Μόσχα δεν υπάρχει πια, στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, σε σκηνοθεσία και κείμενο του Σταύρου Μόσχη, με τις Χρύσα Γούτου, Αμαλία Διακάκη, Δέσπω Πύρτσιου.
Οι τρεις αδερφές του Τσέχωφ Ιρίνα, Όλγα και Μάσα στο σήμερα, σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή, έχουν μαζέψει τα υπάρχοντά τους, αναζητώντας μια νέα πατρίδα αφού η Μόσχα για εκείνες δεν υπάρχει πια.
Με τάσεις φυγής, θέλοντας να αποκόψουν τα δεσμά του παρελθόντος, να ανακαλύψουν νέες πατρίδες, να ζήσουν καινούργιες εμπειρίες, στέκονται αντιμέτωπες με λάθη του παρελθόντος. Ψάχνουν να βρουν τη θηλυκότητά τους, προσδοκούν μια καλύτερη ζωή, επιθυμούν να εκπληρώσουν ανεκπλήρωτες επιθυμίες, νιώθουν την ανάγκη να ζήσουν, να ερωτευτούν και πάλι.
Όλα αυτά μπορούν να εκπληρωθούν μόνο σε έναν τόπο που δεν θα είναι καταπιεστικός, δεν θα τις πονάει, αλλά κυρίως δεν θα τις σκοτώνει.
Μια παράσταση που θίγει την καθημερινή αναζήτηση όλων μας για αυτό το κάτι καλύτερο, το ιδανικό, το σωστό. Κακά τα ψέματα όλοι μας θέλουμε να ζούμε μια άνετη καθημερινότητα σε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης με ικανοποιητικούς μισθούς. Η προσδοκία μας είναι να γίνουμε καλύτεροι χωρίς να ξεχνάμε να ζούμε το τώρα, τη συγκεκριμένη στιγμή, το εδώ. Αυτό είναι το πιο βασικό και αυτό είναι το μήνυμα της παράστασης.
Τα τρία κορίτσια έδωσαν ρυθμό, ένταση, πάθος τσαλακώνοντας τις προσωπικότητές τους. Σαν κάμπιες μέσα στο κουκούλι τους, σιγά σιγά ξεδιπλώθηκαν αποκαλύπτοντας τις πανέμορφες πεταλούδες που έκρυβαν στο εσωτερικό τους.
Ευχαριστούμε πολύ Βάσω Σωτηρίου για το δημοσιογραφικό κάλεσμα.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
