Μία ποιητική συλλογή για όλους· έτσι θα χαρακτήριζα το βιβλίο του Δημήτρη Λόντου Τύραννοι και αρουραίοι, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Οι ομοιοκαταληξίες που πρωτοστατούν και ο απλός δημώδης λόγος κάνουν τη συλλογή ένα πόνημα που μπορεί να διαβαστεί αβίαστα από κάθε ηλικία ενώ και τα νοήματα αφορούν εξίσου άπαντες.
Το πρώτο πράγμα που σημειώνω διαβάζοντας είναι ο καταγγελτικός του στίχος αφού ο ίδιος, ως καταγγέλων και δημιουργός, υπογραμμίζει τα κακώς κείμενα της εποχής του, της πολιτείας, του κράτους... ό,τι τον βασανίζει και επιθυμεί ή επιβάλλεται ν' αλλάξει. Έτσι, οι παθογένειες της κοινωνίας και του λαού παρελαύνουν στους στίχους, όπως στις Δελφικές εορτές για παράδειγμα. Ασχολείται με τη χρηματιστηριακή φούσκα, τους κατευθυνόμενους, πληρωμένους δημοσιογράφους και άλλα ενώ σε κάποια κείμενα κάνει και τις δικές του προτάσεις προς βελτίωση της ζωής των πολιτών και του κράτους γενικότερα.
Μπορεί το έργο του Η παρέα ν' αφορά μια καθημερινή στιγμή ζωής όμως Οι μαϊντανοί αφορούν στην τηλεόραση και, ακόμα μία φορά, γίνεται σχολιαστής, σατιρικός και καυστικός με όσα βλέπει.
Έχω για όλους ράμματα / και ξέρω κι άλλα πράματα.
Βρίσκουμε διάφορες ιστορικές αναφορές όπως και αλληγορίες όπως και Ο λύκος ή Ο κήπος ή Οι ναυαγοί, για παράδειγμα, το οποίο έχει ένα ακόμα χαρακτηριστικό: ότι ξεκινά ως παραμύθι για να καταλήξει ρεαλισμός.
Υφολογικά αγαπά τις επαναλήψεις των λέξεων που θεωρώ ότι του προσφέρουν την ένταση που θέλει να αποδώσει σε κάποια νοήματα και συνδέει τα έργα αναμεταξύ τους –κάποια με κάποια, όχι όλα μαζί– όπως, για παράδειγμα, με το να συναντάμε έναν ναυαγό σε διαφορετικά ποιήματα.
Θυμάμαι κι έναν αντι-Ρωμαίο χαρακτήρα από Το μπαλκόνι αφού εκείνη που επιθυμεί τον έχει κεράσει μόνο πικρά λόγια ενώ στο Αγάπη για πάντα, σε άλλο σημείο του βιβλίου, θα βρούμε μια καλή, αίσια κατάληξη μιας αγάπης. Συνολικά, λιγότερο στέκεται στους έρωτες οπότε κράτησα αυτές τις λίγες εξαιρέσεις.
Στέκεται όμως σε διάφορα βιωματικά περιστατικά από τις εμπειρίες του, όπως στο Ένας γέρος και παντού φαίνεται –εξόφθαλμα αλλά και υποδόρια– η σχέση του με τη γη και το αγροτικό του παρελθόν. Στο Ο φαντασμένος δε είναι λες και κάνει τον απολογισμό του.
Υπάρχουν κι άλλοι συσχετισμοί και αναφορές στα έργα και ένας από αυτούς βρίσκεται στο κείμενο Η ελιά που δομήθηκε με μυθολογική αναφορά στη θεά Αθηνά και στην ελιά της· έργο που καταλήγει διαφορετικά απ' ό,τι ξεκίνησε – πρακτική που συναντάμε και σε άλλα ποιήματα, δηλαδή μια ανατροπή συνθήκης. Ένας ακόμα βρίσκεται στΗ πόλη όπου θα μπορούσαμε να δούμε μια σχέση με την πλατωνική Πολιτεία η οποία ισοδυναμεί με κράτος.
Στα σημεία συμβουλεύει ή προτρέπει μέσα από ευθείς προστακτικές και σε άλλα, πάλι, του αρέσει να αλλάζει τον χρόνο των ρημάτων του.
Απλά νοήματα, εύκολη λαϊκή γλώσσα, διδακτικός χαρακτήρας, δημώδης λόγος στον οποίο περιλαμβάνονται και κάποιες δικές του λέξεις ή ίσως ντοπιολαλιές όπως: φαμελιά.
Ο μάγκας, τώρα, είναι στιχουργική, οπότε θα μπορούσε να μελοποιηθεί αυτούσιος, όπως και Ο ξενιτεμένος που μοιάζει με παλιό λαϊκό άσμα γεμάτο από ντέρτι και πόνο.
Τέλος, σΤο μήνυμα ξεχωρίζω ένα απόσπασμα που θα μπορούσε να αποτελεί –κατ' εμέ– το μήνυμα του δημιουργού προς εμάς:
Γκρεμίστε τα σημερινά αρπακτικά[...]για να σωθούνε οι επόμενες γενιέςαπ' τις σημερινές αβάσταχτες ντροπές.
