Στο σημερινό μας άρθρο φιλοξενούμε την αγαπημένη ηθοποιό Θεοδώρα Μωυσιάδου σε μια απολαυστική συνέντευξη!
Με επίκεντρο τη σωματική έκφραση, τη φωνή και τη δημιουργία χαρακτήρα, η Θεοδώρα Μωυσιάδου, κινείται στον χώρο του θεάτρου ως ηθοποιός και δημιουργός, συνδυάζοντας σκηνική εμπειρία, εκπαίδευση και συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει θεατρικές σπουδές στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης Θυμέλη, με εκπαίδευση στην υποκριτική, τη σωματική έκφραση και τη δημιουργία χαρακτήρα. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε θεατρικά εργαστήρια όπως τα Νέες Μορφές, Παράθλαση και Υάδες, διευρύνοντας την καλλιτεχνική της πρακτική μέσα από διαφορετικές σκηνικές προσεγγίσεις. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια σωματικού θεάτρου, υποκριτικής και φωνητικής, με εκπαίδευση στη μέθοδο viewpoints, εστιάζοντας στη σύνδεση σώματος, ρυθμού και σκηνικής παρουσίας. Παράλληλα, έχει ασχοληθεί με τον σύγχρονο χορό, το μπαλέτο και το θεατρικό τραγούδι, ενισχύοντας τη σωματική και φωνητική της εκφραστικότητα. Στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής της πορείας έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραγωγές και ταινίες μικρού μήκους, καθώς και σε συνεργασίες με σκηνοθέτες της Θεσσαλονίκης, αναπτύσσοντας σκηνική ευελιξία και παρουσία. Δραστηριοποιείται στη διδασκαλία θεατρικού παιχνιδιού, δουλεύοντας πάνω στη δημιουργική έκφραση και την ομαδική αλληλεπίδραση. Ως δημιουργός, έχει γράψει το παιδικό θεατρικό έργο Οι Μαλαλού και οι αποστολές του αγίου Βασίλη, το οποίο παρουσιάστηκε επί σκηνής. Το καλλιτεχνικό της ενδιαφέρον εστιάζει στη σύνθεση λόγου, σώματος και φωνής, καθώς και στη συμμετοχή σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την συνέντευξη!
Ηθοποιός σημαίνει…
Θ.Μ.: Σημαίνει πάθος, επιμονή, έρωτας αλλά και αντοχή, ευελιξία.
Ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσετε την ενασχόλησή σας με τον χώρο του θεάτρου;
Θ.Μ.: Η πρώτη μου θεατρική παράσταση –γύρω στα 7 με 10 θα ήμουν– θυμάμαι πως ήταν «Το λυχνάρι του Αλαντίν»· όταν βγήκα από το θέατρο μαγεμένη, όλο μου το είναι φώναζε «εγώ αυτό θέλω να κάνω».
Γιατί πιστεύετε πως πρέπει κάποιος να ηθοποιός;
Θ.Μ.: Δεν υπάρχει «πρέπει». Κάποιος γίνεται ηθοποιός μόνο αν το θέλει βαθιά.
Τι αγαπάτε και ποια πράγματα θεωρείτε πως πρέπει να αλλάξουν στον χώρο του θεάτρου;
Θ.Μ.: Αγαπώ ιδιαίτερα τη διαδικασία της προετοιμασίας ενός ρόλου και την στιγμή που αυτός έρχεται σε επαφή με το κοινό. Όσον αφορά τις αλλαγές, θα σταθώ κυρίως στα εργασιακά ζητήματα: ένσημα, συμβάσεις και απλήρωτες πρόβες. Είναι ζητήματα που δεν μπορούν πια να αγνοούνται.
Η ομορφότερη στιγμή σας στο θέατρο;
Θ.Μ.: Κάθε στιγμή έχει την δική της αξία. Ξεχωρίζω όμως τις σιωπές – εκείνες τις δυνατές παύσεις όπου οι ανάσες σχεδόν εξαφανίζονται.
Με ποιο κριτήριο επιλέγετε το έργο της παράστασης που θα συμμετάσχετε;
Θ.Μ.: Με ενδιαφέρει το κείμενο και φυσικά οι συντελεστές.
Σε ποιο θεατρικό είδος θεωρείτε πως είστε καλύτερη;
Θ.Μ.: Δεν θεωρώ τον εαυτό μου αυθεντία σε κανένα είδος. Κάθε φορά είναι μια νέα πρόκληση και μια νέα αρχή από το μηδέν.
Ποια/ποιον ηθοποιό θαυμάζετε και έχετε ως πρότυπο;
Θ.Μ.: Δεν θα αναφέρω ονόματα, όμως εκτιμώ βαθιά τους συναδέλφους που συνδυάζουν ταλέντο, συνέπεια και θεατρικό ήθος.
Ένα όνειρο που θα θέλατε να γίνει πραγματικότητα;
Θ.Μ.: Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, θα ήθελα να παίξω στην Επίδαυρο.
Η δυσκολότερη στιγμή που αντιμετωπίσατε ως ηθοποιός;
Θ.Μ.: Όταν βρέθηκα σε μια παραγωγή όπου δεν υπήρχε επικοινωνία και κοινός στόχος ανάμεσα στους συντελεστές.
Τα άμεσα, καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Θ.Μ.: Βρίσκομαι σε μια περίοδο συζητήσεων. Όταν οριστικοποιηθεί κάτι, θα ανακοινωθεί.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ και να κλείσουμε την συνέντευξη με τις δικές σας ευχές προς το θεατρόφιλο κοινό.
Θ.Μ.: Εύχομαι το κοινό να συνεχίσει να αναζητά το θέατρο που το συγκινεί και το μετακινεί, όχι μόνο αυτό που το διασκεδάζει.
Σ' ευχαριστώ πολύ Θεοδώρα Μωυσιάδου για την όμορφη, καλλιτεχνική μας συζήτηση! Εύχομαι από καρδιάς πάντα επιτυχίες!
Eκ μέρους της πολιτιστικής ιστοσελίδας koukidaki,
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
