Ένας μονόλογος που μεταφέρεται σε επτά διαφορετικούς ερμηνευτές μέσα στην τάξη ενός δημοτικού σχολείου όπου ο απόλυτος άρχοντας, η δασκάλα της τάξης δεσποινίς Μαργαρίτα, κάνει μια κατήχηση στους μαθητές της δίνοντας έμφαση στην ανάγκη της γνώσης, στους κανόνες της κοινωνίας, τη θέση του ατόμου σε αυτή, με έναν επιτακτικό τρόπο και λόγο μακροσκελές, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αποριών – μία κατήχηση άνευ προηγουμένου.
Ο λόγος είναι σαφής και σε αρκετά σημεία σωστός αλλά ο τρόπος που μεταφέρεται είναι αντιπαιδαγωγικός.
Σαν ένα απόλυτο αφεντικό περιγράφει τις εντολές με αυστηρό και επιβλητικό τρόπο σε έναν μονόλογο με στοιχεία φασιστικά ανατρέποντας τον τρόπο που πρέπει να έχει ένας εκπαιδευτικός απέναντι στους μαθητές του και κάνοντας τα όρια δασκάλου μαθητή να ξεπερνιούνται μέσα από έναν απόλυτο λόγο που ορίζει τους κανόνες.
Το Δεσποινίς Μαργαρίτα του Ρομπέρτο Ατάιντε είναι ένα εξαιρετικό κείμενο ιδεών που επιβάλλεται με το έτσι θέλω από έναν άνθρωπο με εξουσία να μπορεί να πράξει ανενόχλητα. Η κοινωνία σε σμίκρυνση μέσα από ένα δωμάτιο σχολείου, εμφανίζεται για πρώτη φορά το αληθινό πρόσωπο ενός από τους ανθρώπους που επιτηρούν και επιβάλουν τον νόμο χωρίς αντιρρήσεις και αλλαγές πιστεύοντας ότι αυτό είναι το μόνο σωστό.
Όσο προχωράει αυτή η μονόπλευρη ομιλία, τόσο φαίνεται η σκληρότητα του λόγου αναζητώντας την αλήθεια που ξέρει σαν τη μόνο διέξοδο για την ολοκλήρωση ενός ανθρώπου που με τη γνώση του εντάσσεται στην κοινωνία. Σαν ένας άνθρωπος θα περάσουν από εκείνη την τάξη διαφορετικές δεσποινίδες Μαργαρίτες, με τον ίδιον απόλυτο λόγο χωρίς επιλογές, χωρίς απορίες, χωρίς εναλλακτικές. Η δύναμη της εξουσίας μπροστά στα μάτια μας, που επιβάλει το σωστό που πιστεύει και που ανεμπόδιστα ορίζει ως το μοναδικό και ο απόλυτος τρόπος της κοινωνίας να ενταχθούν στα γρανάζια της οι νέοι άνθρωποι.
Για την πρώτη απόπειρα να σκηνοθετήσει, ο Γιώργος Παπαπαύλου, επέλεξε ένα δύσκολο και απαιτητικό κείμενο, παρουσιάζοντάς το με μοντέρνο τρόπο σε πιο σύγχρονα πρότυπα χωρίς να πειράξει την ουσία του πρωτότυπου έργου του συγγραφέα και με ένα πολύ καλό καστ, που ερμηνεύει εξαιρετικά, πετυχαίνοντας την παρουσίαση μιας δασκάλας που ενώ αλλάζει πρόσωπο κρατά τον ρόλο αναλλοίωτο και συμπαγή.
Πολύ καλή προσπάθεια, με πολλά και εξαιρετικά νοήματα σε αυτό το έργο που φιλοξενείται από το θέατρο Αλκμήνη – ένας ακόμα λόγος για κάποιον να το επιλέξει, διότι θα βρεθεί σε έναν από τους λίγους χώρους που αντιπροσωπεύει την πραγματική θεατρική κουλτούρα με τις παραστάσεις που παίζονται στις αίθουσές του.
Ευχαριστώ ιδιαίτερα την υπεύθυνη επικοινωνίας και φίλη Μαρίκα Αρβανιτοπούλου για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε και την ευγενικότατή της προσέγγιση.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
