Ακόμα μία κλασική κινηματογραφική ταινία σε νέα αποκατάσταση 4Κ που μπορούμε να (ξαν-)απολαύσουμε στη μεγάλη οθόνη από τις 30 Ιουλίου 2026 – να θυμίσω ότι έχουν προηγηθεί κι άλλες ταινίες της χρυσής εποχής όπως: Ωραία μου κυρία, Εξολοθρευτής άγγελος, Σταυροί στο μέτωπο, Η γκαρσονιέρα, Viridiana, Θαύμα στο Μιλάνο, Κλέφτης ποδηλάτων κ.λπ. Αυτή τη φορά πρόκειται για τον Ταξιτζή του Martin Scorsese, δηλαδή για ακόμα ένα αριστούργημα με διακρίσεις όπως του Χρυσού Φοίνικα των Καννών και τις τέσσερις υποψηφιότητες στα Όσκαρ, μια ταινία-σταθμό για το παγκόσμιο σινεμά που βρίθει πάθους, αλήθειας και τόλμης.
Κάποια μέρα θα έρθει μια αληθινή βροχή και θα ξεπλύνει αυτή τη βρόμα απ' τους δρόμους.
Την ψηφιακή της αποκατάσταση επέβλεψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης όπως και ο διευθυντής φωτογραφίας Μάικλ Τσάπμαν ενώ η ταινία επιλέχθηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως ένα από τα 100 καλύτερα φιλμ όλων των εποχών!
Η μοναξιά με ακολουθεί σε όλη μου τη ζωή, παντού. Σε μπαρ, σε αυτοκίνητα... πεζοδρόμια, καταστήματα, παντού. Δεν υπάρχει διαφυγή. Είμαι ο μοναχικός άνθρωπος του Θεού.
Αξίζει να σημειώσουμε την εμφάνιση της Τζόντι Φόστερ στον ρόλο της δωδεκάχρονης εκδικόμενης, της Σίμπιλ Σέπερντ, που στη χώρα μας έγινε αργότερα γνωστή από άλλες δουλειές, και του Χάρβεϊ Καϊτελ.
Υπόθεση
Ο ταξιτζής είναι ένα ψυχολογικό νουάρ θρίλερ του 1976 σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε και σενάριο Πολ Σρέιντερ με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο στον ρόλο του Τράβις Μπικλ, του καταθλιπτικού απόστρατου του Βιετνάμ που για να καταπολεμήσει τις αϋπνίες του δουλεύει τα βράδια ως ταξιτζής. Ο πρώην πεζοναύτης και βετεράνος του Πολέμου ζει στη Νέα Υόρκη προσπαθώντας να προσαρμοστεί. Τις ημέρες του τις περνά μόνος σε σινεμά όπου προβάλλονται πορνογραφικές ταινίες ενώ στοχάζεται την πορεία του κόσμου και της ανθρωπότητας κι έχει έντονη την αίσθηση περί σωστού και λάθους.Ο Τράβις παθαίνει ψύχωση με την Μπέτσι, μια κοπέλα που εργάζεται για την προεκλογική εκστρατεία του γερουσιαστή Τσαρλς Παλαντάιν όμως, μετά από ένα αποτυχημένο ραντεβού μαζί της, τρελαίνεται και αποφασίζει, όσο περνά από το χέρι του, να αλλάξει τον κόσμο. Ως προτεραιότητά του θέτει τη διάσωση της ανήλικης πόρνης Άιρις.
Μην την δείτε επειδή έχει υψηλή βαθμολογία στους καταλόγους των ταινιών, ούτε επειδή το 1994 επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική. Δείτε την για όλους τους ανωτέρω λόγους κι επειδή μιλάει ρεαλιστικά εκφράζοντας καταστάσεις που είναι αρκετά άβολες για μία ταινία και το κάνει με αλήθεια και χωρίς αγένεια προς τον θεατή παρά την ωμότητά της, που, ωστόσο, είναι μέρος της αλήθειας.
Επίσης, η συνθήκη της μπορεί να ειδωθεί αλληγορικά και να βρει αντιστοιχίες με τη σύγχρονη εποχή, κυρίως επειδή πρόκειται για ένα αντι-αμερινανικό όνειρο στο οποίο στοχεύει και ισοπεδώνει πανηγυρικά.
Πάντως δεν είναι τυχαίο που ο Ντε Νίρο δούλεψε για έναν χρόνο ως ταξιτζής για να βρει τον ρόλο, ούτε ότι επισκεπτόταν ψυχιατρικές κλινικές για να μελετά ασθενείς! Κι έτσι ακούγεται ακόμα στ' αφτιά μας εκείνο το Are you talking to me?
Να επιδιώξετε μια θέαση όπως και να 'χει.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Martin Scorsese
Σενάριο: Paul Schrader
Φωτογραφία: Michael Chapman
Μουσική: Bernard Herrmann
Μοντάζ: Marcia Lucas, Tom Rolf, Melvin Shapiro
Ηθοποιοί: Robert De Niro, Jodie Foster, Albert Brooks, Harvey Keitel, Cybill Shepherd, Peter Boyle
