Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Χαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου * Πάροδος * Μέτοικοι καιροί * Στην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις * Η ανταλλαγή * Η ζωή αλλιώς * Η αλήθεια μου... η μισή * Μαθήματα εμπιστοσύνης ** Ποίηση: Cyborg Sapiens * Αβινιόν * Ευτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες ** Διηγήματα: Βραχέα ρήματα: Επτά μικρές ιστορίες * Ξιπασμένες νοικοκυρές ** Άλλα: Ψίθυροι από μια άλλη ζωή * Μπίτερ λοβ & μαύρες γάτες * Συνοικία Αγία Φωτεινή * Έξι τίτλοι των εκδόσεων Εκλυστής * Οδηγός βικτωριανής απόλαυσης * Ο Κεκλημένος ** Νουβέλες: Η μέρα του καρναβαλιού * Οι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι (για πάντα) * Διαμέρισμα με αριθμό 7 * Τα κόκκινα παπούτσια * Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2022

Συνέντευξη με την τραγουδοποιό Δήμητρα Ασσαριώτου

Εξώφυλλο του άλμπουμ της Δήμητρας Ασσαριώτου, Ήταν που λες...

Η μουσική κατέκτησε τη ζωή της Δήμητρας Ασσαριώτου στα επτά της χρόνια. Είχε στο σπίτι ένα πιάνο, που ήρθε κι αυτό μετανάστης απ' τον Πόντο μαζί με τη γιαγιά και τη μητέρα της. Δεν το επέλεξε, τουλάχιστον όχι στην αρχή. Ήθελε κιθάρα, που θα μπορούσε να την έχει μαζί της πάντοτε, να παίζει και να τραγουδά όσα νιώθει. Έτσι, ξεκίνησε στο Ωδείο, αποκτώντας ανά τα χρόνια όλα τα απαιτούμενα πτυχία που την κατέστησαν δασκάλα κιθάρας και μουσικής θεωρίας.
Έπειτα, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, πρώτα στη Θεσσαλονίκη και μετά στην Αθήνα. Το 2015 κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός της δίσκος με τίτλο «Ήταν που λες». Έκτοτε, ηχογραφεί μεμονωμένα τραγούδια που κυκλοφορούν στο YouTube και σε όλες τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες. Οι στίχοι και η μουσική είναι από την ίδια. Παράλληλα, κάνει εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές παρουσιάζοντας τα τραγούδια της.

Δήμητρα Ασσαριώτου

Κα Ασσαριώτου, καταρχήν παίζετε κιθάρα, είστε τραγουδοποιός, με τι άλλο ασχολείστε;
Δήμητρα Ασσαριώτου: Είμαι δασκάλα κιθάρας, γράφω τραγούδια από την παιδική μου ηλικία. Σπούδασα μουσική όμως τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι παράλληλα και με τη γραφιστική.

Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε στο ακροατήριό σας με το νέο σας τραγούδι «Άλλη Εποχή»;
Δ.Α.: Το τραγούδι με τίτλο «Άλλη εποχή» το έγραψα την εποχή της πρώτης καραντίνας. Μέσα σε όλη αυτή τη βαρβαρότητα που βιώνουμε, το μήνυμα είναι σαφές: «και φτερά θ' ανοίξουμε για μια άλλη εποχή...». Τα δάκρυα στέρεψαν, πρέπει αγαπημένοι και μονιασμένοι να χτίσουμε τη ζωή μας από την αρχή.

«Κάθε χαραυγή», ντυμένο με τη μουσική και τους στίχους σας. Εσείς λοιπόν πιστεύετε ότι η Νέα Εποχή γεννάει «Χαραυγές»;
Δ.Α.: Μία άλλη, καινούρια εποχή γεννάει υπέροχες, φωτεινές χαραυγές, αρκεί να το θελήσουμε. Είναι στο χέρι μας να αγαπήσουμε την κάθε στιγμή, την κάθε αχτίδα... Να αγαπήσουμε το «τώρα» και να χαρούμε το κάθε δευτερόλεπτο με τους αγαπημένους μας.

«Αγκαλιά να μας βρει το σκοτάδι κι η αυγή…» Με το τραγούδι «Στην ίδια μελωδία» εξηγήστε μας τι θέλετε να πείτε;
Δ.Α.: «Να γελάς σου είχα πει, η ζωή είναι μικρή κι εμείς εδώ περαστικοί, μια κλωστή χρωματιστή.» Όλοι είμαστε φτιαγμένοι να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε. Αυτό είναι που δίνει νόημα στις στιγμές που κυλάνε. Να ζούμε για το τώρα και να χορεύουμε όλοι μαζί σε μία ίδια, κοινή μελωδία. Γιατί αγκαλιά θα μας βρει το σκοτάδι κι η αυγή... Για όλους νυχτώνει, για όλους ξημερώνει...

Μου άρεσε πολύ το τραγούδι σας «Μια ευχή». Ποια είναι η δική σας ευχή για όσα έρχονται;
Δ.Α.: Να σταματήσει ο πόνος. Βυθιστήκαμε στα πιο σκοτεινά νερά. Να είμαστε όλοι γεροί, να ονειρευτούμε ξανά, να χαμογελάσουμε, να ζήσουμε ανέμελα.

Τι σκεφτόσασταν όταν γράφατε το τραγούδι μια ευχή και συγκεκριμένα το στίχο «Μια ευχή… την ύλη σου θέλω να ζήσω…»;
Δ.Α.: «Μία ευχή, σαν προσευχή ψυχής σκίρτημα / διλήμματα, ψάχνω στα χείλη σου την ύλη σου, θέλω να ζήσω μαζί σου την υπόλοιπη ζωή.» Πολλές φορές ερωτευόμαστε τον έρωτα... Ερωτευόμαστε αυτό που φανταζόμαστε ότι θα μπορούσε να είναι έρωτας. Ο συγκεκριμένος στίχος αναφέρεται στο γήινο, το πραγματικό, με υπόσταση αληθινή. Αυτό που κοιτάζεις και σου μοιάζει, που είναι σαν άλλος εσύ.

Θέλετε να μας αποκαλύψετε τα μελλοντικά σχέδια σας;
Δ.Α.: Δυστυχώς οι καιροί είναι δύσκολοι. Εγώ, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοι, χάσαμε βιαίως το δικαίωμα να μοιραζόμαστε τη μουσική μας. Είχα προγραμματισμένες κάποιες εμφανίσεις, οι οποίες όμως ακυρώθηκαν λόγω της απαγόρευσης της μουσικής. Ελπίζουμε λοιπόν σε μία αλλαγή, σαφώς πάντα με την απαραίτητη ασφάλεια.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας!



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η ανταλλαγή, Νίκου ΤσουρλάκηΑβινιόν, Χρυσής ΓιάντσιουΣτην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις, Νέλλης ΣπαθάρηΈξι τίτλοι από τις εκδόσεις ΕλκυστήςCyborg Sapiens, Δημήτρη ΟρφανίδηΒραχέα ρήματα: Επτά μικρές ιστορίες, Παναγιώτη ΚωνσταντόπουλουΜέτοικοι καιροί, Νίκου Σκορίνη
Τα κόκκινα παπούτσια, Μαρίνας Ξένου-ΚασσιανούΟδηγός βικτωριανής απόλαυσηςΟ Κεκλημένος, Ελένης ΣέννοιαΜπίτερ λοβ & μαύρες γάτες, Γεωργίας ΣύκαΣυνοικία Αγία Φωτεινή, Κωνσταντίνου ΓρηγοριάδηΟι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι (για πάντα), Θεόδωρου ΟρφανίδηΞιπασμένες νοικοκυρές, Έφης Καραμπά
Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία, Μαρίας ΑποστολάκουΗ αλήθεια μου... η μισή, Έλλη ΞυρούΕυτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες, Γιώργου ΚαριώτηΨίθυροι από μια άλλη ζωή, Αθανάσιου ΔαββέταΗ ζωη αλλιώς, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουΔιαμέρισμα με αριθμό 7, Καίτης ΔροσίνηΜαθήματα εμπιστοσύνης, Φίλιππου Πισσαλίδη