Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας * Ίχνη στα όνειρα * Τα ίχνη του αίματος * Υπεράνω πάσης υποψίας * Μια ανάσα πριν το τέλος * Γιαννέσα * Είκοσι τσουβάλια λίρες ** Ποίηση: Κατάβασις * Με φόβο και πάθος * Το όνομα του έρωτα * Πικραλίδα * Η εξορία του Σειληνού ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Τα αχνά φώτα της Μάρφα * Μέχρι να δω τον Άλκη * Φρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Μικροί μαθητές της ζωής * Ο νέος εφιάλτης: Η ομάδα των 5 εναντίον...? ** Νουβέλες: Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz * Φάρος σκιών * Δύο ιστορίες ** Άλμπουμ μουσικό: The Birds Sing As Bells

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2020

Κράτα το φως ανοιχτό

Μια ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η συλλογή της Γιάννας Κατωπόδη για αρκετούς λόγους, κάποιους εκ των οποίων θα επιχειρήσω να σας αναπτύξω παρακάτω.

Το βιβλίο περιλαμβάνει δεκατρία διηγήματα περιορισμένης έκτασης, από εκείνα που διαβάζονται παντού, όχι επειδή είναι «εύκολα» ή «εύπεπτα» -κάθε άλλο!- μα επειδή είναι σύντομα και «χωράνε» την ώρα που χρειάζεται το μετρό να σε πάει από το ένα σημείο στο άλλο ή την ώρα της βαριεστημένης αναμονής σε κάποιο ιατρείο, στη δημόσια υπηρεσία, ή όσο παίρνει να βράσουν τα μακαρόνια κ.ο.κ. Το βιβλίο έχει αυτό το πλεονέκτημα που μόνο τα βιβλία αυτού του είδους διαθέτουν κι έτσι διαβάζεται -χωρίς να το καταλάβεις καλά καλά- στα ενδιάμεσα της καθημερινότητας, όμως ο αισθαντικός λόγος της Κατωπόδη, η δραματική πένα της και οι συναισθηματικές της αποχρώσεις (θα) σε ακολουθούν για καιρό.


Εννοείται είναι γεμάτο από φώτα. Μικρά και μεγάλα, φώτα που σηματοδοτούν αναμνήσεις, εικόνες, αισθήματα... παρόν, παρελθόν και μέλλον. Σκέφτομαι αν εκτός από φώτα συνάντησα και «φώτα» αλλά καταλήγω ότι τα δεύτερα είναι κάπως υποκειμενικά και εξατομικευμένα οπότε κλείνω την παρένθεση και εξακολουθώ.

Μια διάχυτη μελαγχολία και μια ατέρμονη θλίψη απαντώνται γενικά. Η συγκίνηση που προσφέρουν οι ιστορίες είναι πολλή. Το ανθρώπινο δράμα πρωτοστατεί με παρονομαστή όλες τις κοινωνικές τυπικότητες, τις ψεύτικες, υποκριτικές κι ανούσιες. Ένας κόμπος δημιουργείται στο λαιμό. Ή στην καρδιά -αναλόγως της ευαισθησίας που έχει κανείς. Συνήθως είναι μεσάνυχτα· ή λίγο πριν ή λίγο μετά... πάντα νύχτα όμως. Θα πεις ότι τα φώτα τότε αποκτούν νόημα. Η συγγραφέας παρατάσσεται μ' αυτό και τα «(παρ-)ακολουθεί».

Μικρά φώτα, μεγάλα φώτα και φωτάκια που χορεύουν ρυθμικά σε χιλιοειπωμένα τραγούδια.

Θα συναντήσεις πολύ φως. Από το κόκκινο φωτάκι της πορνείας, του πληρωμένου έρωτα, της ανθρώπινης υποδούλωσης, της χαμένης αξιοπρέπειας και το Πρωτοχρονιάτικο πυροτέχνημα της αισιοδοξίας -ότι αυτό που έρχεται παρακάτω είναι καλύτερο από αυτό που πέρασε- ως τα δάκρυα των μοναχικών ανθρώπων, των μόνων, εκείνων που περιμένουν το «φως» (τους) που λέγαμε για το καλύτερο αύριο... αυτά τα διηγήματα είναι από εκείνα που θέλεις να διαβάζεις. Είναι, θα λέγαμε, η ποίηση του πεζού. Μικρή, συνοπτική έκταση μεγάλης έντασης.

Μου άρεσε η αντιπαραβολή των φώτων με το σκοτάδι. Τη συναντάμε, για παράδειγμα, σε έναν ζωγράφο που φτιάχνει μάτια από/με κάρβουνο: το φως μέσα από το μαύρο. Σκέφτομαι ότι κάποιες φορές το σκοτάδι είναι εκείνο που σε κάνει να βλέπεις καλύτερα, ειδικά όταν αυτό που θέλεις, ή πρέπει, να δεις είναι αθέατο στα μάτια, άρα να ψάξεις εντός, στην ψυχή.

Τελικά, μια μουτζούρα μένει μέσα (σου) από το μαύρο, που είναι πάντα πιο πολύ μετά τις δώδεκα και το φως, το κάθε φως όπως κι αν το εισπράξει κανείς, δηλώνει, υπογραμμίζει, οριοθετεί... ελπίδες, θέσεις, χρόνους, αγάπες... σίγουρα ιστορίες ανθρώπων που ζουν ανάμεσά μας. Στην τελική, εμάς.

Υ.Γ.: Προσέξατε την προτροπή της συγγραφέα στον τίτλο; Ε, κι αυτό!
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η συλλογή διηγημάτων της Γιάννας Κατωπόδη, Κράτα το φως ανοιχτό, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός.
Ευχαριστώ την Γιάννα Κατωπόδη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει απόσπασμα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Δύο ιστορίες, Ερμιόνης ΚεχαγιάΦάρος σκιών, Μιχάλη ΓριβέαΗ εξορία του Σειληνού, Βαγγέλη ΚατσούπηThe Birds Sing As Bells, Twelve Thousand DaysΜέχρι να δω τον Άλκη, Τίτσας ΔιαμαντοπούλουΤα ίχνη του αίματος, Τειρεσία ΛυγερούΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ο νέος εφιάλτης, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΊχνη στα όνειρα, Γιώργου ΠαναγιωτίδηΜικροί μαθητές της ζωής, Μαρίας ΠαπακωνσταντίνουΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΥπεράνω πάσης υποψίας, Θεοχάρη ΛιβιεράτουΦρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες, Νένας Φιλούση
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΤο όνομα του έρωτα, Δημήτρη ΜπαλτάΜια ανάσα πριν το τέλος, Χρήστου ΠαπαδημητρίουΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΠικραλίδα, Κικής ΣαλαμούραΓιαννέσα, Παρασκευής ΜπακέλλαΕίκοσι τσουβάλια λίρες, Θεοφάνη Παπαδόπουλου