Ματωμένος γάμος, του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Ανδρονίκης Αβδελιώτη.
Παίζουν: Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Γιώργος Ζώης, Σωτήρης Καρκαλέμης, Αθηνά Μαυρομάτη, Μαίρη Ξύδη, Ελεάννα Παναγουλέα, Ποπέτα Σούκου.
Το αριστούργημα του Λόρκα, όσες φορές κι αν το δει κανείς δεν το βαριέται. Είναι η τέταρτη φορά που το παρακολουθώ επί σκηνής, κάθε φορά με διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση και καστ και ομολογώ ότι κάθε φορά μου αρέσει όλο και περισσότερο.
Λόγος μεστός, κορμιά που στέκονται αγέρωχα, μάτια θολά από τον πόνο και τα δάκρυα, χέρια γεμάτα χώμα και αίμα.
Μαχαίρια που κόβουν το νήμα της ζωής, μάνες που κλαίνε, γυναίκες που θρηνούν. Καρδιά σκληρή σαν πέτρα μετά από τόσα βάσανα.
Ο ρόλος της γυναίκας θλιβερός. Ζούνε για να υπηρετούν τον άντρα, τα παιδιά, τους συγγενείς παραγκωνίζοντας την οποιαδήποτε επιθυμία τους.
Ο έρωτας φαρμάκι πικρό αφού δεν μπορούν να τον γευτούν, δεν έχουν το δικαίωμα να τον απολαύσουν. Σκύβουν το κεφάλι και παραδίνονται στις προσταγές των άλλων κι αν κάποια από αυτές τολμήσει να ερωτευθεί θα πληρώσει πολύ ακριβά το τίμημα της ανομίας της.
Εξαιρετική παράσταση, δεν μας άφησε κανένα κενό, με μια Ανδρονίκη Αβδελιώτη συγκλονιστική στον ρόλο της. Στάθηκε εκεί, ξυπόλητη, ξεγύμνωσε το είναι της μπροστά στον έρωτα της ζωής της, στην πεθερά της, στον Θεό που πιστεύει τολμώντας να δώσει ακόμα και την ίδια της τη ζωή προκειμένου να ξεπλυθούν οι αμαρτίες της.
Η Αθήνα Μαυρομάτη, τραγική φιγούρα, λες και είναι καμωμένη από πέτρα, δείχνει ότι δεν την αγγίζει πια ο πόνος αλλά μέσα της το ηφαίστειο βράζει και όταν η λάβα του ξεχύνεται τα καίει όλα στο πέρασμά της. Οι κραυγές της διαπερνούν τα δάση, ο σπαραγμός της λυγίζει ακόμα και τα σίδερα. Καυτά δάκρυα αυλακώνουν το πρόσωπό της χαράζοντας δρόμους γνώριμους. Ο πόνος, η απελπισία, το πένθος επιστρέφουν και αυτή τη φορά δεν υπάρχει τίποτα να την κρατήσει όρθια.
Δείτε την παράσταση, αξίζει!
