους δρόμους. Στο Δώριο, στο Φρύγιο, στο Χατζάζ, στο Μανέ. Ξαπλωμένη πάνω στα φτερά του ρεμπέτικου, μας καλεί τους βασανισμένους και μας τάζει πως, όταν τη συναντήσουμε κάποτε στο μέλλον, τότε η ζωή μας θα γίνει χρυσή. Θα γίνει αρχόντισσα ζωή, η μάγισσα ζωή. Ζωή μαγική. Και μαγεμένη.

Το ρεμπέτικο ανοίγει τα φτερά του τα απομεσήμερα. Όταν τελειώνουν τα σούρτα φέρτα κι οι γύρες και ο καθένας μένει ακούνητος, σοβαρός κι αμίλητος. Εκείνες τις ώρες φτερουγίζει πάνω από τα χαμόσπιτα του συνοικισμού. Πάνω στους νεκρούς μαχαλάδες σαρώνει τα σκοτισμένα μυαλά, τα θρυμματισμένα πρόσωπα. Φτερουγίζει πάνω από τους ανθρώπους σαν ένας παράξενος έρωτας. Άπιαστος, ιδανικός. Ανύπαρκτος.

Ποτέ δεν ντράπηκε. Χώθηκε σε καταγώγια, στους σκουπιδότοπους, στις άγριες αλάνες. Τραβήχτηκε στα Τμήματα Μεταγωγών. Μπήκε στα στενά, ανήλιαγα κελιά. Κλείστηκε στα ισοβίτικα μπουντρούμια. Μην κάνοντας ποτέ κριτική. Χωρίς ποτέ να ντραπεί για την κατάντια του ανθρώπου. Άπλωσε το ζεστό του χέρι στους μάγκες, στους απόκληρους, στους κατατρεγμένους, στα παιδιά της φτώχειας, στα τέκνα της ανάγκης.

Το ρεμπέτικο, μαζί με τη φτωχολογιά, ξεριζώθηκε από τόπους αγαπημένους. Έχασε μαζί της πατρίδες ατίμητες. Στοιβάχτηκε στους σκυλοπνίχτες. Πήρε τους δρόμους της κακούργας προσφυγιάς. Μπήκε στα κακορίζικα τρένα της μετανάστευσης. Περιπλανήθηκε στα σταυροδρόμια της καταραμένης ξενιτιάς. Χάθηκε στους ξένους σταθμούς, στις παγωμένες ξένες αποβάθρες. Μαζί με τη φτωχολογιά, έχασε ουρανούς και θάλασσες. Έχασε ακρογιαλιές, δειλινά.

Μόνο ο ήχος τους καταφέρνει να αποδώσει στον άνθρωπο την κατάσταση της τέλειας έλλειψης, με το χρόνο και το χώρο να ξαναβρίσκουν τη μαθηματική τους σοφία. Να γίνονται παιχνίδι της φαντασίας. Μόνο ο ήχος του πραγματοποιεί την τέλεια μεταφορά. Μεταφέρει τον άνθρωπο, με αστρική ταχύτητα, από το πραγματικό στο φανταστικό. Με τρόπο απόλυτα κι αμείλικτα δραματικό.
Περισσότερα από τον Δημήτρη Α. Δημητριάδη
Πηγή φωτογραφίας που συνοδεύει το κείμενο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

">

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τα κβάντα της ελπίδας, Γ.ΡούσοςΥπόθεση Μπετόβεν, Α.ΤσακμακίδηςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΕβόρα, Κώστας ΚρομμύδαςΚύπρος 1945-1974Κόκκινο, γράφουμε του Γιάννη ΠαπαϊωάννουΠλανήτης ΦράουλΑ, Ruby
Έβδομος κόμβος σε δαγκάνες τέσσερις, Σ.ΠαρασκευοπούλουΤο τελευταίο τανγκό, Λένα Μαυρουδή-ΜούλιουΣπύρος Φωκάς, η βιογραφίαΟι πικροδάφνες θέλουν κούρεμα, Α.ΚαϊμακλιώτηΟ Δράκος, Κ. ΔροσίνηΤο παραμύθι με τα παραμύθια, Αιμιλία ΠλατήΕπιλέξτε εσείς τα δώρα σας!
Αναμνήσεις μιας ζωής, Τ.Σ.
ΛεξΩτεχνίεςΣτον ορίζοντα της ελπίδας, Ελένη ΛουκάΤα βιβλία της Αιμιλίας ΠλατήΜελέτη ζωής, Σπύρος ΣφενδουράκηςΠασιφλόρα, Μαλβίνα ΙωσηφίδουΔώδεκα χτύποι, Ν.Γονίδης