1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: All in * Αιθέρια * Παράπλευρες απώλειες * Το δώρο της ζωής * Τα μάτια μιας γυναίκας * Ατιμώρητο έγκλημα * Να μ' αγαπάς * Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Με περίσκεψη * Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Τ' ανείπωτα * Εξίσωση * Τρίτος κύκλος αρδεύσεων * Λυρικά ελάχιστα * Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος ** Νουβέλες: Εκδίκηση * Αγαπητή μου Ευδοξία ** Άλλα: Τρεις τίτλους των εκδόσεων Βακχικόν * Έρως λυσιμελής ** Παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Ένα χαμόγελο για τη Χαρά και Ο μαγικός καθρέφτης της Εβίτας

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

Η γυναίκα της Ζάκυθος

Την Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2019, στο θεατρικό χώρο του καλλιτεχνικού σωματείου Έλευσις και Υδράνη είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε τη Γυναίκα της Ζάκυθος, ένα θεατρικό μονόπρακτο βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Διονύσιου Σολωμού, που είναι και ένα από τα ελάχιστα ολοκληρωμένα έργα του εθνικού μας ποιητή. Το έργο αυτό ανέβηκε σε μια γενικότερη και πιο στοχευμένη προσπάθεια του Διοικητικού Συμβουλίου του καλλιτεχνικού σωματείου Έλευσις και Υδράνη να αναδείξει και να επαναφέρει στο προσκήνιο έργα μεγάλων Ελλήνων ποιητών και συγγραφέων με σκοπό την τόνωση και ενδυνάμωση του ελληνικού πνεύματος σε καιρούς καθαρά στείρους και υλιστικούς. Στον ρόλο του ιερομόναχου Διονύσιου ο ποιητής Γιώργης Δρυμωνιάτης, σε σκηνοθεσία του Άγγελου Μαρίνου και σκηνικά της Μαρίας Λεκκάκου.

«Η Γυναίκα της Ζάκυθος» αν και αναφέρεται ως πεζό έργο του Διονυσίου Σολωμού, η άποψή μου είναι πως πρόκειται για ένα άρτιο θεατρικό έργο, τόσο άμεσο και γλαφυρό στη γραφή του και με τόσο πλούτο συναισθημάτων και νοημάτων, ώστε να μπορεί σήμερα να δραματοποιηθεί με την ανάλογη σοβαρότητα και σκηνοθετική επιμέλεια και να μας κοινωνήσει αλήθειες μιας άλλης εποχής.  
Σαν έσβησαν τα φώτα κι απέμεινε μόνο ο αχνός φωτισμός από τη φλόγα του καντηλιού και η μυρωδιά από το λιβάνι στο μικρό θυμιατό όσοι βρισκόμασταν στην αίθουσα βρεθήκαμε ως δια μαγείας αιώνες πίσω στην ιστορία της πολύπαθης Ελλάδας, σε μια άκρη της Ζακύνθου ακούγοντας τις ομοβροντίες των κανονιών έξω από το Μεσολόγγι. Η φωνή του γέροντα Διονύσιου ο οποίος εισέρχεται ψάλλοντας τα τροπάρια της Κασσιανής δεσμεύει την προσοχή μας για μία ώρα περίπου και κάτι και ξάφνου γινόμαστε όλοι ακροατές και συμπαραστάτες του γέροντα που στιγματίζει και καταδεικνύει τα κακώς κείμενα του αγώνα των Ελλήνων και το ατελέσφορο της νίκης.

O Γιώργης Δρυμωνιάτης με ζηλευτή φυσικότητα υποδύεται τον ιερομόναχο Διονύσιο μα αλλάζοντας τη χροιά και τον τόνο της φωνής του μας μεταφέρει τα λόγια της γυναίκας της Ζάκυθος, της κόρης της, των γυναικών από το Μεσολόγγι. Η υποκριτική του ικανότητα υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Άγγελου Μαρίνου γεμίζει τη σκηνή με την παρουσία χαρακτήρων που σχεδόν πείθουμε εαυτούς ότι τους βλέπουμε.

Συγκλονιστική η στιγμή που τραγουδά ως άλλη Ελλάδα τους στίχους που αναφέρει ο Σολωμός … 

Το χάραμα επήρα
Του ήλιου το δρόμο
Κρεμώντας τη λύρα
Τη δίκαιη στον ωμό.
Κι απ' όπου χαράζει
Κι' ως όπου βυθά...

Ο Δρυμωνιάτης κρατά καθηλωμένους τους θεατές για μία ώρα και δέκα λεπτά περίπου σε ένα μονόπρακτο, όπου όλοι οι χαρακτήρες είναι δημιουργήματα και μάρτυρες της φωνής του και τα σκηνικά αλλάζουν μπροστά στα μάτια μας ως αποτέλεσμα της ζωντανής περιγραφής του. Με μια ταπεινότητα και μια συγκίνηση που είναι έκδηλη στον πρωταγωνιστή, αναλογιζόμενος τη βαρύτητα του ρόλου, αλλά και της ιστορίας που αναβιώνεται αιώνες μετά το κοινό συνοδοιπορεί και συμπάσχει και συμπλέει με τον ιερομόναχο Διονύσιο σε μια πορεία δύσβατη για το Γένος μας.
Εξιλαστήριο θύμα στο έργο αυτό του Σολωμού, η Γυναίκα της Ζάκυθος, που συγκεντρώνει όλα τα κακώς κείμενα του Αγώνα και που ο Σολωμός την παρουσιάζει ως άσχημη, άπιστη, με αντιπατριωτική συμπεριφορά και θανάσιμο μίσος για την αδερφή της. Η Γυναίκα της Ζάκυθος, η οποία υποτιμητικά θεωρώ δεν έχει όνομα, στο τέλος τρελαίνεται και αυτοκτονεί πνίγοντας τον εαυτό της την ώρα που στη ζάλη της νομίζει ότι σκοτώνει την αδερφή της.

Το δέος και ο σεβασμός με τον οποίο αντιμετωπίστηκε αυτό το έργο του εθνικού ποιητή είναι έκδηλα από την έλλειψη αστοχίας σε σκηνοθετικό και υποκριτικό επίπεδο. Ακόμα και τα σκηνικά είναι φτιαγμένα και τοποθετημένα με τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργούν έντονα την εικόνα εκείνου του καιρού.

Το τέλος του έργου συνοδεύτηκε από ένα συνεχόμενο χειροκρότημα, πολλά επιφωνήματα και μια έκδηλη συγκίνηση από κοινό και συντελεστές. Ήδη μετά την αυξημένη ζήτηση των κρατήσεων θέσεων σχεδιάζεται ο προγραμματισμός και επόμενων παραστάσεων.

Ο σκηνοθέτης Άγγελος Μαρίνος μας δήλωσε: «Είμαι ικανοποιημένος που η παράσταση αγγίζει τον θεατή κι έτσι ο θεατρικός λόγος -γιατί τέτοιος είναι- του Σολωμού "κατεβαίνει" στο κοινό.»
Περισσότερα από την Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο προέρχονται από αρχείο της ίδιας.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο, Κατίνα ΜέτσιουΕπιστροφή στο Highgate, Λυδία ΒασιλειάδηΑναστρέψιμα υλικά, Βασίλης ΚυριλλίδηςΤρίτος κύκλος αρδεύσεων, Δημήτρης ΟρφανίδηςΤρεις τίτλοι των εκδόσεων ΒακχικώνΤο ποτάμι, Χρήστος ΦλουρήςΑγαπητή μου Ευδοξία, Αθανασία Π. Θεοδωρίδου
Το παιδί και ο άγγελος, Γιώργος ΚαράμπελαςΈρως λυσιμελήςΕκδίκηση, Μαρία ΜελεμενήΑτιμώρητο έγκλημα, Καίτη ΔροσίνηΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤ' ανείπωτα, Ελένη ΤζιώγαΛυρικά ελάχιστα, Νίκος Βλαχάκης
Με περίσκεψη, Βασίλης ΜαστρογιάννηςΝάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης, Μαίρη ΤσίληΠαιδικά βιβλία Γιώργου Μπουμπούση
Το δώρο της ζωής, Γιώτα ΜπατιστάτουΝα μ' αγαπάς, Λία ΝικολάουΕξίσωση, Μίλτος ΓήταςΤα μάτια μιας γυναίκας, Παναγιώτα Τσολάκη-Αγγελοπούλου