Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Χαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου * Πάροδος * Μέτοικοι καιροί * Στην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις * Η ανταλλαγή * Η ζωή αλλιώς * Η αλήθεια μου... η μισή * Μαθήματα εμπιστοσύνης ** Ποίηση: Cyborg Sapiens * Αβινιόν * Ευτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες ** Διηγήματα: Βραχέα ρήματα: Επτά μικρές ιστορίες * Ξιπασμένες νοικοκυρές ** Άλλα: Ψίθυροι από μια άλλη ζωή * Μπίτερ λοβ & μαύρες γάτες * Συνοικία Αγία Φωτεινή * Έξι τίτλοι των εκδόσεων Εκλυστής * Οδηγός βικτωριανής απόλαυσης * Ο Κεκλημένος ** Νουβέλες: Η μέρα του καρναβαλιού * Οι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι (για πάντα) * Διαμέρισμα με αριθμό 7 * Τα κόκκινα παπούτσια * Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2022

Εικόνες από μια έκθεση

Έργο Χριστίνας Κάλμπαρη

Ο τίτλος δανεισμένος από τον Modest Mussorgsky αλλά και από τους Emerson, Lake and Palmer, που διασκεύασαν προς το ροκ αυτό το έργο του.
Είχε προηγηθεί, δεκαετίες πριν, η μεταγραφή για ορχήστρα του Maurice Ravel. Αυτά τα λίγα όσον αφορά τη μουσική προϊστορία. Ελπίζω να μην σας κούρασα από τώρα γιατί έπεται η εικαστική ιστορία και η μουσική μυθιστορία.

Σάββατο απόγευμα, 12 Φεβρουαρίου στην γκαλερί Batagianni, είμαστε προσκεκλημένοι στα εγκαίνια της νέας έκθεσης ζωγραφικής –της δέκατης ατομικής– της Χριστίνας Κάλμπαρη. Μετά τις συζητήσεις με γνωστούς εκτός του κτηρίου και τις απαραίτητες αυστηρές υγειονομικές διαδικασίες εισερχόμαστε στην «ΕΞΟΔΟ».
Μουσική: Just like a woman, Bob Dylan.
Έτσι τιτλοφορείται η έκθεση. Γιατί έξοδος θα ρωτήσετε ή από πού; Ίσως γιατί καταλήγεις σ' ένα άδειο δωμάτιο αφού έχεις σκαρφαλώσει σε κομμένα δέντρα, καθίσει στη λιακάδα με τα οικόσιτα στα πόδια σου, αγκαλιαστεί, πας για βαρκάδα. Πάντα παρέα με τα ακαταμάχητα κορίτσια της. Ίσως η έξοδος από την ανεμελιά της παιδικής ηλικίας. Υπάρχουν ήδη και άλλες προσεγγίσεις. Καλύτερα όμως να ρωτήσετε την ίδια όταν θα δείτε, που θα τους δείτε, τους πίνακες της έκθεσης και καλά θα κάνετε. Αλλιώς, ας προσέχατε.

Ζωγράφος, φωτογράφος, σκηνογράφος, ενδυματολόγος και πολλά άλλα πιο μοντέρνα είναι η οικοδέσποινα και δημιουργός. Άνθρωπος πάνω απ' όλα. Ας οργανωθούμε όμως κι ας απολαύσουμε με τα όμματά μας τα έργα και με τα ώτα μας την υποθετική μουσική υπόκρουση.

Τα κορίτσια χαίρονται τον ήλιο ανέμελα, καθισμένα σε πάνινες σεζλόνγκ. Ή μήπως τα χαίρεται αυτός όπως κι εμείς; (Σκηνή VI)
Μουσική: Sunny afternoon, The Kinks.

Τα κορίτσια αγκαλιασμένα, σαν να λικνίζονται ακίνητα και γονατιστά, περήφανα για τα κόκκινα σοσονάκια τους (Σκηνή Ι).
Μουσική: Take this waltz, Leonard Cohen.

Ένα άτυχο κορίτσι υφίσταται, ανήμπορο να αντιδράσει, το βάρος ενός βράχου στρογγυλού όπως η γη με όλους εμάς απάνω της (Σκηνή ΙΙ).
Μουσική: The weight, The Band.

Τα κορίτσια πάνε βαρκάδα, έρχονται σε επαφή με το νερό απ' όπου προερχόμαστε. Γεύονται το άγνωστο, το απαγορευμένο, τις ανταύγειες του, τη σαγήνη του (Σκηνή ΙΙΙ).
Μουσική: Deep forbidden lake, Neil Young.

Τα κορίτσια ίπτανται, αψηφώντας τον νόμο της βαρύτητας, δεμένα σε κομμένα δέντρα ή όπως το δει κανείς! (Σκηνή IV)
Μουσική: Stairway to heaven, Led Zeppelin.

Κατάληξη; Ή επανεκκίνηση; Ένα συγυρισμένο, ευήλιο και πληκτικά κενό δωμάτιο από το οποίο μόλις έχουν φύγει οι νοικάρηδες ή πρόκειται να έλθουν (Σκηνικό Ι).
Μουσική: Empty rooms, Gary Moore.

Λίγο αργότερα, τα κορίτσια, ίσως σε πιο μεγάλη ηλικία, λόγω διαφορετικής κόμμωσης και αμφίεσης, κάθονται σε αναπαυτικές καρέκλες με τα αγαπημένα ομοιόχρωμα οικόσιτα στα γόνατά τους. Μεγαλώνουν άλλωστε κι αυτά, λέγονται πια κυρίες. Μπορεί να έχουν βρει την έξοδο ή έτσι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε (Στιγμιότυπο Ι).
Μουσική: The year of the cat, Al Steward.

Δεν τελειώσαμε όμως, έχει κι άλλα. Τριάντα κορίτσια ή κυρίες, με παρδαλές φορεσιές, σε εύχαρη ή χορευτική διάθεση. Ας μην ξεχνάμε ότι διανύουμε το τριώδιο.
Μουσική: Let’s dance, David Bowie.

Κορίτσια με κοτσιδάκια και λευκά φουστάνια σουλατσάρουν αγκαλιασμένα και πνιγμένα από το νέφος-δηλητήριο που τους δωρίζει η καμινάδα του πολιτισμού (Σκηνή V).
Μουσική: Serenade, Steve Miller Band.

Κορίτσια που κείτονται ξεθεωμένα κατά γης ή έρπουν σαν χαμένα προς κάτι μουντό και αόριστο που μπορεί να είναι η έξοδος.
Μουσική: Can’t find my way home, Blind Faith.

Μοναχικές κυρίες καθιστές ή ξαπλωμένες στο θλιβερό δωμάτιό τους ελπίζοντας ότι ονειρεύονται έναν εφιάλτη.
Μουσική: Little girl blue, Nina Simone.

Έργο Χριστίνας Κάλμπαρη

Στα έργα της Χριστίνας Κάλμπαρη παραγκωνίζεται η πατριαρχία. «Το τυχαίο γεγονός» όπως είχε πει σκωπτικά ο γυναικολόγος σ' έναν φίλο μου για να του τονίσει τη σημαντικότητα της συμμετοχής του στην αναπαραγωγή του είδους. Υποφώσκουν με ενάργεια βέβαια οι συνέπειες της κοινωνικής δομής, που επέβαλε βίαια, στην κυριολεξία, το φύλο μας.
Σας προτρέπω να πάτε, έστω και κολυμπώντας, στην έκθεση της Χριστίνας Κάλμπαρη, γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα χάσετε. Προλαβαίνετε μέχρι τις 19 Μαρτίου.
Θα με θυμηθείτε!



Γκαλερί Batagianni, Αντήνορος 17, Αθήνα 2107238047
Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή 17.00-21.00, Τετάρτη & Σάββατο 11.00-15.00 και κατόπιν συνεννόησης

Περισσότερα: Παίγνια

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η ανταλλαγή, Νίκου ΤσουρλάκηΑβινιόν, Χρυσής ΓιάντσιουΣτην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις, Νέλλης ΣπαθάρηΈξι τίτλοι από τις εκδόσεις ΕλκυστήςCyborg Sapiens, Δημήτρη ΟρφανίδηΒραχέα ρήματα: Επτά μικρές ιστορίες, Παναγιώτη ΚωνσταντόπουλουΜέτοικοι καιροί, Νίκου Σκορίνη
Τα κόκκινα παπούτσια, Μαρίνας Ξένου-ΚασσιανούΟδηγός βικτωριανής απόλαυσηςΟ Κεκλημένος, Ελένης ΣέννοιαΜπίτερ λοβ & μαύρες γάτες, Γεωργίας ΣύκαΣυνοικία Αγία Φωτεινή, Κωνσταντίνου ΓρηγοριάδηΟι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι (για πάντα), Θεόδωρου ΟρφανίδηΞιπασμένες νοικοκυρές, Έφης Καραμπά
Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία, Μαρίας ΑποστολάκουΗ αλήθεια μου... η μισή, Έλλη ΞυρούΕυτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες, Γιώργου ΚαριώτηΨίθυροι από μια άλλη ζωή, Αθανάσιου ΔαββέταΗ ζωη αλλιώς, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουΔιαμέρισμα με αριθμό 7, Καίτης ΔροσίνηΜαθήματα εμπιστοσύνης, Φίλιππου Πισσαλίδη