Συμφορές

Άννας Ζανιδάκη

Καταλήγουμε πάντα να σκεφτόμαστε και να λέμε πως σαν την υγεία δεν έχει.

Όντως, αυτό πρέπει να συζητούμε καθημερινά με τον εαυτό μας και να ευχαριστούμε τον Θεό για ό,τι μας χαρίζει απλόχερα κι αληθινά.

Τη θεωρούμε τόσο δεδομένη που δεν βλέπουμε τριγύρω μας τι γίνεται.

Μικρά παιδάκια, μεγάλα, ενήλικες, γέροι... οι πάντες γινόμαστε ευάλωτοι υπό το πρίσμα της νόσησης που κανένας δεν είναι ικανός να μας εγγυηθεί είτε για την ίασή της είτε για την προστασία μας.

Ένα κλίμα μέσα στην αβεβαιότητα, τον φόβο, την απροθυμία αλλά, κυρίως, σε μια ημιμάθεια που οι περισσότεροι γίνονται «βασιλικότεροι του βασιλέως».

Άτομα που δεν έχουν ασχοληθεί –ακόμα χειρότερα, που δεν έχουν ιδέα– σχετικά με την ιατρική δίνουν τα δικά τους εύσημα σε ανύπαρκτο, όπως πιστεύουν, ιό, θέτοντας ζωές ανθρώπινες σε κίνδυνο εδραιωμένοι με ανύπαρκτα στοιχεία μεν αλλά υπαρκτές καταστάσεις που αδυνατεί ο κοινός θνητός να συμπεριλάβει στα δικά του αδιέξοδα, που ολοένα και πιο πολύ αυξάνονται.

Έτσι, χωρίς να είναι σε θέση να αντιληφθεί, να παρακολουθήσει, στέκεται. Έρμαιο σε καταστάσεις και γεγονότα που κάποιοι αδαείς έχουν συμπεριλάβει στο φραστικό τους λεξιλόγιο έχοντας πεισθεί για μια ανύπαρκτη νόσο μεν, αλλά αποδεικτέα και δυστυχώς θανατηφόρα σε μεγάλη μερίδα ατόμων.

Έχει συμπεριλάβει κάθε ηλικία και κάθε κοινωνική τάξη, αλλά άτακτες συμπεριφορές θέτουν σε κίνδυνο, προωθούν λανθασμένα αντίκτυπα με αποτέλεσμα να χάνεται και πολύτιμος χρόνος αλλά, κυρίως, να δυσπιστούν και να αφήνονται στην τύχη χάνοντας ακόμα και τα πιο πολύτιμα λεπτά της ζωής τους.

Ατυχίες, συμφορές, ό,τι κι όπως και να τις χαρακτηρίσουμε, να τις ονομάσουμε... ένα θα είχε απόλυτη και ακριβή σημασία.

Να μας ενημερώσουν υπεύθυνα, χωρίς υπεκφυγές, καθώς όλοι βλέπουμε, βιώνουμε δυσάρεστες καταστάσεις χωρίς να είμαστε σε θέση να προσφέρουμε τόσο τη βοήθειά μας όσο και τις γνώσεις μας, καθώς είναι όλα τόσο εξειδικευμένα και απόμακρα από μας που, σαν τον ξεπεράσουμε, αισθανόμαστε ήρωες ζωής και δεν είναι καθόλου αστείο.

Μακάρι να σταματήσουμε να μετράμε νεκρούς κάθε ηλικίας και η ζωή μας να επιστρέψει ομαλά και αληθινά όπως ήταν πριν.

Πολλά τα λάθη, πολλές οι ελλείψεις, δικαιολογημένες, αδικαιολόγητες, μα η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ανυπέρβλητη και ουσιαστική.

Copyright © Άννα Ζανιδάκη All rights reserved, 2026

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης της Barbara Kroll [Sunny selfie]