Το έργο της Ντυράς Οι εραστές της Βιορν είναι βασίστηκε σε ένα πραγματικό γεγονός που διαδραματίστηκε τον Απρίλιο του 1949 στην Γαλλία και προκάλεσε μεγάλη αίσθηση, όπως ήταν φυσικό, από το μέγεθος της κτηνωδίας που μπορεί να προκαλέσει ένα μίσος, ένα πάθος, μια διαταραγμένη προσωπικότητα.
Η ανακάλυψη ενός μέλους από το σώμα μιας γυναίκας είναι η αρχή των πάντων. Τις επόμενες μέρες βρίσκουν και αλλά μέλη σε διάφορες αμαξοστοιχίες όμως δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν το κεφάλι.
Ένα αστυνομικό θρίλερ που έχει ρίζες σε μία ερωτική ιστορία που κατέληξε στη δολοφονία και στην εκδίκηση από ένα διαταραγμένο μυαλό με μια καταστροφική μανία που ήταν πρωτόγνωρη για την εποχή. Ίσως όμως, ακόμα και σήμερα, λίγα εγκλήματα είναι τόσο ανατριχιαστικά όσο εκείνο.
Ο Σωτήρης Τσόγκας έχει αναλάβει την σκηνοθεσία αυτού του έργου καθώς και τη μετάφραση και λαμβάνει μέρος και στην σκηνή του θεάτρου Πρόβα στον ρόλο του ερευνητή Ζεράν Ντιπουά, έναν σχολαστικό, ανεξάρτητο ερευνητή που δίνει την σωστή σημασία στις λεπτομέρειες που κρύβονται σε αυτή τη μακάβρια ιστορία, μαζί με την Μαίρη Ραζή στον ρόλο της Κλαίρης Λαν, η θύτης-θύμα αυτής της περίεργης υπόθεσης, μια γυναίκα που το μυαλό της έχει παρασυρθεί σε σκοτεινά μονοπάτια από τη δυστυχία που ζούσε και την προδοσία που ένιωθε κάθε στιγμή σε αυτό το σπίτι με τον σύζυγό της Πιέρ (Δημήτρης Παπανικολάου), έναν μυστικοπαθή άνθρωπο με πολλά μυστικά, ανίκανο επί της ουσίας να βοηθήσει τη σύζυγό του.
Αυτή η έξοχη ομάδα, με μεγάλη εμπειρία, παρουσιάζει αυτό το πολύπλοκο έργο που κινείται ανάμεσα στο ερωτικό, στο ψυχολογικό και καταλήγει στο αστυνομικό θρίλερ.
Η παράξενη αυτή υπόθεση εξελίσσεται μεταξύ παρόντος και παρελθόντος προσπαθώντας να ενώσει όλα τα κομμάτια και να δημιουργήσει μια κατάληξη και ίσως και μια ερμηνεία όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό.
Το ατμοσφαιρικό στοιχείο του βιβλίου μεταφέρεται σωστά στην σκηνή και οι ανακρίσεις της αστυνομίας μεταφέρουν σε εμάς μια ιστορία για την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων συναισθημάτων, τη λογική του παραλόγου και την εκδικητική μανία που μπορεί να δημιουργήσει μια ερωτική απογοήτευση. Ένα δύσκολο έργο, σωστά τοποθετημένο σκηνικά, με καλές ερμηνείες, πολύ καλά δουλεμένο.
Μια δολοφονία που, κατά κάποιο τρόπο, κάνει τον Πιέρ ηθικό αυτουργό, κυρίως από την αδιαφορία του να επικοινωνήσει με την σύζυγό του αφήνοντάς την εντελώς στην τύχη της και έτσι να καταλήξει σε μια δολοφονία από το ξέσπασμα ενός μυαλού χωρίς λογική.
Εξαιρετικές ερμηνείες από τον Σωτήρη Τσόγκα και τον Δημήτρη Παπανικολάου αλλά δεν μπορώ να μην γράψω ότι η Μαίρη Ραζή κάνει μια καταπληκτική ερμηνεία τόσο άψογη, τόσο ανατριχιαστική, τόσο δυνατή που καθηλώνει βλέποντας στην σκηνή το τρελό μυαλό και την απόγνωση της Κλαίρης που δεν έχει συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχει κάνει. Απλά φανταστική.
Πολύ ταιριαστή μουσική από τον Νίκο Χαριζάνο και μια πολύ καλή σκηνοθεσία και φωτισμοί από τον έμπειρο Σωτήρη Τσόγκα που εστιάζει εκεί που πρέπει για να προσφέρει στο κοινό την εμπειρία μιας άψογης παράστασης που πρέπει να συνεχιστεί και στην νέα χρονιά.
Θέλω να τελειώσω την κριτική μου λέγοντας κάτι που άκουσα από τον Σωτήρη Τσόγκα και με βρίσκει εντελώς σύμφωνο: Τα μόνα τέρατα που υπάρχουν στη φύση είναι οι άνθρωποι διότι μόνο εμείς έχουμε την ικανότητα της ελεύθερης βούλησης και της συνείδησης που στερούνται όλα τα άλλα πλάσματα.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την υπεύθυνη επικοινωνίας κυρία Γεωργακοπούλου για τη διάθεση των προσκλήσεων δίνοντάς μου την ευκαιρία να δω αυτό το υπέροχο έργο και να γνωρίσω από κοντά τρεις ηθοποιούς που έχουν κάνει πολλά και εύχομαι να συνεχίσουν να μας προσφέρουν το ταλέντο τους για πολλά χρόνια ακόμα.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
