Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ταξίδι προς την ελευθερία: Αξίζει(;!) * Η εφημερίδα της λέσχης των φαντασμάτων * Άμμος και Λιανή = Αμμουλιανή * Στο Camping: Πυρ, γυνή και θάλασσα * Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ναι, αρνούμαι * Ανθρακωρύχοι ψυχών

Λόλα

Λόλα, στο Παλλάς, σε διασκευή και σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Λόλα
, στο Παλλάς, σε διασκευή και σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη.

Η θρυλική ηρωίδα της Τρούμπας έρχεται μετά από έξι δεκαετίες και για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι. Ως ταινία έκανε τεράστια επιτυχία κόβοντας 313.822 εισιτήρια. Στην ταινία τους ρόλους υποδύθηκαν ο Νίκος Κούρκουλος, η Τζένη Καρέζη και ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, αντίστοιχα.

Είδα την παράσταση την ημέρα της πρεμιέρας 30/1/2026 σημαδιακή ημερομηνία, αφού στις 30/1/2007 έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Κούρκουλος. Σύμπτωση, ε; Την ημερομηνία της επετείου του θανάτου του να γίνει και η πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης σαν ένας φόρος τιμής στη μνήμη του, σαν μια επιβράβευση για το υποκριτικό του ταλέντο.

Ο Γιάννης Στάνκογκλου είναι ο παλικαράς Άρης, η Έλλη Τρίγγου η μοιραία γυναίκα, η Λόλα, και ο Γιώργος Γάλλος ο μαστροπός, ο Στέλιος.

Η ιστορία είναι γνωστή. Τρούμπα, υπόκοσμος, πόρνες, νταβατζήδες, ξεκαθάρισμα λογαριασμών αλλά και έρωτας, αγάπη, πάθος γιατί κι οι άνθρωποι της νύχτας έχουν αισθήματα.

Η Λόλα και ο Άρης επιθυμούν να ξεφύγουν, να ζήσουν, να λύσουν τα δεσμά που τους κρατούν. Θέλουν να δραπετεύσουν, να επιβιώσουν από αυτό το χάος και να σταθούν επιτελούν στα πόδια τους. Φιλίες που χάνονται στον βωμό των χρημάτων και τους απαράβατους νόμους της νύχτας γιατί «είναι πολλά τα λεφτά Άρη».

Μια παράσταση που στο σύνολό της μου άφησε ανάμικτα συναισθήματα.
Ωραία τα σκηνικά, τα εφέ, τα φώτα αλλά έχω κάποιες ενστάσεις ως προς το ενδυματολογικό κομμάτι και τη μουσική. Τα ρούχα δεν μου άρεσαν, δεν μου θύμιζαν εκείνα τα θηλυκά φορέματα που κοσμούσαν αυτές τις αιθέριες υπάρξεις κολακεύοντας τις καμπύλες τους. Θέλοντας, προφανώς, ο σκηνοθέτης να φέρει το έργο πιο κοντά στη σημερινή εποχή, άφησε την πρωταγωνίστρια με το σκουλαρίκι στη μύτη και τα τατουάζ της σε κοινή θέα.

Είδαμε αγόρια να φιλιούνται και κορίτσια να χαϊδεύονται επιδεικτικά, χορεύοντας υπό τους ρυθμούς ξένης μουσικής. Δεν είδαμε αυτό το ζεϊμπέκικο που σπάνε τα πατώματα από την ένταση των συναισθημάτων όταν το χορεύει ένας άντρας μάγκας και στιβαρός ούτε ακούσαμε λαϊκό, ελληνικό τραγούδι από τη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού.

Ο Μαύρος, το τσιράκι του Στέλιου στην ελληνική ταινία ήταν αντρικός ρόλος ενώ στην παράσταση αντικαταστάθηκε από τη Ζωή, προφανώς θέλοντας να τονίσει ότι και οι γυναίκες είναι ισάξιες με τους άντρες και μπορούν να σταθούν δίπλα σε ένα άτομο του υπόκοσμου υπηρετώντας το και στηρίζοντάς το με νύχια και με δόντια δηλώνοντας τυφλή υποταγή.

Σε γενικές γραμμές ήταν μια αξιόλογη προσπάθεια με μια μοντέρνα σκηνοθετική ματιά που στο σύνολό της ήταν έξω από τα κεκτημένα κι εκεί ήταν κι η διαφορά της η ουσιαστική σε σχέση με την ταινία.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου