Πριν σας παρασύρω μαζί μου στα άδυτα του βιβλίου Τσίχλες ταξιδίου, θα ήθελα να επισημάνω πως είναι από τις ωραιότερες συλλογές διηγημάτων που έχω διαβάσει. Ιστορίες γρήγορες, ιστορίες που κάτι θέλουν να μοιραστούν με τον αναγνώστη, ιστορίες μεστές και καλογραμμένες, ιστορίες ξέχειλες συναισθήματα.
Το βιβλίο ήρθε στα χέρια μου απρόσμενα και αποδείχτηκε θησαυρός. Είναι από εκείνα τα λίγα αναγνώσματα που θέλεις να διαβάσεις ξανά, θέλεις να συνδεθείς ξανά μαζί τους και να γίνεις για λίγο ακόμη συνοδοιπόρος τους.
Έξυπνες και πρωτότυπες κεντρικές ιδέες, διάλογοι που προσδίδουν αμεσότητα μεταξύ κειμένου και αναγνώστη, ρεαλισμός μα και φαντασία, χιούμορ και συγκίνηση, όλα προσεγμένα να αναμοχλεύονται στα χέρια του δημιουργού και να παίρνουν μια θέση ανάμεσα σε τσίχλες ταξιδίου.
Άνθρωποι που πλάθουν περίτεχνα την «εικόνα» τους για τον έξω κόσμο, άνθρωποι που τελικά απέχουν παρασάγγας από την εικόνα, δημιουργούν απωθημένα στους οικείους τους αναζητώντας διέξοδο.
Η νοσταλγία της γονικής παρουσίας στη ζωή των παιδιών, οι νουθεσίες τους μα και οι αγωνίες τους που όσα χρόνια κι αν περάσουν, πάντα θα συντροφεύουν τις μελαγχολίες των νεότερων.
Μια φιλόδοξη γυναίκα που προσπαθεί να κρύψει τη ματαιοδοξία της ανάμεσα σε διάσημους.
Άνθρωποι που επιδιώκουν να αναδευτούν στο μίξερ της κοινωνίας και να απαγκιστρώσουν από πάνω τους το παλτό της μοναξιάς.
Ένας υπέρβαρος και συνάμα απρόσεκτος καρδιοπαθής, ο οποίος έχει πολλές πιθανότητες να πεθάνει.
Μανούλες που φροντίζουν για τα παιδιά τους και επιλέγουν για να μην τα επιβαρύνουν και να ζουν με ψίχουλα.
Η γιαγιά του Ζαχαρία, μια γλυκιά ύπαρξη ξέχειλη τρυφερότητα και άπλετη αγάπη για τον εγγονό της, την οποία λάτρεψα περισσότερο από όλους τους υπόλοιπους ήρωες.
Η ανάγκη να συνδεθούμε με εκείνους που έφυγαν και πολλές φορές μπορεί να οδηγήσει σε παραλογισμούς, μα όχι όλους...
Τα γηρατειά, η ασέβεια των παιδιών και η κρυμμένη κάτω από το χαλί αλήθεια που κανείς δεν θέλει να αποκαλύψει.
Η πρόοδος της τεχνολογίας η οποία δυστυχώς σαρώνει και συνθλίβει το συναίσθημα, ακόμα κι από μια μάνα έναντι του παιδιού της.
Ένας νέος με αδύναμο χαρακτήρα, μια αδικία εις βάρος του και η ανύπαρκτη υπεράσπισή του.
Πατεράδες φίλαθλοι οι οποίοι λατρεύουν τα παιδιά τους και ευτυχώς προσαρμόζονται στις ανάγκες τους.
Αλλά και ένα μεγαλείο ψυχής το οποίο θα αναδυθεί ακόμα και κάτω από αντίξοες συνθήκες, είναι όλα όσα επέλεξα από το βιβλίο για να τα μοιραστώ μαζί σας. Αποκόμισα πολλά διαβάζοντας τις ιστορίες του Μάκη Τσίτα. Είναι αποστομωτικές.
Ολοκληρώνονται απρόσμενα και πολλές φορές ανατρεπτικά. Κάνουν λόγο για δυνατές φιλίες, για ενοχές, για ανεκπλήρωτα κενά αλλά και αντίστοιχους πόθους, για όνειρα αδάμαστα μα και απατηλά, για εμμονές, για συγγραφικό οίστρο, για λαχτάρα και προσμονή, για αμηχανία, μα και για σεβασμό έναντι στους μεταφορείς.
Θύμωσα με τον πατέρα που αβίαστα φεύγει από τα χέρια του ένα σφυρί. Συμπόνεσα τη Μαρία που γνέθει στον αργαλειό τη μοναξιά της και συνάμα πλάθει στην καρδιά της όνειρα. Προβληματίστηκα με τη στάση της Έβελιν και τις μεθόδους προσέγγισης πέρα από κάθε φαντασία και αφυπνίστηκα σφόδρα μπροστά στη μάχη ανάμεσα στην καρδιά και την τεχνητή νοημοσύνη που, δυστυχώς, η πρώτη είναι χαμένη ακόμα και μπροστά στη στενοχώρια και την απελπισία.
Τσίχλες ταξιδίου, λοιπόν, προτείνει ο συγγραφέας μας, για παν ενδεχόμενο, για αποφυγή ζαλάδας, για ταξίδια αλλιώτικα, ευχάριστα, ανέμελα και νοσταλγικά. Τσίχλες ταξιδίου που ανακαλύφθηκαν από τους ενδιαφερόμενους πολύ αργά και στέρησαν πολλά ταξίδια σε εκείνους που πραγματικά τα είχαν ανάγκη, τα αποζητούσαν, τα ζήλευαν.
Τσίχλες ταξιδίου με νοσταλγική χροιά, με μελαγχολική αύρα με έντονο προβληματισμό, με την αφύπνιση να καραδοκεί σε κάθε λέξη, σε κάθε φράση, σε κάθε πρόταση, σε κάθε ιστορία.
Αξίζει να αναφέρω πως είναι ένα από τα λίγα βιβλία τα οποία θα διάβαζα ευχαρίστως για μια ακόμη φορά και είμαι βέβαιη ότι και πάλι θα είχαν κάτι να μου προσφέρουν, κάτι που στην πρώτη ανάγνωση κρύφτηκε επιμελώς και αδημονεί να εμφανιστεί στο μέλλον.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Άνθρωποι-δεντράκια, που προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι στην ισόβια διάρκεια του κόντρα καιρού.Άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη ματαίωση και την απώλεια.Γυναίκες που βιώνουν τη μοναξιά και την απόγνωση κι άλλες που κυνηγούν την ουτοπία.Μητέρες υπερπροστατευτικές κι άλλες αμήχανες ή κλεισμένες στον εαυτό τους.Γιαγιάδες τρυφερές και αγαπησιάρηκες κι άλλες κάπως παρεξηγημένες.Γιοι και κόρες που υφίστανται τις συνέπειες της γονεϊκής συμπεριφοράς ή που προσπαθούν να ξεφύγουν με όχημα την κατανόηση και τη συγχώρεση.Δεκαεννιά διηγήματα, που διανύουν τριάντα και κάτι χρόνια, γραμμένα το καθένα με διαφορετική τεχνοτροπία, γλώσσα και δομή. Με το κωμικό ή σουρεαλιστικό στοιχείο να εναλλάσσεται με το δραματικό και κάποιες φορές με τη συγκίνηση.
Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Σπούδασε δημοσιογραφία, ζει στην Αθήνα και διευθύνει το ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό Diastixo. Έργα του ανέβηκαν στο θέατρο από σημαντικούς σκηνοθέτες σε Ελλάδα και εξωτερικό και στίχοι του μελοποιήθηκαν από εξίσου σημαντικούς συνθέτες. Διηγήματα και βιβλία του για παιδιά έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έχει εκδώσει 5 βιβλία για ενήλικες και 32 βιβλία για παιδιά. Για το μυθιστόρημά του Μάρτυς μου ο Θεός (εκδ. Μεταίχμιο), το οποίο κυκλοφορεί σε 12 ευρωπαϊκές γλώσσες, έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 (European Union Prize for Literature) και τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων, τον Δήμο Πέλλας, τον Δήμο Έδεσσας, τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν επίσης η νουβέλα του Πέντε στάσεις και τα βιβλία για παιδιά: Γιατί δεν κοιμάσαι, μαμά;, Η καμηλοπάρδαλη Χαραλαμπία (Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης Κύπρου, 2021), Έρχεται ο γίγαντας (Βραβείο του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ - Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, 2023), Ο σύμβουλος του βασιλιά (Βραβείο περιοδικού Χάρτης, 2024). Συνεργάστηκε με το λογοτεχνικό περιοδικό του Δήμου Λαρισαίων Γραφή και με άλλα λογοτεχνικά περιοδικά. Επίσης συνεργάζεται με το περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου Αχιλλίου Πόλις. Στο μυθιστόρημά της Το βραχιόλι της φωτιάς βασίστηκε η ομώνυμη σειρά της ΕΡΤ, σε σενάριο Νίκου Απειρανθίτη και Σοφίας Σωτηρίου και σε σκηνοθεσία Γιώργου Γκικαπέππα.
Επίσης: Παροιμίες και Γλωσσοδέτες
