Ο θάνατος και η κόρη

Ο θάνατος και η κόρη, του Ariel Dorfman, στο θέατρο Αθηνών, σε σκηνοθεσία Μανώλη Δούνια και Αιμίλιου Χειλάκη.

Παίζουν: Αθηνά Μαξίμου, Αιμίλιος Χειλάκης, Αντώνης Μυριαγκός.

Το περίφημο κουαρτέτο του Σούμπερτ Ο θάνατος και η κόρη στοιχειώνει τη ζωή της πρωταγωνίστριας καθώς αντηχεί συνεχώς στα αφτιά της θυμίζοντάς της τις τραγικές στιγμές που έζησε στα χέρια των βασανιστών της.

Προσπαθεί να σβήσει από τη μνήμη της το παρελθόν αλλά δυστυχώς ένας απρόσμενος επισκέπτης έρχεται να ξυπνήσει εφιάλτες τροφοδοτώντας τη γυναίκα με άσβεστο μίσος.

Η πληγή είναι ακόμη ανοιχτή και αιμορραγεί. Εκδίκηση· μόνο αυτό επιθυμεί και δικαίωση.

Συγκλονιστική παράσταση!

Ο θεατής βιώνει την ένταση των ηθοποιών, όλων ανεξαιρέτως, από το πρώτο δευτερόλεπτο έως το τελευταίο. Μπαίνει στη θέση τους, προσπαθεί να κατανοήσει ποιος είναι τελικά το θύμα και ποιος ο θύτης, ποιος λέει την αλήθεια και ποιος λέει ψέματα, αλλά το κυριότερο ποια θα πρέπει να είναι η τιμωρία του κατηγορούμενου.

Έντονη ψυχολογική φόρτιση με τις εξελίξεις να εκτυλίσσονται δραματικές, με μια Αθηνά Μαξίμου να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, έναν Αιμίλιο Χειλάκη σε δίλημμα και έναν Αντώνη Μυριαγκό τόσο πειστικό στον ρόλο του που, πραγματικά, μας έκανε να τον λυπηθούμε κιόλας.

Και κάπου εκεί μια απορία γεννιέται στο θεατή και διερωτάται: Πόσα και πόσα εγκλήματα έχουν διαπραχθεί –και δεν εννοώ δολοφονίες– από άτομα υπεράνω υποψίας και έχουν μείνει ανεξιχνίαστα;

Το ηθικό δίλημμα τεράστιο, συγκαλύπτει αυτός που γνωρίζει και βάζει στο συρτάρι τέτοιου είδους υποθέσεις ή καρφώνει το μαχαίρι βαθιά, ως το κόκκαλο, αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα;

Τρομερή η σκηνοθετική προσέγγιση, πολύ πολύ έξυπνη η όλη λειτουργία των σκηνικών.

Θεωρώ ότι θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κοινού γι' αυτό σπεύστε να τη δείτε πριν γίνει ανάρπαστη.

Νατάσα Ανωγειανάκη

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου