Η τελευταία κραυγή

Χρήστου Ντικμπασάνη

Από καιρό στον ύπνο μας κυκλοφορούν

αλλόκοσμες σκιές

Στ' αφτιά μας φθάνουν κάποιες στιγμές

αποτρόπαιες ψαλμωδίες

Κανείς κίνδυνος όμως δε φαίνεται,

όταν ξυπνούμε

Τίποτα δε προμηνύει συμφορά

Ξαφνικά πέφτει σιγή

σα ν' απομένουμε μόνοι στο Σύμπαν

Αόρατοι εχθροί μας ξεριζώνουν τη γλώσσα

Μας δένουν τα χέρια και τα πόδια

Μας βουλώνουν τ' αφτιά

Μας κλείνουν τα ρουθούνια

Μέσα στην κοσμική νύχτα ξυπνάμε

άλαλοι, κουφοί, αναπνέοντας γοργά

Κανείς μας δε μπορεί να μιλήσει και ν' ακουστεί

Μόνο απ' το στόμα της ανθρωπότητας

ακούγεται μια τελευταία κραυγή

🌹

Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2026

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε ψηφιακό έργο Eric Brenner [The sky below the sky]