Συλλείτουργο

Γιώργου Αλεξανδρή

Μόνοι κι ανήλιαγοι από το βλέμμα του Θεού

και απροστάτευτοι πια από την ιερή του σκέπη,

καταφύγαμε χωρίς θρήνους, στη σιωπή και τις μνήμες,

για να μοιραζόμαστε στον ασάλευτό τους ίσκιο

της γλυκιάς μοναξιάς την αθωότητα και το φέγγος

και ν' ακούμε την ηχώ της κρυφής φυγής στο όνειρο.

Και πορευόμαστε με απουσίες και παραιτήσεις

πίσω απ' τις λαμπρές αντηλιές του χρόνου,

αδέξιοι δραπέτες απ' της ψυχής τα πάθη,

σ' έναν μικρό και ασπούδαστο πηγαιμό,

χλομοί οδοιπόροι στην ωριμότητα του φόβου,

της σύνεσης και του αναγκαίου συμβιβασμού.

Μικρή πομπή ο κόσμος και η ζωή λιτανεία,

για της ψυχής το άνθισμα, του νου το στρατοκόπι,

για τη σπονδή στον έρωτα, στην έκσταση και το θαύμα.

Χωρούσαν οι αλήθειες μας σε μια ματιά

κι ορίζαμε μ' έναν λόγο της ταύτισης το λευτέρωμα,

τ' ανθρώπινο κι ανέσπερο στη δοκιμή του αιώνιου.

Κι απόψε, ασυντρόφευτοι στασιαστές και συνοδοιπόροι,

σ' ένα συλλείτουργο ομολογιών και παρακλήσεων,

μνημονεύουμε σπαραγμούς και ολοκληρώσεις

και μικραίνουμε την άβυσσο της ανάγκης

για να μην έχουμε στη στέρηση ψευδαισθήσεις

παρά φως και χρώματα από τόσες αναμνήσεις.

🍈

Copyright © Γιώργος Αλεξανδρής All rights reserved

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα της Άρτεμις Χατζηγιαννάκη [Παρέλαση προσκόπων]