1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα ** Ποίηση: Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι ** Παιδικά: Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Πάμε μια βόλτα;

Ο θάνατος είναι μια στιγμή μέσα στον χρόνο που ξαφνικά σε αγαπάνε όλοι, που σου συγχωρούν χωρίς δεύτερη σκέψη όσα έπραξες.

Αυτή είναι μια μικρή φράση που ξεχώρισα διαβάζοντας το μυθιστόρημα της Μαρίας Βουζουνεράκη η οποία, αν και αποτελεί μια αποδεκτή συνθήκη και όχι κάτι το καινούργιο ή το διαφορετικό, χτυπάει λίγο περισσότερο μέσα στον άνθρωπο είτε αυτός είναι ένας ενάρετος άνθρωπος είτε το αντίθετο. Έχει μια ιδιαίτερη δυναμική γιατί όλοι ξέρουμε πως όλα τα λάθη και ό,τι κακό έχει πράξει κανείς συγχωρούνται στον θάνατο όμως κανείς δε θέλει να φύγει από τη ζωή, από τη μια, και κανείς δεν επιλέγει το κακό από την άλλη. Θεωρητικά λοιπόν, αν εξαιρέσουμε τις κακές, άδικες πράξεις που μπορεί να κάνει κανείς όσο ζει, ο θάνατος, δηλαδή ό,τι πιο απευκταίο για τον άνθρωπο, είναι η ύψιστη στιγμή του, η στιγμή της δικαίωσης της ύπαρξής του, η στιγμή που θα αγαπηθεί καθολικά. Κι ενώ όλοι επιθυμούμε διακαώς μια τέτοια δικαίωση είναι βέβαιο ότι το μέσο της -ο θάνατος- είναι ό,τι πιο οριστικό κι αμετάκλητο υπάρχει και ό,τι πιο αντίθετο με τον αυτονόητο μηχανισμό της επιβίωσης.


Με αυτές τις σκέψεις, προχωρώ στην ανάγνωση και στην γνωριμία μου με τους ήρωες της Μαρίας, και κυρίως με την Μυρτώ της, η ζωή της οποίας αποτελεί τον κεντρικό άξονα του βιβλίου. Στην υπόθεση, θα γνωρίσουμε τη νεαρή Μυρτώ που αφήνει τη γενέθλια πόλη της, το Ναύπλιο, και έρχεται στην Αθήνα έτοιμη να παλέψει για να πραγματοποιήσει τους στόχους της. Προφανώς η ρήση με τις Μοίρες που καθορίζουν την πορεία μας και η άλλη που θέλει τον Θεό να γελάει όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια δεν είναι διόλου τυχαίες. Εσύ ονειρεύεσαι και η ζωή παίρνει τη γόμα, λέει χαρακτηριστικά. Στην περίπτωσή μας, η διάγνωση μιας σοβαρής νόσου θα προσγειώσει απότομα την ηρωίδα και θα προσδιορίσει το μέλλον της.

Το μυθιστόρημα εστιάζει στις ανατροπές, στον αστάθμητο παράγοντα, που μπορεί να είναι μια βροχερή μέρα ή το ξυπνητήρι που δε χτύπησε αλλά και κάτι πολύ σοβαρό κι αμετάκλητο, για τη διεκδίκηση της ζωής και της ευτυχίας όπως κι αν έρθουν τα πράγματα, για το δικαίωμα στο όνειρο... Με απλή γλώσσα και μια υποδόρια γλύκα και ζεστασιά στις περιγραφές γνωρίζουμε βήμα το βήμα την πορεία της Μυρτώς. Χαρακτηριστικό της γραφής είναι η παρουσίαση των προσώπων και των καταστάσεων ή σχέσεων που γίνεται με ευφάνταστο τρόπο, χωρίς να βαραίνει τον αναγνώστη και η αφήγηση που διαθέτει νεύρο, που προχωρά την ιστόρηση χωρίς πολυλογία.

Θίγονται ζητήματα κοινωνικών συμβάσεων και ταμπού που οδηγούν σε καταπιεσμένους ανθρώπους και λάθη. Δίνονται μικρές, μα πολύτιμες, γνώσεις εδώ κι εκεί, όπως όταν εξηγεί αυτό που ονομάζει απώθηση ο Φρόυντ, το μυαλό διαγράφει ό,τι αρνείται, και το απόσταγμα όταν γράφει ότι καθένας μας έχει τους δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει και πως το να κρίνουμε είναι μια βολική λύση για να μπορέσουμε να κοιμόμαστε χωρίς τύψεις και να συνεχίζουμε να ρίχνουμε πίσω απ' την καμπούρα μας όλα όσα δε θέλουμε να βλέπουμε. Σου ενθυμίζει να εκτιμάς όσα έχεις και κυρίως την υγεία σου και φτάνει να γίνει έως και ανατριχιαστικό αν ταυτιστείς με τους χαρακτήρες του, κάτι που δεν είναι δύσκολο καθώς όλα τα πρόσωπα είναι απτά.

Διαβάζεται γρήγορα κι αφήνει καταστάλαγμα.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Το μυθιστόρημα της Μαρίας Βουζουνεράκη, «Πάμε μια βόλτα;», κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Άνεμος για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Περισσότερα:
Η Μαρία Βουζουνεράκη και το Πάμε μια βόλτα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Εξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΑπ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας