Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Φωνή τέχνης *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Για πάντα δική σου * Το ξεχασμένο φυλαχτό * Ο φάρος του Κένεμπεκ * Το ματωμένο παρελθόν * Ο κώδικας του αυτοκράτορα * Λέγε με Στράτο * Ματωμένος κάκτος * Ονείρου σκιές ** Ποίηση: Εγκέφαλος Ψάρι * Φως όπως μανταρίνι * Στην αμφιλύκη της αγρύπνιας * Σκοτεινή κουκκίδα ** Διηγήματα: Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια * Μέχρι να δω τον Άλκη * Ξιπασμένες νοικοκυρές ** Άλλα: Τέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Ελκυστής * Τρεις τίτλοι των εκδόσεων Βακχικόν ** Νουβέλες: Το μεγάλο φάσμα των εκδοχών * Η μέρα του καρναβαλιού * Οι μπρούτζινοι κύβοι ** Αυτοβελτίωση: Η συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες ** Παιδικά: Οι τρεις μικροί αϊ-Βασίληδες * Κυκλαδίτικα παραμύθια

Ο δρόμος

Ευγενίας Μακαριάδη

Πίνακας Leonid Aftemov (The road of memories, λάδι)

Διόνυσος, 05.01.2021

Θέλεις να διασχίσεις τη λεωφόρο. Δε βλέπεις καμιά διάβαση. Από μακριά ένα φανάρι αναβοσβήνει. Στέκεσαι. Στρέφεις πίσω το κεφάλι. Μια γέρικη ελιά, μπροστά της ένα παγκάκι, σπασμένο στην πλάτη. Στο κάθισμα ένα βρόμικο σακάκι. Πάνω του μια κουλουριασμένη -ολόμαυρη- γάτα κοιμάται. Κλοτσάς γάτα και σακάκι. Πέφτουν κάτω. Κάθεσαι και τα πατάς. Βγάζεις τα παπούτσια σου. Ρουφάς την τεράστια κοιλιά σου∙ την ξύνεις στο υπογάστριο. Μέχρι εκεί φτάνει το λάστιχο του εσώρουχού σου. Ξεχείλωσε και σκέπασε τα αχαμνά σου. Ξύνεις τις πλαδαρές σου γάμπες. Ξύνεις δυνατά τα ριγωτά που άφησε το λάστιχο της κάλτσας -Σωκρατική ανακούφιση. Ανοίγεις τα γουρλωτά, σαν βατράχου, μάτια σου. Έχεις πέσει κάτω με τη μούρη στη ρίζα της ελιάς. Στο παγκάκι έχει ξαπλώσει άλλος. Η γάτα άφαντη. Κλωτσάς τον άλλο, τον ρίχνεις κάτω. Κάθεσαι. Εκείνος σε σπρώχνει δυνατά. Πέφτεις κάτω. «Ξεκουμπίσου σκυλάραπα», φωνάζεις. Θα το διώξεις αυτό το κάθαρμα από το παγκάκι της πατρίδας σου. Του τραβάς τα πόδια, μουλάρι αυτός, δεν το κουνάει ρούπι. Απαιτείς να καθίσεις. Πιο κάτω, κοντά στο φανάρι ένας αστυνόμος. «Ο σκυλάραπας με χτύπησε, μ’ έριξε κάτω, παραλίγο να με σκοτώσει», φωνάζεις. Ο αστυνόμος κοιτάζει δύσπιστα, όταν του δείχνεις με νεύμα του κεφαλιού, το παγκάκι. Στο παγκάκι, το βρόμικο σακάκι έχει κουκουλώσει τη γάτα. Η γάτα κοιμάται μακαρίως. «Θέλετε βοήθεια;», ρωτάει ο αστυνόμος. Τρομάζουν τα μάτια σου, βαθαίνουν οι ρυτίδες του μετώπου σου, ανασηκώνονται οι άκρες των χειλιών σου. Όχι, τίποτα απολύτως δε θέλεις. Φοράς γρήγορα τα παπούτσια σου. Τινάζεις τους ώμους νευρικά κάτω απ’ το σακάκι.

Αφήνεις τον αστυνόμο, τη γάτα πάνω στο βρόμικο σακάκι και προχωράς. Προχωράς και τρέχεις. Τρέχεις και προχωράς. Θα φτάσεις σ’ εκείνο το μακρινό φως, το φως που αναβοσβήνει και θα περάσεις απέναντι. Ξέρεις εκεί είναι ο δρόμος. Ο δρόμος σου. Στέκεσαι, το φως μακραίνει. Μακραίνει. Χάνεται. «Ρε συ, ξέρεις πού είναι ο δρόμος;» ρωτάς ένα νεαρό επαίτη, που ζέχνει. Κάνει γύρω σου έναν κύκλο, κοιτάζοντας διερευνητικά μια το κεφάλι και μια τα πόδια σου. Μια σβηστή γόπα ανεβοκατεβαίνει στα χείλη του. Η φωνή του ένα γουργούρισμα. Ξύνει το λαιμό του. Φτύνει στο χέρι του τη γόπα και μιλάει τεμπέλικα∙ η κάθε του λέξη συνοδεύεται κι από ένα ξερόβηχα. «Και βέβαια ξέρω. Ξέρω και παραξέρω». «Ακούω», λες χωρίς να τον κοιτάζεις. «Τι θα μου δώσεις;» σου λέει, σηκώνοντας τα φρύδια, ερωτηματικά. Τον διαολοστέλνεις. Έρχεται πίσω σου και φωνάζει: «O.k. θα σου πω. Τσάμπα. Ακούς κύριος; Τσάμπα, χωρίς λεφτά. Έλα μαζί μου προς τα κει πάω». «Είναι μακριά;» τον ρωτάς. «Δυο τσιγάρα δρόμος», σου λέει με σιγουριά. «Έχεις τσιγάρα μίστερ;», σε ρωτάει, ψάχνοντας με το βλέμμα του τις τσέπες σου. «Έχω ένα πούρο. Πάρ’ το», του λες. «Φερ’ το» κραυγάζει, και με μια γκριμάτσα χαμόγελου δείχνει τα κιτρινόμαυρα δόντια του. Αρπάζει το πούρο, αετονύχικα και το βάζει στην τσέπη του. Βγάζεις σπίρτα από την τσέπη σου. «Δεν θα τ’ ανάψεις;» του λες. «Όχι πάντα καπνίζω το πούρο μετά το φαγητό», σου λέει επιτηδευμένα.


Copyright © Ευγενία Μακαριάδη All rights reserved
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του βραβευμένου Leonid Aftemov (The road of memories, λάδι)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Το ματωμένο παρελθόν: Η αφορμή, Βασίλη ΛινάρδουΟνείρου σκιές, Πελούσας ΤσαντάκηΤέσσερις τίτλοι από τις εκδόσεις ΕλκυστήςΛέγε με Στράτο, Χρυσούλας Σ. ΓεωργούλαΟ φάρος του Κένεμπεκ, Σόνιας ΣαουλίδουΜατωμένος κάκτος, Μαρίνας ΧρόνηΣτην αμφιλύκη της αγρύπνιας, Ελένης Τζιώγα
Σκοτεινή κουκκίδα, Γιάννη ΣμίχεληΗ μέρα του καρναβαλιού, Μαριλένας ΠαππάΟ κώδικας του αυτοκράτορα, Νίκου ΚυριαζήΤο μεγάλο φάσμα των εκδοχών, Θεμιστόκλειας ΜωετζήΚυκλαδίτικα παραμύθια, Θάνου ΚωστάκηΟι τρεις μικροί αϊ-Βασίληδες, Γιώργου ΤσιβελέκουΛευκοί νάνοι, Η μαντική μηχανή και Η αντάρα
Το ξεχασμένο φυλαχτό, Λένιας ΤσιάνουΓια πάντα δική σου, Δήμητρας ΔεληλίγκαΜέχρι να δω τον Άλκη, Τίτσας ΔιαμαντοπούλουΞιπασμένες νοικοκυρές, Έφης ΚαραμπάΗ συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες, Στέλλας ΣιδεράτουΕγκέφαλος Ψάρι, Λίλιας Τσούβα
Οι μπρούτζινοι κύβοι, Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου