1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι * Εν αμφιβολία ποιητές ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

Όταν πεθάνω, θάψτε με στο facebook

Βρέθηκα ξανά στο Θέατρο Μπέλλος, στην υπέροχη Πλάκα και παρακολούθησα την παράσταση «Όταν πεθάνω, θάψτε με στο facebook» του Αντώνη Τσιπιανίτη.

Το σκηνικό απλό. Ένα τραπέζι με δυο καρέκλες και επάνω του δυο πληκτρολόγια, πιο δίπλα ένα stand διαφανές που επάνω του είχε δυο θήκες με χαρτιά μέσα και μια πολυθρόνα. Η αίθουσα σκοτεινιάζει και ηχητικά ο χώρος μετατρέπεται σε μια πολύβουη αίθουσα όπου ακούγονται πληκτρολόγια να χτυπούν και φωνές ανθρώπων που λένε τις σκέψεις τους με τον ανάλογο χρωματισμό. Οι φωνές-σκέψεις διαδέχονται η μια την άλλη και πολλές φορές αλληλοκαλύπτονται ενώ ταυτόχρονα ακούγονται τα πληκτρολόγια που έχουν πάρει φωτιά προκειμένου να αποτυπώσουν τις σκέψεις. Με αυτόν τον τρόπο καταλαβαίνουμε ότι όλα αυτά είναι status. Status που διαβάζουμε κάθε μέρα στο facebook.

Μπροστά μας εμφανίζεται ο Υπεύθυνος (Γιώργος Ντάβος) και απευθύνεται σε εμάς:
-Φίλοι και φίλες, ακόλουθοι και ακόλουθες της Κοινότητας του Facebook, καλησπέρα σε όλους. Σας ζητήσαμε να έρθετε εδώ σήμερα για να υποδεχτούμε όλοι μαζί δυο νέους υποψήφιους που θέλουν να ενταχθούν στην Κοινότητά μας…

Εμφανίζεται η Οφηλία (Μαρίνα Γεωργοπούλου) που κάθεται δειλά στο τραπέζι. Ο Υπεύθυνος την καλωσορίζει και εκείνη ρωτά πού βρίσκεται αυτός που της μιλάει. Της εξηγεί ότι βρίσκεται πίσω από τον τοίχο και ότι δεν χρειάζεται να τον βλέπει γιατί έτσι μιλάνε εδώ στο facebook. Είναι μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας. Σε κάθε απάντησή του ο Υπεύθυνος πληκτρολογεί στον αέρα της συλλαβές. Και κάπως έτσι προχωράει η σκηνή με την Οφηλία.

Στη συνέχεια εμφανίζεται ο Εστραγκόν (Γιώργης Κοντοπόδης) και παρομοίως ο Υπεύθυνος βοηθά τον Εστραγκόν για το πώς θα γίνει μέλος της Κοινότητας.

Είναι μια παράσταση γρήγορη και εύστοχη. Με πάρα πολύ έξυπνο κείμενο που οι ηθοποιοί απέδωσαν έξοχα. Η Μαρίνα Γεωργοπούλου, ευαίσθητη, διστακτική και με έντονη την ανάγκη να γνωρίσει κόσμο, να κάνει φίλους γιατί νιώθει τόσο μόνη. Ο Γιώργης Κοντοπόδης, διστακτικός, κλειστός χαρακτήρας σε ό,τι αφορά στην επαφή με πολλούς ανθρώπους και νιώθει περισσότερη άνεση με αυτήν την απρόσωπη επικοινωνία. Ο Γιώργος Ντάβος εξαιρετικός Υπεύθυνος της Κοινότητας του facebook, καθοδηγεί σαν μοναδικός μαέστρος. Οι ατάκες προκαλούν γέλιο αλλά και λίγη θλίψη.

Η παράσταση επίσης είναι και διαδραστική. Ο Υπεύθυνος «βάζει στο παιχνίδι» και τους θεατές, δίνοντας τους χαρτάκια με κείμενο να διαβάσουν σαν να απευθύνονται στους πρωταγωνιστές μέσω facebook.

Ο Υπεύθυνος χαρακτηρίζει το facebook σαν μια θεραπευτική διαδικασία και αυτομάτως σκεφτόμαστε ότι, ναι, έχει δίκιο. Όλοι όσοι έχουμε φτιάξει προφίλ στο facebook για ποιον άραγε λόγο το έχουμε κάνει; Έχουμε δημιουργήσει μια δεύτερη ζωή, εικονική. Ναι, η πραγματικότητα είναι εκεί έξω. Την ζούμε έντονα καθημερινά. Από τη στιγμή που αφήνουμε το μαξιλάρι μας μέχρι την ώρα που θα το αγκαλιάσουμε ξανά, ζούμε τα πάντα έντονα. Άγχος, τρέξιμο, στεναχώρια, χαρά κ.λ.π. Υπάρχουν πράγματα που έχουμε ονειρευτεί να πετύχουμε και για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν τα έχουμε καταφέρει. Θα θέλαμε ίσως να είμαστε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε. Να ζούμε μια ζωή διαφορετική από αυτή που ζούμε. Έρχεται λοιπόν αυτός ο μαγικός κόσμος που λέγεται facebook, όπου μπορείς να δηλώσεις ό,τι θέλεις. Φτιάχνεις έναν χαρακτήρα όπως ακριβώς θα ήθελες να είσαι, μπορείς να δηλώσεις όποιο όνομα θες, με ημερομηνίες, επάγγελμα, ασχολίες, hobby κ.λ.π. θέλεις. Τα πάντα μπορείς να δηλώσεις εκεί μέσα. Και έτσι ακριβώς λειτουργεί θεραπευτικά όταν μπαίνουμε. Είναι η απόδραση από την πραγματικότητά μας. Ξεχνάμε πόνους, στενοχώριες, μοναξιά και επικοινωνούμε με αγνώστους που νομίζουμε ότι είναι οικεία πρόσωπα. Παρακολουθούμε τις ζωές που δηλώνουν οι άλλοι και εκείνοι παρακολουθούν τη δική μας ζωή. Ό,τι εκθέτουν και ό,τι εκθέτουμε.

Αξίζει να τη δείτε!
Όλη η αρθρογραφία της Ιωάννας Πορτοκάλη
Συντελεστές
Συγγραφέας: Αντώνης Τσιπιανίτης
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Λιακόπουλος

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης): Γιώργος Ντάβος, Μαρίνα Γεωργοπούλου, Γιώργης Κοντοπόδης

Στο θέατρο Μπέλλος, Κέκροπος 1, Πλάκα, 2103229889 κάθε Κυριακή στις 19:00

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΕν αμφιβολία ποιητές, συλλογικό έργοΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας