Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Η μητέρα, η γέννηση και ο θάνατος

Χρήστου Ντικμπασάνη

Έργο του Μορίς Λούις [1959-60]

Το πρωινό ενός γαλάζιου καλοκαιριού θυμάμαι
Τότε που οι αράχνες έπλεκαν τον ιστό τους
μέσα στους καρπούς της μοναξιάς
Στα χωράφια απλωνόταν
το κίτρινο, αεριώδες πέπλο του θανάτου
Τύψεις όμως δεν τρύπωναν
στα ενύπνια των ανθρώπων
Ώσπου ακούστηκε το κλάμα μου μητέρα
επίμονο, τρομαγμένο
Το νιόβγαλτο απ' τη μήτρα σου είναι μου
γέμιζε πεθαμένες πόλεις, φονευμένους υγροβιότοπους
Τότε η άκρατη τεχνολογία έκοψε
τη σύνδεσή μου με τον λώρο της οικουμένης
Άμυαλο βρέφος βούλιαξα στο αίμα μου
Μητέρα μ' έφερες σ' έναν άφρονα κόσμο!
Σ' ευχαριστώ
που με κράτησες στην αγκαλιά σου,
τη μόνη αμόλυντη και αγνή πηγή φωτός κι ελπίδας
Μητέρα ευλάβειας εσύ πλάσμα
και άχραντης ευχής
Μητέρα εσύ πρώτη χάιδεψες
τα πόδια και τα χέρια μου
Γέμισες το μυαλό μου με ζωή,
απαιτώντας να κυνηγήσω
την ελευθερία του αιώνιου,
τη βούληση του αετού,
το ξύπνημα της συνείδησης,
τον κοσμικό προγραμματισμό της ψυχής μου
Μητέρα θέλω να ξέρεις
πως ο άνεμος του μέλλοντος παρασέρνει με βία
τις πανάρχαιες μνήμες των γονιδίων μου
Με βουλιάζει στην αρχέτυπη λάσπη
Οι φολίδες του σώματός μου ξαναπλάθονται
απ' το διαπλανητικό μου νου
Μητέρα όλα είναι έτοιμα
για ένα ταξίδι στο αδηφάγο Σύμπαν

🌰

Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Μορίς Λούις [1959-60]