Κερδίστε ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ για τις παιδικές παραστάσεις του θεάτρου 104 *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένγκαρ Χέβενσκαρ, Η επανάσταση * Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός * Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2019

Παραμυθένιες σκέψεις πάνω στο Λέων και Εμινέ του Γιώργου Πουλημένου

«Λίγο πιο πίσω όμως, σε απόσταση αναπνοής, θεόρατες κόκκινες και πορτοκαλιές φλόγες υψώνονταν δεκάδες μέτρα στον ουρανό, χρωματίζοντας απόκοσμα τα τεράστια σύννεφα καπνού που είχαν καταπιεί ολόκληρη τη Σμύρνη, κάνοντας τη νύχτα μέρα.»

Στο Δάσος των Παραμυθιών κάτι είχε αλλάξει τελευταία. Οι μόνιμοι κάτοικοι είχαν αναστατωθεί. Ήρωες παλιών παραμυθιών βρέθηκαν μέσα σε μια νύχτα στις πόρτες τους, αναζητώντας τι; Η Στελλίτσα Ζαχαρίτσα αυτό αναρωτιόταν τώρα καθώς τους παρατηρούσε… φρόντιζε όσο και όσους μπορούσε, όπως όλοι… Γιατί ξεχάστηκαν; Πώς ζούσαν τόσο καιρό; Τι τους έκανε να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους; Είχε εκμυστηρευτεί στην καλή της φίλη, τη Φίτσα, πως αισθανόταν τόσο άσχημα που κάποιους δεν τους αναγνώρισε… Έδωσε στον Κλούβιο και τη Σουβλίτσα από ένα πιάτο σούπα και δυνάμωσε λίγο τη μουσική για να καλύψει κάπως τη φασαρία. Στο ράδιο έπαιζε το Μένω Εκτός.

Κάθισε στην αγαπημένη της πολυθρόνα για να ξεκουραστεί λίγο κι εκείνη κι άνοιξε το βιβλίο της… Οι σειρήνες του μούγκριζαν σε χαιρετισμό κι έμοιαζε σαν τεράστιο κήτος που βρυχάται, κατάμαυρο όπως ήταν, με μόνη μια κόκκινη γραμμή στα ίσαλα να ξεχωρίζει σαν αίμα απ’ το θύμα που μόλις είχε κατασπαράξει. Σμύρνη 1918. Λίγο μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου. Λέων και Εμινέ. Ένας απαγορευμένος έρωτας γεννιέται και φουντώνει ανάμεσα στις στάχτες. Από την πίκρα του πολέμου, στη γλύκα της ζωής. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό του Σεπτέμβρη, το πρώτο μετά τα πρωτοβρόχια και το μεϊντάνι έσφυζε από ένα πολύχρωμο πλήθος με ψάθινα καπέλα και παρασόλια που σουλατσάριζε κι απολάμβανε τον φθινοπωρινό ήλιο. Η κοσμοπολίτικη ζωή, η ομορφιά της Σμύρνης, ο έρωτας, μα παράλληλα μίση, πάθη, φανατισμός, βία, θάνατος. Τις προάλλες, μόλις μπαίναν οι δικοί μας στο Αφιόν Καραχισάρ, βρήκαν τα χαντάκια έξω απ΄ την πόλη γιομάτα πτώματα Αρμεναίων όλων των ηλικιών, ακόμα και παιδιών. Απορροφημένη καθώς ήταν από τις περιγραφές δεν είχε καταλάβει πως κάποιος είχε καθίσει στο μπράτσο της πολυθρόνας και διάβαζε σιωπηρά μαζί της! Ο Νιλς Χόλγκερσον της χαμογέλασε καθώς εκείνη έστριψε το βλέμμα πάνω του και της είπε σιγανά:
-Υπέροχο βιβλίο ε; Σου αρέσει βλέπω…
-Μ' έχει συνεπάρει... Σαν να βρίσκομαι σε κινηματογραφική αίθουσα, είναι πολύ λεπτομερείς οι περιγραφές, τόσο ζωντανές οι εικόνες… Σαν να περπατάω στα σοκάκια της Σμύρνης, σαν να γεύομαι ρετσέλια, κατιμέρια, σιμίτια και τσιτσιμπίρες! Κι από την άλλη μυρίζω τον καπνό, τα ρουθούνια μου γεμίζουν από σάπιο χώμα, οι σελίδες γεμίζουν με αίμα…
-Είναι όλα αληθινά όμως… όλα… κι η ιστορία επαναλαμβάνεται... κάνει κύκλους… και μέσα σ’ αυτόν τον χαμό οι άνθρωποι πασχίζουν ν’ αδράξουν ανάσες, να ερωτευτούν… Διάβασε εδώ: Δεν αναρωτήθηκες ποτέ πώς και βρεθήκαμε, ποια τύχη μάς έφερε τον έναν κοντά στον άλλον; Δυο ποτάμια ήμασταν, που έρεαν στον χώρο και στον χρόνο, μόνο και μόνο για να ενωθούν κάποτε.
-Και παρακάτω… γεμίζει υπέροχα τοπία κι ευωδιές σαν είσαι ερωτευμένος… Στα δεξιά τους κυλούσε ένα ποταμάκι, κι οι όχθες του, καταπράσινες με πλατάνια, σιγούτια και κισσούς, ευωδίαζαν από άγριους άσπρους μενεξέδες και δυόσμο. Ειλικρινά… Δεν περίμενα να σου αρέσει ένα τέτοιο βιβλίο μικρέ μου Νιλς. Είσαι παιδί ακόμη…
-Παιδί παύεις να είσαι όταν δε σου φέρονται όπως αξίζει σ' ένα παιδί. Και άνθρωπος παύεις να είσαι όταν φέρεσαι σαν κτήνος.
Η Στελλίτσα δαγκώθηκε και γύρισε γρήγορα το βλέμμα στο βιβλίο. Δεν ήξερε τι να πει… τι λόγια ξεστόμισε ένα μικρό παιδί… Στράφηκε πάλι στον μικρό, να προλάβει το δάκρυ και χαϊδεύοντας τα χρυσά του μαλλιά προσπάθησε ν' αλλάξει το χρώμα που πήρε η ατμόσφαιρα…
-Θες να δούμε πως τελειώνει; Να συνεχίσουμε το διάβασμα;
-Θα παντρευτούν ο Λέων κι η Εμινέ; Μη μου διαβάσεις άλλο για τον πόλεμο.
-Έγινε καλό μου… Όχι άλλο πόλεμο!
Κι έτσι όπως έγειρε πάνω της, τον πήρε αγκαλιά κι αποκοιμήθηκε εξαντλημένος κι εκείνη συνέχισε να διαβάζει τις τελευταίες σελίδες.. Πίσω τους, προς τη Χίο, ο ήλιος έγερνε προς τη Δύση, χρωματίζοντας τα σύννεφα μ’ ένα βαθύ κόκκινο χρώμα, σαν να είχαν βαφτεί με το αίμα των παλικαριών που θα’ μεναν για πάντα εκεί…

Παράλληλα, συνοδεύει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, με το τραγούδι σε ποίηση του Νίκου Γκάτσου και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Ακούμε μαζί τον Κεμάλ
«…αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ…»

Πολλά μπράβο στις εκδόσεις Ωκεανός και συγχαρητήρια στον συγγραφέα Γιώργο Πουλημένο για το εξαιρετικά δουλεμένο πόνημα! Ναι, είναι ένα ακόμη ιστορικό μυθιστόρημα για τη Σμύρνη αλλά…αλλιώτικο! Δε μιλά μόνο για την καταστροφή, μιλά και για τις ομορφιές της. Δε δίνει μόνο το αποτέλεσμα αλλά και τις αιτίες… Ένα βιβλίο έντονων αντιθέσεων, αισθήσεων, συναισθημάτων! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!
ΚΟΥΚ-Λ-ΙΔΑΚΙ Ευχαριστώ για τη ζεστή, φιλόξενη γωνιά…
Κλικ για περισσότερα της Στελλίτσας
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΈνας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΤα διαμάντια της Δόμνας, Σ.ΠοιμενίδουΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΣκόρπιες μνήμες, Περικλής Λεύκας7 Καταραμένες ιστορίες, Ε. Ιωσηφίδης
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Ένας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενΛίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου