Οι νουβέλες, ένα αφηγηματικό είδος της πεζογραφίας, τοποθετούνται ανάμεσα στο διήγημα και το μυθιστόρημα. Μικρό σε έκταση κείμενο, μα συνήθως συμπυκνωμένο σε εικόνες. Ο δημιουργός τους, αποδέχεται νοερά ένα στοίχημα με τον ίδιο του τον εαυτό. Να καταφέρει σε λίγες σελίδες να μοιραστεί με τον αναγνώστη όλα όσα επιδιώκει, να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του μέχρι το τέλος και βέβαια να αποδώσει στην ιστορία του όσο περισσότερα μπορεί. Δύσκολο εγχείρημα μα όχι ακατόρθωτο.
Κάθε φορά που επιλέγω να διαβάσω νουβέλα, γνωρίζω εκ των προτέρων ότι θα πρέπει να κρατήσω γερά στα χέρια μου το νήμα της ιστορίας, να συλλέξω και να αναλύσω τις πληροφορίες που μου παρέχει καταφέρνοντας με αυτόν τον τρόπο να συλλάβω το βαθύτερο νόημα της ιστορίας, εκείνο που πολλές φορές, επιμελώς, έχει κρυφτεί από τον δημιουργό του.
Με δυο λόγια, οι νουβέλες ενδείκνυνται για προβληματισμό και «αποσυμπίεση» χαρακτήρων.
Γιατί οι άνθρωποι κρύβονται στις τρύπες τους...
Η σημερινή ιστορία έχει τρεις πρωταγωνιστές. Τρεις διαφορετικούς ανθρώπους σε ιδιοσυγκρασία, τρεις διαφορετικούς ανθρώπους σε φιλοσοφία, τρεις διαφορετικούς ανθρώπους σε ηλικία.
Η Ασημίνα, είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα που αναζητά τη σύνδεση και την προσοχή των άλλων. Είναι δραστήρια και γεμάτη ζωντάνια και αποπνέει μια αισιόδοξη αύρα. Είναι γενναιόδωρη και μισεί τον ύπνο. Την τυλίγουν αρώματα λουλουδιών και έχει ανάγκη από επικοινωνία. Είναι μόνη, είναι πάντα περιποιημένη με τις πέρλες της στον λαιμό και θέλοντας να ξορκίσει τη μοναξιά, συνειδητά της δίνει ένα χαστούκι στο μάγουλο.
Η Ερατώ, είναι κι εκείνη μια γυναίκα μόνη. Είναι ρομαντική, έχει βουλιάξει στο έλος της καθημερινότητας, πνίγεται στη θλίψη της απώλειας και βρίσκει απάνεμο λιμάνι στις μελωδίες των καναρινιών. Μαζί τους θα συνδεθεί με έναν ιδιαίτερο τρόπο και τα καναρίνια θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στη ζωή της.
Ο σύντομος κύκλος των ηρώων κλείνει με τον Μάριο. Αν και κωμικός, είναι μια θλιμμένη ύπαρξη. Ένας άνδρας με γαλάζια μάτια που δεν περνούν απαρατήρητα. Ένας άνδρας με ανησυχίες, που μέσα του νιώθει συνεχώς έναν ανικανοποίητο κενό. Αναζητά το έναυσμα που θα τον κάνει ευτυχισμένο, θα του προσδώσει ζωντάνια και νόημα για να συνεχίσει όχι να υπάρχει αλλά να ζει.
Αυτά τα τρία πρόσωπα θα συνδεθούν με έναν περίεργο τρόπο, ο καθένας τους θα δώσει νόημα στη ζωή του άλλου, θα σκαλώσει στις αναμνήσεις του και θα γίνει παράδειγμα προς μίμηση ή και αποφυγή. Κάποιος από τους τρεις θα εμπνεύσει τους υπόλοιπους, άλλος θα τους παραδειγματίσει με τις πράξεις του και ένας ακόμη θα φωτίσει τα σκοτάδια εκείνων που πραγματικά το έχουν μεγάλη ανάγκη.
Η ζωή καμιά φορά σου δίνει δεύτερες ευκαιρίες.
Η συνήθεια αγοράς από τον πλανόδιο πωλητή κύριο Γιώργο σακουλακίων με σπόρια που συντροφεύουν τη μοναξιά, ένα ζευγάρι ανδρικές παντόφλες φορεμένες σε γυναικεία πόδια, η αποπνικτική ατμόσφαιρα ενός τσίρκου λόγω των ζώων, τα φθαρμένα κόκκινα νύχια τα οποία κάνουν εντύπωση και μια τυχαία συνάντηση στο πάρκο με μηδαμινές κουβέντες, προσδοκούν να δελεάσουν τον αναγνώστη και οφείλω να ομολογήσω πως τα καταφέρνουν.
Μια γυναίκα θέλει να βγει από το σπίτι της και κάθε φορά που το πράττει, νιώθει την ανάγκη να επιστρέψει άμεσα στη μοναξιά και την ασφάλειά της. Ακούει φωνές μέσα στο κεφάλι της, ακούει νουθεσίες και όλο αυτό την αποσυντονίζει. Την κρατά δέσμια σε μια απόκοσμη πραγματικότητα και την οδηγεί ερήμην της σε έναν σκοτεινό και απόκοσμο λαβύρινθο. Ένας άνδρας με μια κίτρινη περούκα, μπορεί να κάνει τους άλλους να γελούν, μα εκείνος δεν βρίσκει νόημα σε τίποτα. Βρίσκεται σε μια συνεχή αναζήτηση ψηγμάτων ευτυχίας, μα εκείνα κρύβονται επιμελώς από τα μάτια του. Μια γυναίκα παρά τις κινητικές της δυσκολίες και παρά την ηλικία της, τολμά και ζει. Τολμά και βγάζει τη γλώσσα στον θάνατο. Τολμά και κλείνει την πόρτα στους εφιάλτες της, τολμά και αψηφάει προγνωστικά και πιθανότητες και βγαίνει νικήτρια σε όλα.
Μια νέα συνάντηση στο πάρκο, μια περίεργη πέτρα με τρύπες, ένα παράξενο όνειρο που επισκέπτεται τον κάτοχό του εκατοντάδες φορές, ένας αυτόχειρας ποιητής, ένα ζευγάρι δέσμια καναρίνια σε ένα κατάστημα με πολλά «αιχμάλωτα» ζώα, ένα κεντημένο τραπεζομάντηλο με ροζ λουλούδια και ένας εναλλακτικός μήνας για τους ήρωες της ιστορίας μας, αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα τους και καλλιεργούν το έδαφος για τους τίτλους τέλους.
Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Μυρτώς Σταυροπούλου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
Ποιον ξεγελούν τα λόγια όταν οι πράξεις δεν συμβαδίζουν;
Δεν σας κρύβω πως οι ήρωες με αφύπνισαν με τον χαρακτήρα τους. Ένας εκ των τριών έχει ανάγκη να ξεφύγει από τις Ερινύες του. Άλλος θέλει να βρει το νόημα της ζωής του και ένας ακόμα παλεύει με νύχια και με δόντια να ξορκίσει τα σκοτάδια του και να εξαγνιστεί. Μια χούφτα σταφίδες θα γίνει λιχουδιά ανεκτίμητη για ανθρώπους και καναρίνια, μια αγκαλιά πολύχρωμα μπαλόνια πλάι σε λαχταριστά κομμάτια πάστα φλώρας θα συνοδέψει τα χαμόγελα ευτυχίας τους και η βόλτα στη θάλασσα που θα γεμίσει τα νύχια τους με κόκκους άμμου, θα ρίξουν την αυλαία εναποθέτοντας στο πρόσωπο του αναγνώστη ένα δειλό χαμόγελο.
Αν και οι ιδιοσυγκρασίες των ηρώων με προβλημάτισαν, κλείνω το βιβλίο με ελπιδοφόρα αύρα. Οι ήρωες ξαναγεννήθηκαν, ξύπνησαν σαν από λήθαργο και πέταξαν από πάνω τους την αβάσταχτη προβιά της μοναξιάς. Τολμήστε να το δοκιμάσετε, δεν είναι εύκολο μα αξίζει τον κόπο. Αφουγκραστείτε τις ανάγκες σας και ανταποκριθείτε στα θετικά καλέσματά τους. Αγκαλιάστε την απώλεια αγαπημένων προσώπων, δώστε της τον σεβασμό που της αρμόζει, μα συνεχίστε να ζείτε στο φως επουλώνοντας τις πληγές της.
Η ζωή μας χαρίζεται και εμείς πρέπει να τη ζήσουμε στο κόκκινο, ακόμα κι αν η ελπίδα μας κρύβεται σε έναν τόσο δα μικρό και ανεπαίσχυντο κόκκο άμμου.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Σε μια παραθαλάσσια επαρχιακή πόλη, μια ηλικιωμένη, που παλεύει με τη μοναξιά, ένας νεαρός άντρας που εργάζεται ως κλόουν σε τσίρκο και μια κοπέλα που ακούει κελαηδίσματα καναρινιών χωρίς να τα ακούει κανένας άλλος, άγνωστοι μέχρι πρότινος μεταξύ τους, συναντιούνται απροσδόκητα. Ένα σακουλάκι σπόρια, μία κίτρινη πέτρα, ένα ζευγάρι αντρικές παντόφλες, ένα ασυνήθιστα μεγάλο δάχτυλο ποδιού, μια χούφτα σταφίδες, το μεγάλο ρολόι, ένα κόκκινο κλουβί και μια μαργαρίτα συνθέτουν για τον καθένα έναν μικρόκοσμο, που στην πορεία συνενώνεται με τους μικρόκοσμους των άλλων δύο και δημιουργείται ένα κοινό σύμπαν για όλους.
Η Μυρτώ Σταυροπούλου γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1990. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Πράξη Επτά». Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική Αθηνών και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις και φεστιβάλ από το 2021 μέχρι σήμερα. Ασχολείται επίσης με την τέχνη του κουκλοθέατρου. Η νουβέλα Στα νύχια άμμος είναι το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο.
