Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2020

Το χωριό των χρωμάτων ανακαλύπτει την _ _ _δικότητα

Βασιλικής Κωσταρέλη


Κάποτε στο χωριό των χρωμάτων ξέσπασε άγριος καβγάς. Εφτά χρώματα άρχισαν να μαλώνουν μεταξύ τους για την αξία τους:
«Εγώ είμαι το πιο σημαντικό χρώμα» είπε το κόκκινο. «Εξάλλου όλοι με θεωρούν το χρώμα της αγάπης».
«Μα τι είναι αυτά που λες;» φώναξε θυμωμένο το πορτοκαλί. «Εγώ είμαι το πιο σημαντικό χρώμα. Θεωρείς τυχαίο ότι με αυτό το χρώμα ντύνεται ο ήλιος το δειλινό σκορπώντας τριγύρω του απαράμιλλη ομορφιά;»
«Ποιο χρώμα όμως διάλεξε ο ήλιος τις ώρες που μας φωτίζει και μας ζεσταίνει; Και γιατί το φεγγάρι μα και τα αστέρια ντύνονται με το ίδιο χρώμα;» πετάχτηκε το κίτρινο. «Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να μην είμαι εγώ το πιο σημαντικό;»
«Αντιπαθητικοί συγχωριανοί μου, για σκεφτείτε λίγο τι χρώμα έχουν τα λιβάδια μα και τα πολύτιμα σμαράγδια» είπε με περηφάνια το πράσινο. «Είμαι ξεκάθαρα το πιο σημαντικό χρώμα».
«Μισό λεπτό!» αναφώνησε το γαλάζιο. «Κοιτάξτε ποιο χρώμα διάλεξε ο ουρανός! Ποιος μπορεί να ζήσει ευτυχισμένα δίχως ουρανό; Είναι αδύνατο να μην είμαι εγώ το πιο σημαντικό χρώμα».
«Αν εσύ είσαι το πιο σημαντικό, τότε γιατί δεν έκανε την ίδια επιλογή και η απέραντη θάλασσα; Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να είναι κάποιο άλλο χρώμα πιο σημαντικό από εμένα» είπε με καύχημα το μπλε.
«Φυσικά και υπάρχει βεβαιότητα πως δεν είσαι το πιο σημαντικό χρώμα. Θεωρείς τυχαίο το χρώμα που διάλεξαν οι βιολέτες που μας ταξιδεύουν σε παραμυθένια μέρη με το μεθυστικό τους άρωμα;» είπε με σιγουριά το βιολετί.
Και η φασαρία συνεχιζόταν και συνεχιζόταν…

Ξαφνικά ένα σύννεφο που περνούσε πάνω από το χωριό των χρωμάτων προβληματίστηκε πολύ με όσα έβλεπε και άκουγε:
«Μα τι συμβαίνει εδώ; Γιατί τέτοια αναστάτωση;» ρώτησε.
Τότε το κόκκινο χρώμα πήρε το λόγο: «Μα πώς να μη μαλώνουμε αφού τα υπόλοιπα χρώματα που βλέπεις μπροστά σου δεν αναγνωρίζουν ότι εγώ έχω τη μεγαλύτερη αξία;»
«Αν είναι δυνατόν, τι είναι αυτά που λες;» φώναξαν τα υπόλοιπα χρώματα με μια φωνή.
Τότε το πορτοκαλί είπε στο σύννεφο: «Καλό μου σύννεφο, εσύ που ταξιδεύεις σε τόσες πολιτείες γιατί δε μας λες ποιο χρώμα είναι το πιο σημαντικό;»
Το σύννεφο κοντοστάθηκε για λίγο και αποκρίθηκε: «Να θυμάστε πάντα ότι όλοι είστε το ίδιο σημαντικοί… Είναι πολύ σπουδαίο όμως να είστε και ενωμένοι, γιατί τότε μπορείτε να χαρίσετε την ελπίδα στον κόσμο».
«Μα δε μας απάντησες…» παραπονέθηκαν τα χρώματα με μια φωνή. Τότε το σύννεφο χαμογέλασε και στη συνέχεια άρχισε να βρέχει…
Σε λίγο τα χρώματα άρχισαν να ζητωκραυγάζουν. «Το ουράνιο τόξο» φώναξαν με μια φωνή και αγκαλιάστηκαν. Τα χρώματα κατάλαβαν πια τα λόγια του σύννεφου.
Αντιλήφθηκαν την αξία της μοναδικότητας αλλά και της ομαδικότητας…


Βασιλική Κωσταρέλη
Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό Παραμυθιού koukidaki

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη