Σταυροί στο μέτωπο

Αφίσα της ταινίας Σταυροί στο μέτωπο και στιγμιότυπα με τον Κερκ Ντάγκλας

Συνεχίζονται οι αποκαταστάσεις παλαιών κλασικών κινηματογραφικών ταινιών που επαναπροβάλλονται σε 4Κ ανάλυση κι αυτή εδώ η ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, σε επανέκδοση και διανομή Athenee art cinema, είναι οπωσδήποτε κατηγορίας must-see.

Με μότο της το Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων, η ταινία απαγορεύτηκε για δεκαετίες σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία και άλλες φιλελεύθερες χώρες!
Blogger Widgets

Δεν υπάρχει κοιμητήριο

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Έργο τέχνης Γιώργου Αναστασιάδη [Αφροδίτη]

Ανεπρόκοποι ηγέτες.
Τρεχαλητό ηγεσίας.
Δυνατοί κρωγμοί ισχύος.
Διάσπαρτες οι απόψεις όλων.
Κάποιοι σκύβουν το κεφάλι.
Άλλοι διασχίζουν το «φαράγγι» της σιωπής.
Κερδισμένοι οι αμίλητοι;

Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες

Μια μαύρη κωμωδία, πολύ καλά γραμμένη, παρακολούθησα στο θέατρο Brecht-2510. Είναι το Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες

Μια μαύρη κωμωδία, πολύ καλά γραμμένη, παρακολούθησα στο θέατρο Brecht-2510. Είναι το Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες.

Μια δημιουργία από τον Ανδρέα Ζαφείρη, που έχει αναλάβει και την σκηνοθεσία του έργου, από την θεατρική ομάδα 2510 του θεατρικού εργαστηρίου της Χαράς Νικολάου που εκτελεί και χρέη βοηθού σκηνοθέτη.

Κλειώ

Λένας Χ. Δημητριάδου Κλειώ και φωτογραφία της ίδιας

Το θέμα της διδασκαλίας των μαθηματικών με απασχολούσε πολλά χρόνια. Μέσα από την ιδιότητά μου, ως καθηγήτρια και αργότερα ως συμβούλου μαθηματικών, έζησα από κοντά τις ελπίδες, τις προσπάθειες, τις προσδοκίες και τις απογοητεύσεις από την πλευρά του διδάσκοντα.

Από το άλλο μέρος, οι μεταπτυχιακές μου σπουδές στη διδακτική των μαθηματικών με βοήθησαν να αποκτήσω μια βαθύτερη αντίληψη σε θέματα που αφορούν στις δυσκολίες κατανόησης και μάθησης, σε μεθόδους διδασκαλίας κ.λπ., θέματα που απαιτούν ένα επαρκώς επιμορφωμένο διδακτικό προσωπικό, και που δυστυχώς πολλές φορές αγνοούνται μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας.

Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Από τις αρχαίες αυλητρίδες, στις μεσαιωνικές τροβαδούρους και τις σύγχρονες οργανοπαίκτριες παραδοσιακών οργάνων


Χρυσούλας Διπλάρη

Χρυσούλας Διπλάρη Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Αγγελίνα Κλαυδιανού (ασκομαντούρα, λάφτα, κρητική λύρα)


Η Αγγελίνα Κλαυδιανού, που λάτρεψε Χατζιδάκι, Σοπέν και Τσαϊκόφσκι σπουδάζοντας και παίζοντας αρχικά πιάνο, στα 29 της χρόνια κάνει στροφή και μαθαίνει μόνη της, σχεδόν, να παίζει παραδοσιακά πνευστά ενώ από τον, επίσης, μουσικό σύντροφό της μαθαίνει να παίζει ασκομαντούρα (που είναι η κρητική λέξη για την τσαμπούνα) και κρητική λύρα και, ταυτόχρονα, σπουδάζει πολίτικο λαούτο (λάφτα). Οι επιρροές της πλέον πηγάζουν από τον Ψαρογιώργη και τον Ψαραντώνη, στοιχεία έμπνευσης όμως παίρνει από παντού (Bjork, Aurora...).

Ο ψιθυριστής

Alex North Ο ψιθυριστής

Τον συγκεκριμένο συγγραφέα τον θαυμάζω απεριόριστα. Το ταλέντο του είναι σπάνιο. Τα βιβλία του γίνονται αμέσως best seller, κυκλοφορούν σε πολλές χώρες και γίνονται ανάρπαστα.

Πιο σκοτεινό βιβλίο από αυτό δεν έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.

Ανδρέας Καρκαβίτσας

Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας και τίτλοι έργων του

Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας υπήρξε από τους σημαντικότερους και πολυγραφότατους Έλληνες λογοτέχνες.
Έμεινε στην ιστορία καθώς ήταν από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της μαζί με τον Γεώργιο Βιζυηνό και τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Επίσης, έμεινε ως εκπρόσωπος του νατουραλισμού στη νεοελληνική λογοτεχνία.

Η ασχολία του ήταν επιτυχής και αξία θαυμασμού, σε όλα τα γραπτά του εκτός, όμως, από τα θεατρικά έργα, όπως ποίηση, ιστορικά σημειώματα, παιδικά βιβλία, χρονογραφήματα, μελέτες, διηγήματα και ιστορικά ανέκδοτα.

Η συχνότητα του λάθους

Στο πλαίσιο του 7ου Φεστιβάλ θεάτρου 2510 το έργο Η συχνότητα του λάθους είναι μια δημιουργία των Διονύση Ελευθεριάδη και Βικτωρίας Σμυρνή

Ένα έργο που πραγματεύεται τους μελλοντικούς κινδύνους που θα δημιουργήσει η κοινωνία σε ένα γραφειοκρατικό σύστημα που εγκλωβίζει την ανθρώπινη πρωτοβουλία καθιστώντας τον άνθρωπο έρμαιο του συστήματος.

Ίσως ακραίο αλλά μήπως δεν είναι και τόσο;

Από πού κι ως πού Σπάτα;

Έργο τέχνης Θανάση Λάλα

Να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα πριν πάμε στην ετυμολογία.
Πρώτον, είναι: τα Σπάτα, των Σπάτων και όχι των Σπατών. Αν ήταν των Σπατών θα έπρεπε να είναι και τα Σπατά κι αν κανείς βαριακούει μπαίνουμε σε πολύ επικίνδυνα και δύσοσμα μονοπάτια.
Δεύτερον, οι κάτοικοι ονομάζονται Σπαταναίοι και σε καμία περίπτωση Σπατιάτες.
Και τώρα που τα ξεκαθαρίσαμε αυτά ας μιλήσουμε για τα Σπάτα.

Ιδρυτής τους ήταν ένας πολέμαρχος του 14ου αιώνα ο Ιωάννης Μπούας Σπάτας, όπου shpatë στα αλβανικά σημαίνει σπαθί, άρα σπάτας είναι ο σπαθοφόρος (ή, για τους μυημένους, ο Ρήγας ο σπαθάτος).
Αυτός ο τύπος πέτυχε το κατάλληλο σημείο για να πει το This is Spata, εκεί που βρισκόταν η αρχαία Ερχία (από τον μυθικό ήρωα Έρχιο), πάνω σε έναν λόφο κάτι που, εκτός από αμφιθεατρική πόλη, την κάνει και λειτουργική καθώς εξοικονομείται χώρος για περισσότερη καλλιεργήσιμη γη που έτσι κι αλλιώς είναι πάρα πολύ εύφορη και φουλ σε ελιές και αμπέλια.

Πετάει, πετάει

Πετάει, πετάει στο θέατρο Αλέα, σε σκηνοθεσία και μετάφραση Βάσιας Παναγοπούλου με τους: Θανάση Βισκαδουράκη, Αλέξανδρο Μαρτίδη, Δήμητρα Κολλά, Ειρήνη Τάσσου, Κατερίνα Μπαξεβανάκη και Δήμητρα Δερζέκου [φωτογραφίες συντάκτριας]

Πετάει, πετάει
στο θέατρο Αλέα, σε σκηνοθεσία και μετάφραση Βάσιας Παναγοπούλου με τους: Θανάση Βισκαδουράκη, Αλέξανδρο Μαρτίδη, Δήμητρα Κολλά, Ειρήνη Τάσσου, Κατερίνα Μπαξεβανάκη και Δήμητρα Δερζέκου.

Η ελληνική απόδοση της φαρσοκωμωδίας του Γάλλου Marc Camoletti Boeing Boeing χαρίζει μια δροσερή, καλοκαιρινή ανάσα στην πολύβουη Τεχνόπολη στο Γκάζι.