Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn * Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας ** Θέατρο:

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Όταν ο Παζολίνι γνώρισε το αγόρι που του πρόσφερε το θάνατο (2ος χρόνος)

Το κείμενο του Γιάννη Σολδάτου συνεχίζει το ταξίδι του στο φιλόξενο Studio Κυψέλης σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού και με ανανεωμένη διανομή.
Οπωσδήποτε σας έγραψα πολλά ένα χρόνο πριν όταν πρωτοείδα το έργο και για να μην επαναλαμβάνομαι αναφέρω επιγραμματικά ότι πρόκειται για ένα θεατρικό έπος για τη ζωή και το έργο του Παζολίνι, τους πρωταγωνιστές του, τα πρόσωπα που τον σημάδεψαν -ή σημάδεψε-, τη ματιά και την καλλιτεχνική του άποψη, και σας παραπέμπω στην παλαιότερη ανάρτηση για όλες τις λεπτομέρειες. Παράλληλα όμως, αναζητώντας νέο υλικό, εντόπισα μια συνέντευξη του Γιάννη Σολδάτου στην οποία μιλάει, μεταξύ άλλων, για την τεχνική του Παζολίνι ο οποίος δεν ήταν ούτε Κόπολα, ούτε Αγγελόπουλος. Έστηνε κάπου την κάμερα και έλεγε: Τώρα τραβήξτε το! Ναι, σίγουρα δεν ήξερε τόσα από σινεμά, είχε όμως μεγάλη και ισχυρή άποψη! Επίσης, δεν πίστευε στον επαγγελματία ηθοποιό και δούλεψε περισσότερο με ερασιτέχνες.[1] Κι αν από αυτή τη φράση καταλαβαίνετε ότι το έργο του Παζολίνι είναι ένα αυθεντικό κομμάτι των σκέψεων, των πιστεύω, των ιδεών και των τάσεών του που εκπροσωπείται από επίσης αυθεντικά πρόσωπα γιατί δεν είναι ηθοποιοί και δεν έχουν αποβάλει τον εαυτό τους σε αυτό που παίζουν, έτσι πιστεύω κι εγώ. Έτσι κι αλλιώς, ποτέ δεν συμβιβάστηκε ή ακολούθησε το κοινωνικά αποδεκτό και φρόνιμο. Αντισυμβατικός πορεύθηκε υποστηρίζοντας μέχρι την τελευταία μέρα του εκείνο που πίστευε: για τον κόσμο, για τον άνθρωπο, για τον Θεό, για τον έρωτα... Ωμός ρεαλισμός θα χαρακτηρισθεί το στυλ του από τον Γιώργο Λιβανό στο εισαγωγικό σημείωμα του προγράμματος[2] και, θαρρώ, είναι η πιο πιστή έκφραση για να προσδιορίσει τον Πάολο.

Στην παράσταση...
Ένας σκηνοθέτης αποφασίζει να ασχοληθεί με το έργο του Πιέρ Πάολο Παζολίνι και, μαζί με την ομάδα του, δοκιμάζουν να αναπαραστήσουν τις πιο γνωστές σκηνές των ταινιών του. Καθώς σιγά σιγά ταυτίζονται με το έργο του, βρίσκονται 50 χρόνια πριν στα πλατό όπου γυρίστηκαν οι ταινίες του ή/και στη Ρώμη. Σε αυτό το ταξίδι στο χώρο και χρόνο, παρακολουθούμε τους πρωταγωνιστές του Παζολίνι, τις προσεγγίσεις του, βιογραφικά στοιχεία του, τη σχέση του με την κάμερα, τη στάση του απέναντι στον άνθρωπο και το σώμα... αλλά και τη σχέση του με τη Μαρία Κάλλας όπως διαφαίνεται από τις επιστολές που αντάλλαξαν και συνεντεύξεις της εποχής. Ένα κείμενο τολμηρό και σκληρό που σκιαγραφεί τον καλλιτέχνη και δημιουργό. Επί σκηνής και ο Πάολο, η Κάλλας, ο Φάμπιο, η Μαρκέλλα, ο Σέρτζιο, η Συλβάννα Μαγκάνο... από το Δεκαήμερο, τη Μήδεια, τον Οιδίποδα, το Θεώρημα, τις Χίλιες και μια νύχτες, τη Μάμα Ρόμα, το Κατά Ματθαίον, το Σαλό... Τα πρόσωπα της ζωής του, οι χαρακτήρες των έργων του, οι αναπαραστάσεις των σκηνών του... όλα δεμένα με ιταλικές καλτσονέττες από τη δεκαετία του 60 και όπερα που ερμηνεύονται ζωντανά με πιάνο και κιθάρα.
Στο πιάνο, ακόμα μία φορά, αναλαμβάνει η έμπειρη Νίκη Γκουντούμη να συνοδεύσει τους ηθοποιούς. Νομίζω, πια, η συμβολή της είναι ανεκτίμητη στις δουλειές που παρουσιάζονται στο Studio Κυψέλης. Η Λιλή Τέγου, που συνεχίζει στο ρόλο του κλόουν από την περασμένη χρονιά, πάντα άψογη, αισθαντική, εκφραστική και πολυλάλιστη μέσα στην αφωνία της. Ίσως ο καταλληλότερος άνθρωπος στην καταλληλότερη θέση. Η λεπτεπίλεπτη σιλουέτα της της επιτρέπει να σαρώνει το χώρο με άνεση, ανάλαφρα κινούμενη από τη μία θέση στην άλλη και από το ένα πρόσωπο στο άλλο ενώ το πιπεράτο βλέμμα της σχολιάζει τα δρώμενα και καθρεφτίζει το συναίσθημα. Η Γιώτα Φωτοπούλου κρατά και πάλι την Μαρία Κάλλας από το χέρι που την οδηγεί πάνω στη σκηνή μέσα από τις αναμνήσεις της λίγο πριν την οριστική της κατάρρευση και ο Γιώργος Λιβανός, επίσης όπως και πέρυσι, είναι ο Παουλίτο της αλλά πολύ πιο ώριμος ερμηνευτικά αυτή τη δεύτερη χρονιά καθώς φαίνεται ότι έχει (συν-)δεθεί με τον μύθο του κινηματογραφιστή. Στη Γιώτα και στον Γιώργο φαίνεται η συνέχιση προς την τελειοποίηση-ολοκλήρωση αυτού που ανέλαβαν από την περασμένη χρονιά καθώς υπάρχει πια η σύγκριση.
Το πρωτοποριακό και απαιτητικό εγχείρημα συμπληρώνουν δέκα ακόμη ηθοποιοί. Ο Παύλος Ευαγγελόπουλος, ο Σέρτζιο του έργου, αποδεικνύει την ευρεία κλίμακα των δυνατοτήτων του, συμπαραστέκεται επάξια δίπλα στον βοηθό σκηνοθέτη του ρόλου του ανταποκρινόμενος με ερμηνευτικό βάθος. Στα υπόλοιπα πρόσωπα που ολοκληρώνουν τη διανομή (ομολογουμένως πιο δεμένη και αρμονική από την προηγούμενη αλλά και αισθητικά προτιμότερη) η Σοφία Μπεράτη σαν Τόσκα ερμηνεύει ζωντανά όπερα καταγοητεύοντας το κοινό, ο Άγγελος Θεοφίλου θα σας κερδίσει ως Μπερτολούτσι, ο Στέλιος Κουκέλης (που παίζει και κιθάρα) ως Στέλιος είναι ο πιο αγγελικός αρσενικός χαρακτήρας του έργου, η Μαρία Γούλα σε μια απολαυστική Μάμα Ρόμα, η Ιουλία Φάλια μια υπέροχα γοτθική Συλβάνα Μαγκάνο, ο Βασίλης Μοσχονάς ως Φάμπιο κερδίζει το στοίχημα σε όλες τις σκηνές του, η Στέθυ Σκύλαρη, αισθησιακή και όμορφη, είναι η Μαρκέλα, η Ξένια Γεροβασίλη έγραψε όμορφα ως πόρνη-Άντζελα και ο Κωνσταντίνος Τσιομίδης ένας Πίνο που περνάει όμορφα το λεκτικό υβριολαϊκοτσαμπουκά του ήρωά του με την ατίθαση προσωπικότητα. (Διαβάστε τις δηλώσεις των ίδιων εδώ)
Σκηνοθετικά ο Γιώργος Λιβανός έχει αποδείξει ότι μπορεί να προσαρμόσει τα πάντα μέσα στα πάντα. Σκέφτεται πολυμορφικά ώστε η σκηνή που έχει στη διάθεσή του να μη προκύψει εμπόδιο στις πολυμελείς δουλειές του. Απόδειξη ότι αφού έχεις δει μια παράσταση με δεκατέσσερις συντελεστές επί σκηνής, τρεις τόπους δράσης και πολλές εναλλαγές αναρωτιέσαι που και πως στο καλό συνυπήρξαν όλοι αυτοί και όλα αυτά παράλληλα. Το αφαιρετικό σκηνικό της Γιοβάννας Πρασίνου επιτρέπει στο θεατή να προσθέτει τα δωμάτια, τα τοπία, τους δρόμους με τη φαντασία και τα κοστούμια, που επίσης υπογράφει, προσθέτουν ομοιογένεια στο σύνολο. Το δε στιγμιότυπο από το Κατά Ματθαίον όπου εμφανίζεται ένας σταυρός απλά υπέροχο. Το σωστό μήκος, με τον ιδανικό όγκο, στην κατάλληλη κλήση... για το αντικείμενο-σύμβολο των παθών.

Μετά την εικονοπλαστική παράσταση...
Βγαίνεις στο δρόμο σιγοτραγουδώντας και περπατάς πιο ανάλαφρος αφού όλες οι κοινωνικές δεσμεύσεις, ταπεινώσεις, υποχρεώσεις, συμβάσεις, δυστοπίες και ταμπού έχουν μείνει στην αίθουσα. Ο Παζολίνι, πέρα όλων των άλλων, σου έχει μάθει να είσαι εσύ και να παραμένεις εσύ με πείσμα και θέληση. Σε έχει πείσει ότι η ανθρώπινη έκφραση και δημιουργία δε καλουπώνεται με κανόνες και φράγματα και σου έχει ανοίξει ένα παράθυρο σε δρόμους που δεν είχες τολμήσει να περάσεις. Ιδανικά, έτσι θα έπρεπε να είναι η σκέψη και κατ' επέκταση η δημιουργία: ένα ελεύθερο μυαλό να σκεφθεί έξω και πέρα από το κουτί, χωρίς εμπόδια και όρια έκφρασης ούτε των κοινωνικοπολιτικών πεποιθήσεων, ούτε των σεξουαλικών προτιμήσεων, ούτε της αισθητικής...
STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ
Σπετσοπούλας 9 & Κυψέλης, Κυψέλη
Τηλ.: 210 8819571

ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ
Παραστάσεις: Κάθε Πέμπτη στις 21:30 και Παρασκευή στις 10:15
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Κερδίστε διπλή πρόσκληση!
Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες πληροφορίες για τις κληρώσεις και τα δώρα εδώ. Θα γίνουν διαδοχικές κληρώσεις ανάλογα με τη διαθεσιμότητα του θεάτρου ενώ με μία μόνο συμμετοχή θα συμμετέχετε σε όλες. Η πρώτη κλήρωση θα γίνει στις 14 Δεκεμβρίου 2015. Απαγορεύεται αυστηρά η συμμετοχή σε άτομα κάτω των 18 ετών καθώς το έργο είναι ακατάλληλο. Πρέπει να προηγηθεί τηλεφωνική κράτηση στα τηλέφωνα του θεάτρου.
k
Καλή τύχη!


[1]  Συνέντευξη στη Lifo
[2] Έχω σημειώσει πολλές φορές ότι τα προγράμματα των παραστάσεων στο Studio Κυψέλης που επιμελείται και εκδίδει ο εκδοτικός οίκος Αιγόκερως, είναι κανονικά βιβλία που διεκδικούν τη θέση τους στη βιβλιοθήκη. Ζητήστε το πρόγραμμα στο ταμείο και θα με θυμηθείτε. Εξάλλου την επόμενη μέρα θα μπορέσετε με την ησυχία σας να διαβάσετε το έργο και να ανακαλύψετε όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που σας ξέφυγαν στην παράσταση μαζί με έξτρα πλούσιο υλικό για τους συντελεστές, φωτογραφίες, σημειώματα, κριτικές, κ.ο.κ.

Δείτε κι αυτό:
Όταν ο Παζολίνι γνώρισε το αγόρι που του πρόσφερε το θάνατο (1ος χρόνος)
Στο Studio Κυψέλης... (Δείτε τί μπορείτε να δείτε στον ίδιο χώρο. Συμπεριλαμβάνεται το δελτίο τύπου για την παράσταση Όταν ο Παζολίνι γνώρισε το αγόρι που του πρόσφερε το θάνατο, οι συντελεστές και δηλώσεις)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γλυκιά μου Τίνα, Παύλος ΚουτρουμπάςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΝότες Νοσταλγίας, Γιόλα Αργυροπούλου-ΠαπαδοπούλουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΗ μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος, Νανά ΜπροδήμαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΌλα γίνονται για κάποιο λόγο, Μαρίνα ΑτματσίδουΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Το τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΑντίο κύριε εισαγγελέα..., Λίτσα ΚαποπούλουLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΗχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο, Γιώργος ΜαταλλιωτάκηςΟ Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός και Η τέχνη της προσωπογραφίας, Κατερίνα ΜεταλληνούΣουπάι: Η καρδιά του δαίμονα, Μάριος Μητσόπουλος