1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι * Εν αμφιβολία ποιητές ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2020

Άγγιξέ με

Μου είπε τόσα μέσα σε σαράντα σελίδες που δε ξέρω από ποιο να ξεκινήσω και τί να πρωτοπώ. Ο Γιώργος Τριανταφύλλου έχει πένα αισθαντική, ερωτεύσιμη -με τον ρομαντικό τρόπο-, γράφει τη μελάνη έτσι, στο θηλυκό της, ταιριάζοντάς την με τον ερωτισμό του ενώ σε όλη την έκταση της ποιητικής του συλλογής μπορείς να καταλάβεις ότι εκφράζεται άντρας. Επίσης, μπορείς να ανιχνεύσεις τη μεγάλη σχέση που έχει με την Τέχνη, σε διάφορες μορφές της, μα και μόνο με τη θεατρική τέχνη να είχε ασχοληθεί θα έφτανε -την υψίστη των Τεχνών κατ' εμέ.

Σημειώνω νοερά στο μυαλό μου τα αστικά τοπία, τις αναμνήσεις ζωής (του;), τις αναφορές σε φίλους (του), στο παρελθόν -όπως σε εκείνο το έργο του που «βρίσκεται» στην σχολική τάξη και την πρώτη ημέρα του σχολείου-, την γλυκύτητα που αποπνέει παρά τις πίκρες του... ως τον πολιτικό του λόγο και την κοινωνική οπτική -άρωμα Πολυτεχνείου στο «Συναξάρι». Επικεντρώνεται στην εργατική τάξη και στον «απλό» μέσο αστό, γεγονός που σε βοηθά να συν-ταυτιστείς σε πολλά. Γράφει πάντα με ελεύθερο στίχο και γεμίζει τα έργα του με Τέχνη: είτε με απευθείας αναφορές είτε με έμμεσες.

Μου άρεσαν τα θεωρήματα ζωής που συναντά κανείς στο βιβλίο, όπως διατυπώνονται:

Σε ψάχνω στο απύθμενο βάθος μιας ρυτίδας,
εκεί που ελλοχεύει η άβυσσος της νεότητας.

...η θλίψη του τέλος και της αρχής
συνυπάρχουν στα γρανάζια του μεγάλου ρολογιού.

Οι αναιρέσεις που ακολουθούν έναν σκεπτικό συλλογισμό:

Τον ποιητή να φοβάσαι [...] ...μην φοβηθείς τον ποιητή

Η πανχρωμία που σου επιτρέπει να «δεις» την ποίηση σε όλες τις αποχρώσεις: γαλάζιο, πράσινο, ροζ, κόκκινο, μπλε, κ.λ.π. σε αντιδιαστολή με την συνήθη ασπρόμαυρη «εικόνα» της... Διαβάζω πολλές φορές το έργο «Κυριακή» γιατί περιέχει μια εξαιρετική περιγραφή αυτής της ημέρας της εβδομάδας και λατρεύω το πνεύμα του, ειδικά δε, σε εκείνη την απορία:

...αναρωτιέμαι:
Αν ο ελέφαντας έχει  μεγαλύτερη ψυχή από την πεταλούδα.

Ξεχωρίζω την «Ιουλιέτα» του επειδή τον βρίσκω υπέροχο και παρατηρώ μια εμμονή στο υγρό στοιχείο, όπως και στην ονειροπόληση.

...έναν νέο μεγαλύτερο πλανήτη θέλω
για να χωράει την ανιδιοτελή αγάπη
και να φτιάξουμε απ' την αρχή ξανά τον κόσμο.

Έξω βρέχει ονόματα θα γράψει σε έναν στίχο, μα και μέσα δεν είναι λίγα τα πρόσωπα που «απαντώνται». Τέλεια δείγματα εικονοπλαστικής τέχνης παρελαύνουν μπροστά στα μάτια -μιας και «κρύβονται» ανάμεσα στις λέξεις- και υπέρλαμπροι δημιουργοί σαν τον Πικάσο, τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, τον Κλιμτ, τον Βαν Γκογκ... μα και κλασικές γραφίδες σαν του Τσέχοφ, του Ρολάν Μπαρτ. του Περεσιάδη· ακόμα και μουσικές όπως του Μότσαρτ... Θαρρείς και η ποικιλία των χρωμάτων προεκτείνεται στην πανσπερμία της Τέχνης· από την άλλη, έτσι θα έπρεπε να γίνει (είναι) καθώς όλα λειτουργούν αλληλένδετα στον κόσμο και συνυπάρχουν έτσι κι αλλιώς.

Η σιωπή χορεύει νωχελικά
με την άρνηση και την κατάφαση.

Θα κλείσει όπως ξεκίνησε. Με εκείνη την ίδια προτροπή και με ένα ακρόλεξο που σχηματίζει την πιο απλή-μέγιστη έννοια. Τη ζωή.
Κι αισθάνομαι ότι κουβαλάει μια στεναχώρια αυτή η «αυλαία», κυρίως επειδή γράφει: Η τελεία σαν σφαίρα με σκοτώνει.
Διαβάστε το!
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Τριανταφύλλου, Άγγιξέ με, κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Άνεμος για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Ο Γιώργος Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε θεατρικές σπουδές στην φιλοσοφική σχολή Αθηνών (ΕΚΠΑ), παρακολούθησε επιστημονικά συνέδρια και σεμινάρια όπως «Oι τέχνες στο Ελληνικό σχολείο» κ.ά. Σπούδασε επίσης σκηνοθεσία στην σχολή «Σταυράκου» και υποκριτική στη δραματική σχολή «Δ. Φωτιάδη». Έχει εργαστεί σε δημοτικές θεατρικές ομάδες και σε παιδικό θέατρο, έχει δραματοποιήσει αποσπάσματα από λογοτεχνικά βιβλία και το 2012 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και σκηνοθετική επιμέλεια του θεατρικού έργου του Furio Borton, «Τα τελευταία Φεγγάρια». Έχει γράψει, σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστήσει σε πολλές μικρού μήκους ταινίες όπως το «Άγγιξέ με» που διακρίθηκε σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου επίσης έχει αρκετές συμμετοχές σε μεγάλου μήκους ταινίες και θεατρικές παραγωγές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΕν αμφιβολία ποιητές, συλλογικό έργοΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας