Εαρινή αποκάθαρση

Άρη Γεράρδη

Έρχεται μια άνοιξη παλιάς κοπής γεμάτη

αρώματα και κρινολίνα που θυμίζουν

χλομές υπάρξεις σε δαγκεροτυπίες

που δεν αφήνουν κάποιον ούτε ν' ανασάνει.

Συνεχίζω να σε ψάχνω σε χορτάρια μαραμένα

(κατακόκκινη από ντροπή και φλογισμένα νιάτα)

ανάμεσα σε οστά μεταπολεμικών ετών,

και λυπημένες ασπρόμαυρες φωτογραφίες.

Πουθενά η παρουσία σου να βρέξει τα χείλη μου.

Έτσι, τραβάω το δρόμο για το λόφο να πετάξω

χαρταετούς, να μυρίσω λαγάνα, ταραμοσαλάτα,

και να σου φωνάξω: «πιο ψηλά, τρέξε τώρα,

τρέξε πάνω απ' τα χημικά απόβλητα των τάφων,

πάνω απ' τ' ανιστόρητα της κοινής μας ιστορίας.».

Ύστερα στέκομαι μπρος στο λευκό χαρτί

κι αναγνωρίζω τα ίχνη σου στις μουτζούρες

κι εσένα να πηδάς πάνω σ' αυτές ή να χορεύεις

όπως τη μέρα που σε γνώρισα.

🌹

Copyright © Άρης Γεράρδης All rights reserved, 2026

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης της Magdalena Morey [The quiet bloom 1]