Ο Άρης Αλεξάνδρου υπήρξε από τους σημαντικότερους και πολυγραφότατους Έλληνες πεζογράφους, αντιστασιακός ποιητής και μεταφραστής έργων που αφορούσαν κατά κύριο τρόπο τη ρωσική λογοτεχνία. Θεωρείται, επίσης, από τους σπουδαιότερους Έλληνες συγγραφείς της μεταπολεμικής γενιάς με πολύ σημαντικό μεταφραστικό έργο.
Γεννήθηκε το 1922 στην Αγία Πετρούπολη – πραγματικό όνομα Αριστοτέλης Βασιλειάδης.
Ο Αλεξάνδρου ήρθε στην Ελλάδα το 1928 μαζί με την οικογένειά του.
Έμεινε για δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη και ύστερα έγινε η εγκατάστασή του στην Αθήνα.
Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο στη Βαρβάκειο Σχολή το 1940.
Έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην ΑΣΟΕΕ.
Άφησε, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, τη σχολή, διότι δεν είχε την ευχαρίστηση και τον ενθουσιασμό πάνω στο αντικείμενο των σπουδών του, οπότε αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά πλέον με τη μετάφραση.
Ξεκίνησε την εργασία του ως μεταφραστής στον εκδοτικό οίκο Γκοβόστη και τότε άρχισε να χρησιμοποιεί για πρώτη φορά το ψευδώνυμο Άρης Αλεξάνδρου με το οποίο έγινε τελικά η καθιέρωσή του.
Η πρώτη ποιητική συλλογή του Άρη Αλεξάνδρου με τίτλο Ακόμα τούτη η άνοιξη εκδόθηκε το 1946 σε πολλά αντίτυπα και έλαβε εξίσου πολύ καλές κριτικές από τρεις εφημερίδες της Αθήνας.
Στα ποιήματα, εκείνη την εποχή, είχε εκφράσει τον θαυμασμό του για τον ΕΛΑΣ και την ΕΣΣΔ.
Ακολούθησε η Άγονος γραμμή το 1952 καθώς και η Ευθύτης οδών το 1959.
Στην ποίηση του Αλεξάνδρου υπάρχει μια έντονη δυσαρέσκεια και πικρία από τη διάψευση των Ελλήνων, πικρία που χαρακτηρίζει έντονα τη μεγάλη πλειονότητα από τους ποιητές που έζησαν κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου.
Συγχρόνως, κύριο χαρακτηριστικό ήταν η έντονη ειρωνεία που διακρίνεται σε ορισμένα σημεία από σαρκασμό ως προς όλα τα κοινωνικά συστήματα.
Ασχολήθηκε με τη μετάφραση από τους νεότερους και κλασικούς Ρώσους συγγραφείς όπως οι Τσέχωφ, Ντοστογιέφσκι, Αχμάτοβα, Τολστόι και άλλοι ακόμα, καθώς και με έργα από Άγγλους, Γάλλους και Αμερικανούς συγγραφείς.
Έμεινε ιδιαίτερα γνωστός για το μοναδικό μυθιστόρημα που είχε γράψει Το κιβώτιο το 1974, το οποίο τιμήθηκε ως ένα πραγματικό σημαντικό έργο της ελληνικής πεζογραφίας που έχει μείνει στην ιστορία.
Στο βιβλίο αυτό διακρίνεται, όπως και στο σύνολο των έργων του, η απομάκρυνση του συγγραφέα από τον κομματικό δογματισμό αλλά εξίσου και η επιθυμία για την προφύλαξη και τη διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Εργογραφία: Ποιήματα (1941-1971), Κείμενα (1972), Άγονος γραμμή (1952), Ακόμα τούτη η άνοιξη (1946), Ευθύτης Οδών (1959).
Δοκίμιο: Έξω από τα δόντια (1937-1975)
Σενάρια: Ο λόφος με το σιντριβάνι (1977), Βέργος (1977).
Μυθιστόρημα: Το κιβώτιο (εκδ. Κέδρος, 1974).
Έκανε μεταφράσεις σε πολλά έργα όπως: Μαξίμ Γκόρκι Στα ξένα χέρια (1953), Pearl Buck Περήφανη καρδιά (1949), Eugene O'Neill Το χρυσάφι (1946), Helen-Grace Carlisle Μάνα (1952), Oscar Wilde Θάλαμος (1964) καθώς και πολλά ακόμα.
Έφυγε από τη ζωή το 1978.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από Λάζαρη Ανδρέα Οι αφηγηματικές τεχνικές στο Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου [2001] καθώς και από Μαστοράκη Τζένης Τρία γράμματα στον Άρη Αλεξάνδρου [1988].
