Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος * Οι κόρες της Δήμητρας ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας * Άλλη ζωή * Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Θρυαλλίς εγένετο

Γεγονότα

Γεωργίου Κονίδη

Πίνακας Ελένης Σαμέλη [από την ατομική της έκθεση ζωγραφικής Stalactites of Soul]

Βαμμένα γεγονότα από τις πικρές στιγμές.
Τίτλοι που στάθηκαν στην αυταπάρνηση.
Λέξεις σπουδαίες που χάθηκαν στην απεραντοσύνη.
Και εμείς, τόσο μικροί, σαν δύο κόκκοι άμμου, σαν δύο κομματάκια σκόνη, κολλημένα,
αποδιωγμένα.
Συνάντησα την ευτυχία με τα μάγουλά της να στάζουν δάκρυα.
Μοβ δάκρυα
Βρέθηκα να διώχνω το απρόσκλητο.
Το μαύρο.
Ξαφνικά ο τοίχος έγινε ξύλινος, και σαν ακουμπούσες την παλάμη σου ζεσταινόταν
Σαν ακουμπούσε το αφτί σου ακουγόταν ένας χτύπος συνεχόμενος σαν της καρδιάς
Δεν ξεχάστηκες ποτέ.
Ποτέ δεν πίστεψα ότι δεν θα σε ξαναδώ.
Χωρίς να το ξέρει κανείς εσύ υπάρχεις.
Σαν κοιτώ τον ουρανό.
Σαν θα κλείσω τα μάτια μου
Όταν ακούω μουσική
Όταν κλάψω
Όταν γελάσω
Παντού
Στην σκόνη του τραπεζιού γράφω το όνομά σου που δεν είναι άλλο από το δικό μου.
Ό,τι έχεις είναι δικό μου.
Είμαστε δύο άνθρωποι με μια καρδιά που σαν αποκοιμιόμαστε μπορούσαμε να ακούσουμε τους χτύπους της.
Σαν μουσική.
Σαν τη λέξη σ’ αγαπώ

🍈

Copyright © Γεώργιος Κονίδης All rights reserved, 2024
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Ελένης Σαμέλη [από την ατομική της έκθεση ζωγραφικής Stalactites of Soul]