Ελένης Σταθοπούλου
πανάρχαιους ρυθμούς κρατεί
στο σιγανό μουρμούρισμά της
παρηγορώντας και ξεδιψώντας
Σ' ενός αυλού το σύριγμα
δυο κίτρινα φύλλα νοτισμένα έπιασα
και στον καμβά τους κέντησα
δυο πόνου δάκρυα κρύσταλλα
να καθρεφτίζεται μια τόση δα
παρήγορη νερένια ελπίδα
π' αχνόφεγγε στο βάθος
σε τόπο ειρηνικό και ήμερο.
Την ώρα που βολτάρανε σαλίγκαροι
αγέρας άρχοντας από τα χέρια μου τα πήρε
να τα σκορπίσει ως τα πέρατα της οικουμένης.
Καλό ταξίδι να 'χετε!
🌼
Copyright © Ελένη Σταθοπούλου All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο Χριστίνας Μακροπούλου



