1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2020

Το αστεράκι

Θεοδώρας Αθανασιάδου

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Μια έκφραση που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά παραμύθια.

Δυο χέρια ήταν αυτά που κρατώντας το παραμύθι, διαβάζοντας μια φανταστική, καλύτερα μαγική,  ιστορία, κατέβηκε στη γη ένα βράδυ που η περιέργειά του στάθηκε η αφορμή να γνωρίσει τους ανθρώπους.
Το τίμημα γι' αυτήν του την περιέργεια ήταν να χάσει τη λάμψη του για όσο καιρό θα έμενε στη γη.

Άρχισε να γνωρίζει ανθρώπους κάθε ηλικίας.
Παράξενοι οι άνθρωποι, σκέφτηκε.
Ένιωσε κάτι να το πλησιάζει και εκεί που...
Δυο χέρια το κρατούσαν.
Δυο μάτια το κοιτούσαν γεμάτα απορία.
Ένα μικρό κοριτσάκι ήταν αυτό που το είδε και το πήρε στα χέρια του.

Το Αστεράκι δεν έλαμπε,
ήταν κίτρινο μεν,
αλλά έμοιαζε με παιχνιδάκι,
από αυτά που έχουν και παίζουν τα παιδιά.

«Με λένε Αστεράκι και έχω χαθεί» ήταν αυτό που είπε μπροστά στα έκπληκτα μάτια του κοριτσιού που συνέχιζε να το κοιτά με απορία.

«Θέλεις να γίνουμε φίλοι;» ρώτησε το Αστεράκι το κοριτσάκι.
«Θέλω» είπε το κοριτσάκι «μιας και η φίλη μου έχει φύγει και είμαι μόνη μου.
»Με λένε Ελπίδα».


Το Αστεράκι και η Ελπίδα έγιναν οι καλύτεροι φίλοι.
Περνούσαν ώρες μαζί.
Παίζοντας,
Τραγουδώντας,
Χορεύοντας...
Και τα γέλια τους έφταναν ωωωωως τον ουρανό!

Ή Ελπίδα αγαπούσε πολύ το Αστεράκι.
Μα το Αστεράκι δεν έδειχνε τα αισθήματα του.
Ήξερε πως σύντομα θα έφευγε και φοβόταν να τα δείξει.

Ο καιρός περνούσε...
Και ο χρόνος της επιστροφής πλησίαζε.
Σκέφτηκε λοιπόν πως.... θα μπορούσε να δώσει κάτι από τον εαυτό του στη Ελπίδα για να της δείξει την αγάπη του πριν φύγει.
Μία λάμψη!
Μία λάμψη απ' την καρδιά του!

Έτσι κι έκανε.
Αφήνοντας με βουρκωμένα μάτια την Ελπίδα άγγιξε με το χεράκι του το μέρος της καρδιάς της.
Μία λάμψη φάνηκε.
Ποτέ, μα ποτέ, αυτή η λάμψη δε θα σβήσει!
Όποτε νιώθει μοναξιά και θέλει ένα φίλο κοντά της η Ελπίδα, αρκεί να σηκώσει τα μάτια της ψηλά στον ουρανό και η λάμψη θα γίνει πιοοο δυνατή!
Πόσο Μαγικό!

«Κρατώντας την Ελπίδα».
Σας ευχαριστώ.


Θεοδώρα Αθανασιάδου
Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό Παραμυθιού koukidaki
Μπορείτε να σχολιάσετε αυτό το παραμύθι παρακάτω ή/και να το βαθμολογήσετε εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας