Αργά το απόγευμα, κοντά στο πρώτο σκοτάδι. Εκεί έδωσαν το ραντεβού τους ο Γιάννης Μαθές και ο Μάνος Σαγκρής. Στον δρόμο που ενώνει τα ηλεκτρικά καλώδια της Αθήνας με κάτι χωριά που έχουν ακόμα ησυχία και μυρωδιά ελληνική. Εκεί στη μέση, κάτσανε να πουν ιστορίες μέχρι να λυγίσουν τα γόνατά τους. Ιστορίες για αδύναμους και άλλες για χορευτές, και να βγάλουν τη νύχτα μέχρι να ξημερώσει. Αυτό είναι το σημείωμά τους και αυτό το σημείωμα είναι και ο δίσκος.
Το Με τα γόνατα χορεύουν κυκλοφορεί από την Panik Oxygen και έρχεται μετά από τη διάκρισή τους στις ακροάσεις «Ανοιχτές γέφυρες» του Μεγάρου Μουσικής και της ΕΔΕΜ. 13 καινούργια τραγούδια, γραμμένα για όσα επιστρέφουν από το σκοτάδι στο φως, για να μας λυγίσουν και να σηκωθούμε, για εκείνα τα παράξενα χρώματα που με την επιμονή τους κάνουν το φεγγάρι μας γεμάτο.
Ο Μάνος Σαγκρής γράφει τους στίχους με λόγο που δεν κάνει δημόσιες σχέσεις. Κοιτάει μέσα, γράφει για το λύγισμα, για την επιμονή, για τη μικρή, ελάχιστη στροφή μέσα στην ευθεία μιας σκοτεινής και φωτεινής ημέρας. Δεν γράφει για να εντυπωσιάσει, αλλά γράφει για να σταθεί.
Ο Γιάννης Μαθές στη μουσική, την ενορχήστρωση και την ερμηνεία, παίρνει τους στίχους και τους ντύνει με ηλεκτρισμό και με χώμα. Παίζει γιουκαλίλι, προγραμματίζει, τραγουδάει, αλλά κυρίως ανοίγει τον χώρο. Δεν φτιάχνει τραγούδια στο εργαστήριο, αλλά στήνει την παρέα στο στούντιο, και αυτή είναι η καρδιά του δίσκου. Δεν είναι ένα project υπολογιστή. Είναι μπάντα που ηχογράφησε ζωντανά.
Ο Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου στην ηλεκτρική κιθάρα, ο Ιάσονας Μαυρογεώργος σε ακουστική και ηλεκτρική, ο Δημήτρης Κατσίβελος στην τρομπέτα που σκίζει σαν φως μέσα στη νύχτα, ο Alex Monteiro Da Silva στο άταστο μπάσο που δίνει το λίκνισμα, ο Τάκης Βασιλείου στα κρουστά. Πέντε σολίστες που αυτοσχεδίασαν, έπαιξαν, ηχογράφησαν μαζί, και γι' αυτό ακούς μέσα αέρα και ανάσα. Ο ήχος κινείται ανάμεσα σε ηλεκτρικές και ακουστικές υφές, με αναφορές που πατάνε στη Δύση και κοιτάνε την Ανατολή. Έχει κάτι από το σταυροδρόμι που λέγανε οι παλιοί. Από εκεί που περνάει το ροκ, το ρεμπέτικο, το ατμοσφαιρικό και δεν ρωτάει ταυτότητα.
Και εκεί που το πρωινό φως σκάει, μπαίνουν δύο φωνές: Δήμητρα Γαλάνη και Ελένη Τσαλιγοπούλου. Σε δύο ξεχωριστά ντουέτα. Δεν μπήκαν για το όνομα στο εξώφυλλο. Μπήκαν γιατί αυτός ο δίσκος τις χρειαζόταν και αυτές τον χρειάζονταν. Η Γαλάνη με εκείνη τη σοφία που μόνο εκείνη έχει όταν χαμηλώνει τη φωνή και η Τσαλιγοπούλου με τη σπίθα και το γρέζι που γίνεται χάδι.
Γιατί τώρα; Γιατί έχουμε ανάγκη από δίσκους που δεν φοβούνται να πουν «λυγίζω». Σε μια εποχή που όλοι πουλάνε ευτυχία με φίλτρο, το Με τα γόνατα χορεύουν λέει το ανάποδο: Λέει λυγίζω και χορεύω κιόλας έτσι. Σαν αδύναμος αλλά και σαν χορευτής. Είναι δίσκος για βραδινό ακροατήριο, για το σπίτι με τα παράθυρα ανοιχτά, για τον δρόμο με τα ακουστικά τέρμα, για παρέες με αναπτήρες – όπως λένε και οι ίδιοι: «παρέα μας με τους αναπτήρες τους ο Σπύρος, ο Ιάσονας, ο Δημήτρης, ο Άλεξ και ο Τάκης».
Το Με τα γόνατα χορεύουν είναι ήδη διαθέσιμο σε όλες τις πλατφόρμες και στο YouTube. Μην το ακούσετε κομμάτι κομμάτι. Ακούστε το όπως γράφτηκε, από την αρχή μέχρι το τέλος, αργά το απόγευμα, μέχρι να ξημερώσει.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Συντελεστές:
Στίχοι: Μάνος Σαγκρής
Μουσική, ενορχήστρωση, ερμηνεία: Γιάννης Μαθές
Συμμετέχουν: Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Τσαλιγοπούλου
Ηλεκτρική κιθάρα: Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου
Ακουστική, ηλεκτρική κιθάρα: Ιάσονας Μαυρογεώργος
Τρομπέτα: Δημήτρης Κατσίβελος
Άταστο μπάσο: Alex Monteiro Da Silva
Κρουστά: Τάκης Βασιλείου
Ukulele, programming, φωνητικά: Γιάννης Μαθές
Ηχογράφηση, μίξη, mastering: Βαγγέλης Σαπουνάς - Subway Studio
Φωτογραφίες: Έρρικα Μπίγιου, Ζωή Μαστραντώνη
Artwork & videos: Μάνος Σαγκρής
