Αδάμαστες ψυχές

Δήμητρας Παπαναστασοπούλου Αδάμαστες ψυχές

Πρώτη φορά στα χρονικά πέφτει στα χέρια μου βιβλίο της συγγραφέως και οφείλω να ομολογήσω ότι ενθουσιάστηκα.

Δεν είναι μόνο η ιστορία που με ενθουσίασε αλλά και ο τρόπος γραφής της.

Ο λόγος ρέει σαν το γάργαρο νερό. Λέξη τη λέξη, σελίδα τη σελίδα, πρόσωπα και καταστάσεις συγκρούονται και έρχονται αντιμέτωποι με την αλήθεια.

Φτάνοντας προς το τέλος η αγωνία ολοένα και κορυφώνεται.

Το βιβλίο αυτό είναι συναρπαστικό· υποθέτω ότι το ίδιο συναρπαστικά θα είναι και τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως.

Θαύμασα το γεγονός ότι, παρόλη την έκτασή του και τον όγκο του, δεν κουράστηκα.

Διαβάστε το! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το μυθιστόρημα της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου Αδάμαστες ψυχές κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γράφημα
Στην περίληψη διαβάζουμε:
Μια επική ιστορία που ξεσπά σαν καταιγίδα και παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι το τελευταίο τέταρτο του 20ού, οι ήρωες διασχίζουν τρεις ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) και δύο αιώνες, κυνηγημένοι από το οδυνηρό παρελθόν τους και διψασμένοι για τη λύτρωση. Τολμηροί. Ριψοκίνδυνοι. Ανυπότακτοι. Δεν ζητούν έλεος – μόνο την ευκαιρία να ξαναγράψουν τη μοίρα τους.
Η τελευταία ηρωίδα θ' αφήσει πίσω της την επιφανειακά ξέγνοιαστη νιότη της, θα ματώσει, θα κινδυνέψει να χαθεί, αλλά θα μεταμορφωθεί σε μια ήρεμη δύναμη. Θα παλέψει για την επιβίωση των παιδιών της με μοναδικό όπλο την αγάπη. Κι όταν ο κόσμος της γκρεμίζεται, ο χρόνος γίνεται ένας απροσδόκητος σύμμαχος βοηθώντας την να επουλώσει τις αιμάσουσες πληγές της.

Ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από αντιθέσεις: πόνος κι ελπίδα, σκληρότητα και τρυφερότητα, εγκατάλειψη και νοιάξιμο. Δεν είναι απλώς μια ιστορία. Είναι ένας καθρέφτης. Και αν τολμήσεις να τον αγγίξεις, ίσως μέσα του να δεις, εκτός από τον εαυτό σου, τον κόσμο ολόκληρο.
Μια συναρπαστική αφήγηση που σε κάνει κομμάτια – και σε επαναφέρει.