Σήμερα πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας καθώς θα μιλήσουμε για πελάγη.
Παρακάμπτουμε τα ευκόλως εννοούμενα, Κρητικό, Θρακικό και Λιβυκό (μεγάλοι άνθρωποι είστε, σοβαροί, εκπαιδευμένοι, δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον αναγνώστη μου να έχει απορία: Από πού κι ως πού Κρητικό Πέλαγος;) και πάμε στα πιο μπερδεμένα.
Από πού κι ως πού Αιγαίο Πέλαγος;
Στην Αθήνα κάθε χρόνο διοργανώνονταν τα Παναθήναια με συμμετοχή αθλητών από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Κάπως έτσι ήρθε ο Ανδρόγεος από την Κρήτη, γιος του βασιλιά Μίνωα, πήρε μέρος στους αγώνες και κέρδισε!
Μετά από λίγες μέρες, ο Ανδρόγεος βρέθηκε νεκρός. Οι φήμες έλεγαν ότι τον ξεφορτώθηκε ο Αιγέας, βασιλιάς της Αθήνας, κάποιοι όμως υποστήριζαν ότι με αυτόν τον τρόπο βρέθηκε η ευκαιρία να ανάψουν φιτιλιές στη σχέση Αθήνας - Κρήτης.
Το θέμα είναι ότι η ζημιά έγινε και μόλις το έμαθε ο Μίνωας, έσκασε μύτη με τα καράβια του στην Αθήνα. Ο Αιγέας απόρησε:
— Τι θες εδώ ρε σύντεκνε;
— Ίντα 'καμες στο κοπέλι μου μωρέ; Εκουζουλάθηκες;
— Εγώ; Δεν έκανα τίποτα! Παρεξήγησις.
— Ψόμματα! Επαέ θα ποθάνεις, Αθηναίε γρόθε!
— Μια στιγμή ρε Μίνωα, να σου εξηγήσω...
— Δεν γροικώ πράμα! Έχουμε πόλεμο! Κατέεις; Ετσά καθαρίζομε τσι βεντέτες στη Κρήτη!
Η πρώτη βεντέτα στην ιστορία ήταν γεγονός!
Οι Κρήτες τελικά κέρδισαν τον πόλεμο και υποχρέωσαν τους Αθηναίους να στέλνουν στο νησί κάθε 9 χρόνια ένα πλοίο με μαύρα πανιά, με 7 αγόρια και 7 κορίτσια που προορίζονταν για θυσία στον Μινώταυρο.
Την τρίτη φορά ο γιος του Αιγαία Θησέας, που είχε πια μεγαλώσει, αποφάσισε να πάει κι αυτός για να βάλει ένα τέλος, για την ακρίβεια, έναν σασμό στο μακάβριο έθιμο.
Πάει το λοιπόν στην Κρήτη, βρίσκει τον Μινώταυρο και τον κάνει μπον φιλέ σενιάν.
Και γυρίζει...
Στο μεταξύ είχε υποσχεθεί στον μπαμπά Αιγέα αν γυρίσει θριαμβευτής να φορέσει στο πλοίο άσπρα πανιά, αλλιώς... μαύρη είν' η νύχτα στα βουνά.
Έλα όμως που ο Θησέας το ξέχασε.
Ελάτε, παραδεχτείτε το! Ποιος δεν έχει ξεχάσει να πάρει τηλέφωνο να πει ότι έφτασε καλά;
Και μετά σας παίρνει η μαμά στο κινητό κι αρχίζει το κήρυγμα:
— Θα μας πεθάνεις βρε αχαΐρευτε! Ο μπαμπάς σου κοντεύει να πάθει έμφραγμα, με τα υπογλώσσια τον έχω, εγώ δεν το γλυτώνω το εγκεφαλικό, γιατί παιδάκι μου δεν πήρες ένα τηλέφωνο; Μια κουβέντα, μόνο –μαμά είμαι καλά– και μετά κλείσ' το, το ρημάδι!
Τόσο δύσκολο είναι; Ούτε που μας σκέφτεσαι! Σε καράβι είσαι! Μποφόρ, φουρτούνες, τόσα ακούμε κάθε μέρα στα κανάλια! Έτοιμος ήταν ο μπαμπάς σου να φουντάρει από την αγωνία!
Είδε τα μαύρα πανιά ο Αιγέας, δεν περίμενε κι αυτός να το σιγουρέψει, φούνταρε στο πέλαγο που από τότε πήρε τ' όνομά του, Αιγαίο.
Α ρε Θησέα, μαζί με τον Μινώταυρο έφαγες και τον πατέρα σου... άδοξα... ένα SMS τουλάχιστον!
Ας πάμε παραδίπλα όμως, εκεί που υπάρχει ένα άλλο πέλαγο εις μνήμη κάποιου άλλου θαλασσοπνιγμένου.
Από πού κι ως πού Ικάριο πέλαγος;
Ο Δαίδαλος ήταν ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι της εποχής του.
Και εφευρέτης και γλύπτης!
Και πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης!
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Αθήνα, έχοντας για βοηθό τον ανιψιό του, τον Τάλω, ο οποίος όμως είχε το θράσος να ανακαλύψει το εργαλείο που ονομάστηκε πριόνι πριν ακόμα το σκεφτεί ο θείος του!
Ο Δαίδαλος, που δεν μάσαγε από τέτοια, σου λέει ε, όχι και να μου πάρει τη φήμη το νιάνιαρο!
Και τον πριόνισε!
Ο Άρειος Πάγος τον καταδίκασε σε εξορία κι ο Δαίδαλος αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Κρήτη.
Στο παλάτι του βασιλιά Μίνωα μεγαλούργησε!
Έφτιαξε πολλές και μοντέρνες κατασκευές κάνοντας τον Μίνωα τρισευτυχισμένο και όχι μόνο αυτόν.
Ακόμα πιο τρισευτυχισμένη και τρισικανοποιημένη έκανε την σύζυγο του Μίνωα, την Πασιφάη, που της έφτιαξε ένα ομοίωμα ταύρου για να μπαίνει μέσα και να συνουσιάζεται με τον αγαπημένο της... ταύρο.
Όταν όμως η Πασιφάη γέννησε ένα παιδί με ουρά και κέρατα, ο Μίνωας υποψιάστηκε ότι από την μία είχε βάλει το χεράκι του ο Δαίδαλος και από την άλλη είχε βάλει το πουλάκι του ο ταύρος και τότε μπήκαν τα πρώτα σύννεφα στις σχέσεις τους.
Ο Δαίδαλος προς στιγμήν τον ηρέμησε φτιάχνοντας έναν (δαιδαλώδη) λαβύρινθο για τον κανακάρη-Μινώταυρο, όταν όμως έδωσε τον μίτο στην Αριάδνη, που τον έδωσε στον Θησέα, που σκότωσε τον Μινώταυρο, που τερμάτισε τον φόρο αίματος των Αθηναίων, τότε έφτασε ο κόμπος στο χτένι.
Κι εκεί δεν είχαν Άρειους Πάγους και τέτοια προχώ.
Εκεί ο Μίνωας αποφάσιζε και διέταζε.
Αποφάσισε, λοιπόν, να φυλακίσει τον Δαίδαλο μαζί με τον γιο του, τον Ίκαρο.
Ο Δαίδαλος όμως, που έκοβε το μυαλό του, έφτιαξε φτερά από κερί και πούπουλα και κάπως έτσι, μπαμπάς και γιος κατάφεραν να δραπετεύσουν πετώντας.
Ο μικρός στον δρόμο άρχισε τα αεροπλανικά. Εδώ που τα λέμε, μηχανάκι παίρνουμε στα παιδιά κι αμέσως αρχίζουν τις σούζες, μην μιλήσουμε τώρα για τα πατίνια, όχι να του δώσουμε κατευθείαν πετούμενο!
Το κακό είναι ότι όταν ο μπαμπάς του τού έδινε οδηγίες πτήσης αυτός άκουγε Τραννό και Λεξ. Και μετά είδε ξαφνικά τη μάσκα οξυγόνου και αναρωτιόταν τι είν' τούτο το μαραφέτι. Ούτε τη ζώνη του είχε δέσει, ούτε θυμόταν ότι κάτω από το κάθισμα έχει σωσίβιο.
Μόλις ξεκίνησε να παίρνει κάθετη πορεία άρχισε να φωνάζει:
— Mπαμπά, βοήθειααααα! Πέφτωωωωωωωωωωωωω!
Όμως ήταν αργά, πολύ αργά...
Μπλουμ, μπουρμπουλήθρες, γκέιμ όβερ!
Κι εμείς, αποχαιρετούμε τον Ίκαρο και καλωσορίζουμε το Ικάριο πέλαγος!
Από πού κι ως πού Μυρτώο Πέλαγος;
Στο Αιγαίο φούνταρε ο Αιγέας, στο Ικάριο πνίγηκε ο Ίκαρος, στο Μυρτώο ποιος;
Ο Μυρτίλος, γιος του θεού Ερμή και της Φαέθουσας!
Ο Μυρτίλος ήταν ηνίοχος του Οινόμαου και προς το παρόν αυτό σας αρκεί.
Ποιος ήταν ο Οινόμαος;
Βασιλιάς της Ήλιδας και πατέρας της Ιπποδάμειας την οποία πολιορκούσαν πολλοί μνηστήρες.
Γιατί;
Επειδή ήταν κούκλα;
Επειδή είχε μεγάλη προίκα;
Το πιθανότερο είναι ότι και κούκλα ήταν και μεγάλη προίκα είχε.
Το θέμα είναι ότι ο Οινόμαος είχε μάθει από έναν χρησμό πως όποιος παντρευτεί την κόρη του θα τον σκοτώσει για να του πάρει το βασίλειο.
Η Ιπποδάμεια από την άλλη άρχισε να ανησυχεί...
— Όλες οι φίλες μου έχουν δυο και τρία παιδιά, εγώ στο ράφι θα μείνω; Γεροντοκόρη με θες; Εγώ πότε θα γίνω μάνα;
Ο Οινόμαος που δεν της χαλούσε χατίρι, δέχτηκε να την παντρέψει με έναν όρο:
— Θα σε δώσω σ' όποιον με κερδίσει στις αρματοδρομίες. Όποιος χάνει όμως θα του παίρνω το κεφάλι!
Ο Οινόμαος χαζός δεν ήταν, μιλούσε εκ του ασφαλούς καθότι τα αλογατάκια του τα είχε κάνει δώρο ο μπαμπάς Άρης και ήταν φτερωτά κι ανίκητα.
Και κάπως έτσι ξεπάστρευε τους μνηστήρες σαν τα κοτόπουλα. Είχε ήδη καρφώσει δώδεκα κεφάλια σε πάσσαλους έξω από το παλάτι του μέχρι που ήρθε ο Πέλοπας.
Ο οποίος Πέλοπας βρήκε τον αδύναμο κρίκο της υπόθεσης που δεν ήταν άλλος από τον Μυρτίλο τον ηνίοχο ο οποίος ετοίμαζε το άρμα του Οινόμαου πριν τους αγώνες.
Και του έταξε το μισό βασίλειο (που θααα έπαιρνε) συν έξτρα μπόνους μια νύχτα με την Ιπποδάμεια, αν τον βοηθούσε να κερδίσει.
Ο Μυρτίλος, που και μόνο η νύχτα με την Ιπποδάμεια του αρκούσε, αντικατέστησε την σφήνα του κεντρικού άξονα του άρματος με μια κέρινη και στην πρώτη στροφή παρ' τον κάτω τον βασιλιά. Τον τσαλαπατήσανε και τα άλογα, κατάντησε ο βασιλιάς ταλιατέλες ογκρατέν με σάλτσα ντομάτας.
Κάνει τον γύρο του θριάμβου ο Πέλοπας που και σύζυγο απέκτησε κι ολόκληρη την Ήλιδα καπάρωσε, ανεβάζει και τον Μυρτίλο για να πανηγυρίσουν μαζί και καθώς περνούσε ανοιχτά της Αργολίδας του δίνει μια και ξεφορτώνεται τον μοναδικό μάρτυρα του εγκλήματος.
Εκείνη τη στιγμή δύο πράγματα συνέβησαν ταυτόχρονα:
Πρώτον, το πέλαγος βαφτίστηκε Μυρτώο, και δεύτερον...
Ένας αστερισμός που περνούσε από πάνω βαφτίστηκε Ηνίοχος.
Ααα, ναι! Πώς μου διέφυγε; Κι ένα τρίτο...
Βρήκαν δουλειά η Λίτσα Πατέρα και η Άση Μπίλιου!
Αυτά λοιπόν για τα πελάγη που βρίσκονται ανατολικά της ηπειρωτικής Ελλάδας, ας πάμε και σε αυτό που βρίσκεται στα δυτικά.
Από πού κι ως πού Ιόνιο Πέλαγος;
Όταν η Ήρα ανακάλυψε πως ο Δίας την απατούσε με μια ιέρειά της, την Ιώ, τότε εκείνος την μεταμόρφωσε σε αγελάδα (την Ιώ, όχι την Ήρα βέβαια) για να την γλυτώσει από την οργή της συζύγου.
Όμως η Ήρα, που ήξερε τα βίτσια του άντρα της, ούτε και πάλι πείστηκε πως δεν την καλοβλέπει και ως τροφαντή αγελαδίτσα Λίλα Πάουζε και τον έβαλε να ορκιστεί ότι δεν θα την απατήσει ξανά!
Ο Δίας άρχισε τις μαλαγανιές:
— Ήρα, μοναδική μου αγάπη! Εγώ να απατήσω εσένα; Είναι δυνατόν; Φωτιά να πέσει να με κάψει!
Μόλις η Ήρα έμαθε για τους Αφροδίσιους όρκους, αυτά τα ψεματάκια που λένε οι σύζυγοι και δεν ποινικοποιούνται, ζήτησε να πάρει την αγελάδα-Ιώ υπό την προστασία της.
Ο Δίας δεν τόλμησε να της αρνηθεί (μήπως είχε και τα μούτρα;) κι η Ήρα την πήρε και την έβαλε σε έναν κάμπο ενώ της φόρτωσε και τον Άργο, ένα τέρας με εκατό μάτια που εκ περιτροπής τα έκλεινε ώστε να μην του ξεφεύγει τίποτα, να την προσέχει όλη την ώρα.
Ο Δίας όμως, που δεν είχε κοπάσει ακόμα ο έρωτάς του για την Ιώ, έβαλε τον Ερμή να αποκοιμίσει τον Άργο με τον αυλό του και μόλις εκείνος έκλεισε και το τελευταίο μάτι τον αποκεφάλισε.
Η Ήρα πολύ στεναχωρήθηκε που ο Ερμής ξεμάτιασε τον Άργο, μάζεψε ένα ένα και τα 100 μάτια που κατρακυλούσαν μακριά από το υπόλοιπο κορμί και τα συγκέντρωσε όλα μαζί στο, από κει και πέρα, ιερό της πουλί, το παγόνι!
Κι έπειτα έστειλε έναν οίστρο, μια σατανική βοϊδόμυγα, να μην αφήνει σε ησυχία την ταλαίπωρη Ιώ-αγελαδίτσα.
Η αγελαδίτσα άρχισε να τρέχει για να γλυτώσει από την βοϊδόμυγα.
Έπιασε θάλασσα, βρήκε το ναυάγιο της Ζακύνθου πριν ακόμα ναυαγήσει, σεργιάνισε στα σοκάκια της Πάργας, άπλωσε την κορμάρα της στις ατέλειωτες παραλίες της Ηλείας, κόντεψε να βουλιάξει στο Φρέαρ των Οινουσσών, το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, έκανε ηλιοθεραπεία στον εξωτικό Μύρτο, κουτσομπόλεψε λίγο με την Πηνελόπη στην Ιθάκη, έκανε σερφ στους Εγκρεμνούς, προετοίμασε τον Σκορπιό για να έρθουν κάτι μεγιστάνες να κάνουν το κέφι τους, περιπλανήθηκε στα καντούνια της Κέρκυρας όπου έφαγε κουμ-κουάτ και παστιτσάδα και ήπιε τζιτζιμπίρα, βρήκε την ησυχία της στους Παξούς πριν πλακώσουν οι Ιταλοί μπατιροτουρίστες, πέρασε κι απέναντι στην Σικελία, μ' άλλα λόγια χαρτογράφησε όλη την περιοχή η οποία προς τιμή της ονομάστηκε Ιόνιο.
Αυτά για σήμερα, καλοκαιράκι μπήκε, για πείτε μου, εσείς σε ποιο πέλαγο βρέχετε συνήθως το κωλαρά... παρντόν, το κορμάκι σας;
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Πρώτη δημοσίευση
Η ευθυμογραφική σειρά του Γιώργου Ζώτου Από πού κι ως πού; δημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr κάθε Κυριακή από τις 13 Ιουλίου 2025. Ξεκινήστε από την αρχή.
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]
