Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα

Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα, στο θέατρο Σταθμός, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ντέλλα με τους Μιχάλη Αναγνώστου, Μανούσο Γεωργόπουλο, Πλάτωνα Γιώργο Περλέρο

Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα
, στο θέατρο Σταθμός, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ντέλλα με τους Μιχάλη Αναγνώστου, Μανούσο Γεωργόπουλο, Πλάτωνα Γιώργο Περλέρο.

Μετά το ΓΚΙΑΚ δεν περίμενα κάτι λιγότερο από τον Κωνσταντίνο Ντέλλα. Ήμουν σίγουρη ότι πηγαίνοντας σε αυτή την παράσταση θα μείνω για ακόμα μία φορά εκστασιασμένη και αυτό έγινε.

Θρύλοι και παραδόσεις, ήθη και έθιμα, ξόρκια και γητειές από τις Θεσσαλές μάγισσες οι οποίες κυριολεκτικά μας μάγεψαν.

Από το Πήλιο μέχρι τον Όλυμπο, από τη Λάρισα μέχρι την Καρδίτσα, οι γυναίκες του θεσσαλικού κάμπου κρατούν στα ροζιασμένα χέρια τους όλα τα βάσανα που βαραίνουν τις κυρτωμένες πλάτες τους κι όλα τα αλμυρά δάκρυα που έσκαψαν τα ρυτιδιασμένα μάγουλά τους.

Με αλεύρι, νερό, λάδι, αλάτι φτιάχνουν τη ζύμη για τις πίτες τους. Με τσουκνίδα, λάπαθα, μυρώνια ετοιμάζουν τη γέμιση. Με βότανα της μάνας γης γιατρεύουν τις πληγές τους. Με πόνο ψυχής υπομένουν τα πάνδεινα κάτω από τον ασφυκτικό κλοιό των αντρών. Σηκώνοντας τη ματιά τους αντικρίζουν μόνο τον οίκτο τους και την αδιαφορία τους.

Τα κορίτσια είναι γραμμάτιο.

Οι γυναίκες είναι ανύπαρκτες, δεν τις υπολογίζουν, δεν έχουν λόγο για τίποτα παρά μόνο για τα του οίκου τους. Παλεύουν να κυριαρχήσουν σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, γίνονται σκληρές, θάβουν όλα τα καταπιεσμένα συναισθήματά τους, σιωπούν.
Λειτουργούν μηχανικά σαν σκεύη ηδονής λαχταρώντας ένα ζεστό χάδι και μια γλυκιά κουβέντα.

Πόσο πολύ μου άρεσε αυτή η παράσταση δεν περιγράφεται με λόγια. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρες σελίδες αλλά δεν θα το κάνω γιατί θέλω να σας προτρέψω να πάτε και να τη δείτε.

Από την πρώτη στιγμή που εισέρχεσαι στην αίθουσα ανάμικτα συναισθήματα σε κατακλύζουν. Βλέποντας τα τρία αγόρια ντυμένα γριές (αν δεν το γνωρίζεις εξ αρχής, δεν το καταλαβαίνεις), με τις καταπληκτικές μάσκες τους, να περιφέρονται αργά, σέρνοντας τα βήματά τους στον χώρο, μπαίνεις στο κλίμα της υπόθεσης του έργου.

Δείτε την χθες γιατί εγώ άργησα και πολύ το μετανιώνω.

ΥΓ.: Ευχαριστώ πολύ το θέατρο Σταθμός για τη διάθεση των προσκλήσεων· πάντα στη διάθεσή σας.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου