Μαρία Βούλγαρη: Η δημιουργία είναι μία πράξη σχεδόν μυστηριακή. Είναι εκείνη η στιγμή που κάτι αόρατο και απροσδιόριστο αποκτά μορφή. Για κάθε δημιουργό, η αφετηρία είναι διαφορετική, αλλά η ρίζα παραμένει κοινή, θαρρώ. Είναι η ανάγκη για επικοινωνία, για αποτύπωση συναισθημάτων, για μοίρασμα ψυχής, για σύνδεση.
Η δημιουργία δεν ξεκινά απαραίτητα με μια ολοκληρωμένη ιδέα, αλλά με μια δόνηση. Το έναυσμα μπορεί να είναι μια αισθητηριακή λεπτομέρεια. Για παράδειγμα, μία μουσική ή ένας στίχος που ξυπνά μια μνήμη. Μπορεί να είναι μια συναισθηματική υπερχείλιση. Όταν η χαρά, ο πόνος ή η υπαρξιακή απορία γίνονται τόσο πυκνά, που ο δημιουργός θέλει να αφεθεί πάνω στο χαρτί για να αναπνεύσει. Άλλοτε, μπορεί να είναι η παρατήρηση. Η ικανότητα δηλαδή να βλέπεις κάτι υπέροχο και μαγικό μέσα στο συνηθισμένο. Ο δημιουργός λειτουργεί σαν φακός που εστιάζει εκεί που οι άλλοι προσπερνούν.












