Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα * Κλεψύδρα εκδίκησης ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια * Ο αμόλυντος και άλλες ιστορίες ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020

Το κίτρινο του χρόνου

Το κίτρινο του χρόνου, Ακύλας Γ. Παπαδομανωλάκης

Ένα πολύ λακωνικό βιογραφικό σημείωμα, τρεις φράσεις όλο κι όλο, κι αυτό το εντόπισα στο διαδίκτυο μέσα από αναζητήσεις και λέει ότι ο Ακύλας Παπαδομανωλάκης γεννήθηκε στα Χανιά. Σπούδασε Οικονομικά στην Ανωτάτη Εμπορική. Μένει και εργάζεται στην Αθήνα. Τελεία και παύλα. Πουθενά δε βρήκα κάτι παραπάνω, πέρα από την εργογραφία του φυσικά, ενώ στο ίδιο το βιβλίο της ποιητικής συλλογής -η αφορμή για τούτες τις αράδες- δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά.
Καλύτερα. Όταν ο ποιητής έχει να πει με την πένα του, τα υπόλοιπα είναι πλεονάζουσες γιρλάντες και δε χρειάζονται -αντιθέτως, θα έχετε συναντήσει κι εσείς εκτεταμένα βιογραφικά τυπωμένα σε βιβλία που δεν είχαν να πουν πολλά, για να (λες και θα) αντισταθμίσει το «βαρύ» βιογραφικό το «ελαφρύ» έργο.

Ο Ακύλας Γ. Παπαδομανωλάκης δε χρειάζεται φιοριτούρες· δε θα του ταίριαζαν. Εξάλλου, οι στίχοι του είναι στη διάθεση κάθε φιλαναγνώστη λάτρη της ποίησης και τα χρόνια της ενασχόλησής του αρκετά. Παρακάτω, θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω το βίωμα μου από τη συγκεκριμένη συλλογή, να τη σκιαγραφήσω τρόπον τινά ή κατά το δυνατό και να σημειώσω τα στοιχεία που με εντυπωσίασαν.

Σε τούτα τα έργα, αναγνωρίζει κανείς έναν ώριμο δημιουργό. Έναν άντρα με εμπειρία ζωής, με καταστάλαγμα που ξέρει να δομεί τα κείμενά του για να εξυπηρετήσει τον, κατά περίπτωση, σκοπό του. Κι έτσι, σε κάποια αλλάζει τις θέσεις των λέξεων -την αναμενόμενη από τους κανόνες του συντακτικού- ενεργοποιώντας έτσι τους νευρώνες σου, αφού παράγει ένα ξάφνιασμα στις αισθήσεις (όπως το «Παγκάκι στον σιδηροδρομικό σταθμό») και αλλού γράφει σα χείμαρρος, χωρίς στίξη, χωρίς κεφαλαία... ρέουσα αφήγηση που «τρέχει» σκοπίμως (όπως στο «Σπουδαίο γεγονός η απογοήτευση»).

οι παύσεις των ηλικιών ανάμεσά μας πάλι / ρυμουλκούμενες υποσχέσεις

τα γιασεμιά αντισκέκονται στους βέβηλους περιπατητές

Συνήθως χρησιμοποιεί ελεύθερο στίχο. Δε γνωρίζω αν θα συμφωνούσε ο ίδιος με το ακόλουθο αλλά αισθάνομαι τη γραφή του ως απελευθερωμένη δεσμών, κανόνων ή στυλ -όπως θα χαρακτηρίζαμε κάποια πιο μεταμοντέρνα κείμενα. Πάντως μιλάμε για ποίηση δεύτερης και τρίτης ανάγνωσης με έναν τρόπο που σε προ(σ)καλεί να ξαναδιαβάσεις, να επιμείνεις, να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο, να εισπράξεις όλες τις «αποχρώσεις», να δεις όλες τις οπτικές ή να εμβαθύνεις αποκρυπτογραφώντας πτυχώσεις.

σκονισμένα ράφια / εσαεί / ξεφλουδίζουν τις ώρες

ημερολόγια εκ των προτέρων γραμμένα / θα λες

στη μέση του πουθενά / κυριαρχεί το απόλυτο άπαν / ακριβώς πριν από τη δημιουργία των ήχων.
[τρία αποσπάσματα από το «Σπουδαίο γεγονός η απογοήτευση»]

Μια αίσθηση απουσίας πλανάται εδώ κι εκεί -ή και παντού- και μια αίσθηση ασφυξίας, σχεδόν κλειστοφοβίας.

Ερειπώνουν κατά καιρούς τις ψυχές / Με εκδορές πλάι στον φρεσκοσκαμμένο αγρό

Παντού σκιές. Έχουν κυρίαρχο λόγο, ρόλο και σκοπό. Όπως και οι απουσίες τους.

Ατημέλητες ελπίδες τα κρινάκια της αμμουδιάς..τον δεκαπενταύγουστο σε ένα νησί.

Η μοναχικότητα και η μοναξιά διακρίνονται ευδιάκριτα.

Μοναχική συντροφιά η τσικουδιά

Η σκάλα τρίζει στο παλιό σπίτι / Οσμή μούχλας και υγρασίας / Οι αντιλήψεις

Ομορφιά λέξεων. Αισθαντικός λόγος. Ξαναγύρισα πίσω, κοίταξα γράφει σΤο κίτρινο του χρόνου, και θαρρείς ότι αυτό κάνει σε όλη την έκταση: γυρίζει πίσω και κοιτάει, καταγράφει μετά το παρελθόν· το παρελθόν που πολλές φορές κιτρινίζει στο χρόνο που μεσολαβεί. Ένα κίτρινο, πολύ όμοιο με την ώχρα που αγαπάει. Και μια συγκίνηση υποβόσκει εκεί για ό,τι πέρασε με μια απολογητική χροιά για όσα δεν κερδήθηκαν.

Δεν αλλάζει το παρελθόν, / Δεν έχουν φτερά οι άνθρωποι

Παίρνεις έναυσμα να δημιουργήσεις εικόνες, ανθρώπους, συνθήκες, ιστορίες...

Χωρίς το ζητούμενο δεν υπάρχει πρόβλημα

...σταματώ στα μάτια / Εκεί φωλιάζουν οι αλήθειες

Με κάνει να αναρωτηθώ τι σημαίνει αρμοζμαρί κι αν το έχω συναντήσει νωρίτερα κάπου· φαντάζομαι λουλούδι/-α.(;) Φορτίζομαι όταν γράφει η λογική μικραίνει την αγάπη καθώς όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτό είναι ορισμός σαν αξίωμα -το αποδέχεσαι θες δε θες, είναι αδιαμφισβήτητο ενώ δεν επιδέχεται απόδειξης- και ενθουσιάζομαι όταν θα πει: Αν υπάρχει κάτι που μεγαλώνει τη διάρκεια / της ζωής μας, / είναι η ποίηση. Άραγε μόνο η γραπτή φόρμα ή και με την ευρύτερη έννοια, εκείνη της δημιουργίας;
Υπέροχος! Ποιητής! Λογοτέχνης! Άνθρωπος με αξία, πένα με ουσία.

Μπερδεύεται το μπλε του ουρανού / Με της θάλασσας / Σαστίζεις / Δεν ξέρεις αν πρέπει να κολυμπήσεις / Ή να πετάξεις

...η ζωή είναι ένα δώρο πολύτιμο / Το περιτύλιγμα του οποίου πρέπει να ξετυλίξεις / Με μεγάλη επιμέλεια... / Ύστερα είναι πολύ αργά!

Κάπως έτσι
Διαβάστε το, οπωσδήποτε!
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Ακύλα Γ. Παπαδομανωλάκη, Το κίτρινο του χρόνου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τον εκδότη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ αμόλυντος και άλλες ιστορίες, Θεόδωρου ΠάλλαΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΚλεψύδρα εκδίκησης, Λευτέρη Σοφία