Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn * Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας ** Θέατρο:

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

Η καθαρίστρια

Παρακολούθησα την παράσταση «Η Καθαρίστρια» του Αντώνη Τσιπιανίτη, σε ένα θέατρο που έχει μια αίσθηση από την παλιά Αθήνα, μικρό ζεστό και φιλόξενο, κάπου μέσα στην Πλάκα.

Στη σκηνή επάνω υπήρχε μια πολυθρόνα αντίκα, ένα τραπεζάκι δίπλα και λίγο πιο πέρα ένα τρόλεϊ με ποτά και ποτήρια. Μπροστά μας έρχεται η Πελαγία (Μαρίνα Γεωργοπούλου) και κάθεται στην πολυθρόνα ακουμπώντας τα πόδια της πάνω στο σκαμνάκι που έχει μπροστά της. Φοράει μια ρόμπα γαλάζια που μας κάνει ξεκάθαρο ότι είναι καθαρίστρια και βγάζοντας έναν αναστεναγμό ανακούφισης που επιτέλους θα ξεκουραστούν τα πόδια της, ξεκινά τον μονόλογό της.

Μας μιλά για τη ζωή της, για τη μητέρα της που ήταν και εκείνη καθαρίστρια και που πίστεψε ότι αυτό είναι και το δικό της μέλλον γιατί η ζωή της τα έφερε δύσκολα και έπρεπε να βοηθήσει την οικογένειά της. Εργαζόταν σε μια εταιρεία με γαλακτοκομικά προϊόντα και ερωτεύτηκε τον διευθυντή. Όμως πάντα σκέφτεται: «Ποια είμαι εγώ που θα γυρίσει ένας άντρας να με κοιτάξει;. Τι έχω που μπορεί να το προσέξει κάποιος;». Λιώνει για αυτόν τον αδιέξοδο έρωτα και η παιδική της φίλη που είναι και εκείνη καθαρίστρια την παίρνει μαζί της σε μια εκδοτική εταιρεία. Εκεί επαναστατεί. Αποφασίζει ότι αξίζει κάτι περισσότερο από αυτό που η ζωή την έχει κατατάξει και παίρνει την κατάσταση στα χέρια της.
Όλα όσα της συμβαίνουν από εκεί και πέρα μας προκαλούν γέλιο και θλίψη μαζί. Πότε έτσι, πότε αλλιώς. Τα μηνύματα που μας δίνει είναι πάρα πολλά. Το βασικότερο είναι ότι η ζωή χωρίζει τους ανθρώπους σε δυο κατηγορίες. Στους ΝΑΙ (σε αυτούς δηλαδή που όταν θέλουν κάτι το καταφέρνουν εύκολα και η ζωή τους φέρεται γλυκά) και στους ΟΧΙ (σε αυτούς δηλαδή που όταν θέλουν κάτι, βρίσκουν συνεχώς εμπόδια και μάχονται σκληρά για να γευτούν λίγη ευτυχία). Για να καταφέρει να ζήσει μια καλύτερη ζωή ακολουθεί την φίλη της που καταστρώνει ένα σχέδιο. Για να πετύχουν την ευτυχία θα πρέπει να βρουν κάποιον με οικονομική άνεση.

Μια φράση χαρακτηριστική που μας έκανε να γελάσουμε είναι: «Όπως με τα ντολμαδάκια, έτσι και εμείς. Θα γίνουμε δυο αμπελόφυλλα και αλίμονο στον κιμά που θα βρεθεί μπροστά μας».

Η ερμηνεία της Κυρίας Γεωργοπούλου είναι καταπληκτική. Ζωντανεύει τόσο μοναδικά την Πελαγία και μας ταξιδεύει σε μια συνεχόμενη εναλλαγή συναισθημάτων. Τα λόγια της, οι εκφράσεις του προσώπου της και η φωνή της μας παρέσυραν σε αυτόν τον σαρωτικό μονόλογο. Εξαιρετική παράσταση.

Έφυγα από το θέατρο με μια γλυκόπικρη αίσθηση. Στη διαδρομή για το σπίτι είχα στο μυαλό τις αστείες ατάκες και χαμογελούσα. Λίγο πριν κοιμηθώ όμως σκεφτόμουν αυτά τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ.
Όλη η αρθρογραφία της Ιωάννας Πορτοκάλη
Κείμενο: Αντώνης Τσιπιανίτης
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Λιακόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστόφορος Μπουρνιάς
Ερμηνεύει η Μαρίνα Γεωργοπούλου

Κάθε Τετάρτη στις 21:15 και Κυριακή στις 17:15 στο θέατρο Μπέλλος, Κέκροπος 1, Πλάκα, 2103229889

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γλυκιά μου Τίνα, Παύλος ΚουτρουμπάςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΝότες Νοσταλγίας, Γιόλα Αργυροπούλου-ΠαπαδοπούλουΕιρμός Αιτιών,  Νίκος Η. ΦραντζήςΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΗ μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος, Νανά ΜπροδήμαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΠώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΌλα γίνονται για κάποιο λόγο, Μαρίνα ΑτματσίδουΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Το τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΑντίο κύριε εισαγγελέα..., Λίτσα ΚαποπούλουLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΗχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο, Γιώργος ΜαταλλιωτάκηςΟ Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός και Η τέχνη της προσωπογραφίας, Κατερίνα ΜεταλληνούΣουπάι: Η καρδιά του δαίμονα, Μάριος Μητσόπουλος