Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Επιθυμώ

Άγγελος Αδαμάκης (Αδάμ)
Επιθυμώ να γράψω για όλους μας το αντίο ενός απαρχαιωμένου νου και τη γέννηση του καινού ξεκινήματος.

Να αγγίξω με τα ίδια μου τα χέρια, τα όρια της αδρεναλίνης του νου μας, πάνω σε ένα τραπέζι, από τα πολλά που υπάρχουν στο κτίριο, δίχως το φόβο της απώλειας… όχι για εμένα προσωπικά (ποιος είμαι άλλωστε;), μα για τους ανθρώπους που βρίσκονται στο πλάι μου.

Να νιώσω το απλόχερο μοίρασμα της αγάπης, σε ανθρώπους που ειλικρινά την έχουν ανάγκη για να συνεχίσουν, μέσα από αριθμούς τοποθετημένους σε μία οθόνη, να υποκρίνονται με ασφάλεια.

Να ακούσω πολλές ιστορίες, δημιουργημένες μέσα από το ανθρώπινο όνειρο, ενεργοποιώντας τον ουρανίσκο μου, με μία ουσία εκφραστικά απερίγραπτη, συνοδευμένη από ένα άσμα, του οποίου το συναίσθημα θα με αναστατώσει σωματικά δημιουργώντας αυτό το θεϊκό δάκρυ και την ανατριχίλα που όλοι προσμένουμε...

Έτσι θα αποκτήσουν αξία όλες αυτές οι ιστορίες.

Δεν επιθυμώ την οικογένεια, απλά επειδή… Δεν επιθυμώ να δημιουργήσω ψυχές που θα παλεύουν απλά για να παραμείνουν σε ένα νωθρό και, για να είμαστε ειλικρινείς, πεθαμένο τοπίο μίας άψυχης σκηνής ενός άνοστου σεναρίου…

Δεν ανέχομαι άλλο να σε βλέπω να εργάζεσαι και έπειτα να επιστρέφεις καταρρακωμένος/-η και να προσποιήσε μία ευτυχία που δεν άγγιξες ποτέ σου, μα την γνωρίζεις καλά και ας μην βρίσκεις την δύναμη να αποδεχτείς πως βρίσκεται διαρκώς εδώ, μα εσύ την απαρνείσαι, με τον φόβο πως αν την γραπώσεις αυτή θα χαθεί και εσύ θα μείνεις με τα χέρια σταυρωμένα, φλερτάροντας με τον λευκό μανδύα της τρέλας και της σοφίας…

Επιθυμώ να ξετυλίξω μπροστά στον άνθρωπο το κουβάρι του νου, να ξεγυμνώσω τον θεό μας και από τα ρούχα του να δημιουργήσω τη νέα τάση της μόδας… Ανθρωπιά.

Επιθυμώ να νικήσει η Ανθρωπιά.

Επιθύμησε ποτέ κανείς να την χάσει άραγε; Ή μήπως όλοι κάναμε "fold" στη μεγαλύτερη μπλόφα της "new age" εποχής;

Ο καθωσπρεπισμός βρίσκεται στο απόγειο, πετώντας στη φωτιά τα γραμμένα όνειρα του "πεινασμένου" για εμπειρίες, προσφέρουμε την στάχτη τους στη θυσία της τύφλωσης, μέσα από τα "μέσα κοινωνικής δικτύωσης"…

«Σέβομαι απόλυτα τις απόψεις σας, δεν νιώθετε ότι και εσείς με την σειρά σας οφείλετε να σεβαστείτε τις δικές μου;» Ακούς την φωνή του προνομιούχου, με την ψυχή σου να βράζει στο καζάνι της κολάσεως του δειλού.
Οι αληθινές επιλογές είναι δύο… πάντα δύο ήτανε, αναρωτήθηκες ποτέ γιατί;

Η επιθυμία δίχως ρίσκο είναι μοναδική όπως το τίποτα.


Copyright © Άγγελος Αδαμάκης (Αδάμ) All rights reserved, 2020
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε επιλογή του ίδιου

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη