Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Φωνή τέχνης *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Μαθήματα εμπιστοσύνης * Ρίζες * Οι επιλογές που με έκοψαν στα δύο * Αίμα αδερφικό * Θέλω να μου μιλήσει * Τέσσερα μυθιστορήματα των εκδόσεων Ελκυστής * Για πάντα δική σου ** Ποίηση: Ευτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες * Εγκέφαλος Ψάρι * Φως όπως μανταρίνι ** Διηγήματα: Ξιπασμένες νοικοκυρές * 5 Ιστορίες ντροπής * Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια ** Άλλα: Συνοικία Αγία Φωτεινή * Οδηγός βικτωριανής απόλαυσης * Ο Κεκλημένος * Τέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Βακχικόν ** Νουβέλες: Διαμέρισμα με αριθμό 7 * Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία * Γράμματα στη μαμά * Στην ιστορία ελλόχευε άλλη μια κι ύστερα άλλες τόσες * Κάτω από το χώμα ** Αυτοβελτίωση: Η συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2020

Το χωριό των χρωμάτων ανακαλύπτει την _ _ _δικότητα

Βασιλικής Κωσταρέλη


Κάποτε στο χωριό των χρωμάτων ξέσπασε άγριος καβγάς. Εφτά χρώματα άρχισαν να μαλώνουν μεταξύ τους για την αξία τους:
«Εγώ είμαι το πιο σημαντικό χρώμα» είπε το κόκκινο. «Εξάλλου όλοι με θεωρούν το χρώμα της αγάπης».
«Μα τι είναι αυτά που λες;» φώναξε θυμωμένο το πορτοκαλί. «Εγώ είμαι το πιο σημαντικό χρώμα. Θεωρείς τυχαίο ότι με αυτό το χρώμα ντύνεται ο ήλιος το δειλινό σκορπώντας τριγύρω του απαράμιλλη ομορφιά;»
«Ποιο χρώμα όμως διάλεξε ο ήλιος τις ώρες που μας φωτίζει και μας ζεσταίνει; Και γιατί το φεγγάρι μα και τα αστέρια ντύνονται με το ίδιο χρώμα;» πετάχτηκε το κίτρινο. «Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να μην είμαι εγώ το πιο σημαντικό;»
«Αντιπαθητικοί συγχωριανοί μου, για σκεφτείτε λίγο τι χρώμα έχουν τα λιβάδια μα και τα πολύτιμα σμαράγδια» είπε με περηφάνια το πράσινο. «Είμαι ξεκάθαρα το πιο σημαντικό χρώμα».
«Μισό λεπτό!» αναφώνησε το γαλάζιο. «Κοιτάξτε ποιο χρώμα διάλεξε ο ουρανός! Ποιος μπορεί να ζήσει ευτυχισμένα δίχως ουρανό; Είναι αδύνατο να μην είμαι εγώ το πιο σημαντικό χρώμα».
«Αν εσύ είσαι το πιο σημαντικό, τότε γιατί δεν έκανε την ίδια επιλογή και η απέραντη θάλασσα; Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να είναι κάποιο άλλο χρώμα πιο σημαντικό από εμένα» είπε με καύχημα το μπλε.
«Φυσικά και υπάρχει βεβαιότητα πως δεν είσαι το πιο σημαντικό χρώμα. Θεωρείς τυχαίο το χρώμα που διάλεξαν οι βιολέτες που μας ταξιδεύουν σε παραμυθένια μέρη με το μεθυστικό τους άρωμα;» είπε με σιγουριά το βιολετί.
Και η φασαρία συνεχιζόταν και συνεχιζόταν…

Ξαφνικά ένα σύννεφο που περνούσε πάνω από το χωριό των χρωμάτων προβληματίστηκε πολύ με όσα έβλεπε και άκουγε:
«Μα τι συμβαίνει εδώ; Γιατί τέτοια αναστάτωση;» ρώτησε.
Τότε το κόκκινο χρώμα πήρε το λόγο: «Μα πώς να μη μαλώνουμε αφού τα υπόλοιπα χρώματα που βλέπεις μπροστά σου δεν αναγνωρίζουν ότι εγώ έχω τη μεγαλύτερη αξία;»
«Αν είναι δυνατόν, τι είναι αυτά που λες;» φώναξαν τα υπόλοιπα χρώματα με μια φωνή.
Τότε το πορτοκαλί είπε στο σύννεφο: «Καλό μου σύννεφο, εσύ που ταξιδεύεις σε τόσες πολιτείες γιατί δε μας λες ποιο χρώμα είναι το πιο σημαντικό;»
Το σύννεφο κοντοστάθηκε για λίγο και αποκρίθηκε: «Να θυμάστε πάντα ότι όλοι είστε το ίδιο σημαντικοί… Είναι πολύ σπουδαίο όμως να είστε και ενωμένοι, γιατί τότε μπορείτε να χαρίσετε την ελπίδα στον κόσμο».
«Μα δε μας απάντησες…» παραπονέθηκαν τα χρώματα με μια φωνή. Τότε το σύννεφο χαμογέλασε και στη συνέχεια άρχισε να βρέχει…
Σε λίγο τα χρώματα άρχισαν να ζητωκραυγάζουν. «Το ουράνιο τόξο» φώναξαν με μια φωνή και αγκαλιάστηκαν. Τα χρώματα κατάλαβαν πια τα λόγια του σύννεφου.
Αντιλήφθηκαν την αξία της μοναδικότητας αλλά και της ομαδικότητας…


Βασιλική Κωσταρέλη
Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό Παραμυθιού koukidaki

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Στην ιστορία ελλόχευε άλλη μια κι ύστερα άλλες τόσες, Κανάκη ΧάτσιουΌταν η ζωή σού δίνει λεμόνια, Μαντώς ΜάκκαΑίμα αδερφικό, Μαρίας ΛιβυκούΤέσσερα μυθιστορήματα από τις εκδόσεις ΕλκυστήςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων ΒακχικόνΟι επιλογές που με έκοψαν στα δύο, Ελένης ΓεωργούσηΘέλω να μου μιλήσει, Γεωργίας Δάρτση
Φως όπως μανταρίνι, Έφης ΝικολαΐδουΟδηγός βικτωριανής απόλαυσηςΟ Κεκλημένος, Ελένης ΣέννοιαΣυνοικία Αγία Φωτεινή, Κωνσταντίνου ΓρηγοριάδηΓράμματα στη μαμά, Τώνιας ΣαμαράΚάτω από το χώμα, Χρήστου ΚατσίκαΞιπασμένες νοικοκυρές, Έφης Καραμπά
Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία, Μαρίας ΑποστολάκουΓια πάντα δική σου, Δήμητρας ΔεληλίγκαΕυτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες, Γιώργου ΚαριώτηΕγκέφαλος Ψάρι, Λίλιας Τσούβα
5 Ιστορίες ντροπής, Πηνελόπης ΧριστοπούλουΗ συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες, Στέλλας ΣιδεράτουΡίζες, Μαρίας Κασιμάτη