1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Εγγραφή στο newsletter *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κ.λ.π. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι * Τα τεμάχια * Τα άυλα θηρία της ψυχής * Amor Fati * Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου * Ενώπιον του βασιλιά * Blackbird * Άμνετ * Innuendo * Ο Λύχνος * Χριστίνα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος * ΣυμΠτώματα * Καρδιόσχημα * Ουά * Ναίφως ** Νουβέλα: Αγαπητή μου Ευδοξία * Απαγορευμένη αίθουσα ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας * Σειρά Παράξενες Μέρες στην Ευρώπη ** Παιδικά - Εφηβικά και Παραμύθια: Δεν υπάρχει τέλος * Η μάγισσα Βρωμίλα

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2020

Το ανείπωτο

51 εικόνες νοσηλείας
Κάποτε, μια μέρα θα υπάρξει ένα νησί.
Δίχως να το ξέρεις, το έχεις ήδη πλησιάσει.
Με το άσπρο του, καλύτερο από αυτό εδώ.
Θαλασσινή κούνια.[1]

Ολοκληρώνοντας την ποιητική συλλογή, «Το ανείπωτο, 51 Εικόνες Νοσηλείας», της Μαρί-Πασκάλ Οπλιγκέρ ένιωσα την ψυχή μου κατάκοπη σαν να έχει διαβεί χρονικά όλη την πορεία της νοσηλείας της ποιήτριας. Οι στίχοι της μοιάζουν με σπασμένο γυαλί που χαράζει βαθιά τον τοίχο που χωρίζει τους υγιείς από τους νοσούντες. Μέσα από τα ποιήματά της αποκαλύπτεται η ψυχική και σωματική οδύνη που έχει καταγραφεί στη μνήμη της, η αγωνία και η μοναξιά, η ανοχή και η παραίτηση, ο πόνος του αποχωρισμού από την οικογένεια, η περιθωριοποίηση αλλά και ο αυτοεγκλεισμός στον οποίο ο ίδιος ο ασθενής επιβάλλει στον εαυτό του όταν νιώθει ότι δεν χωρά στο περιβάλλον του και επιλέγει την απομόνωση.

Είναι να πονάς σαν να μην υπήρχε πόνος.
Πόνος παντού.
Φάγωμα του σώματος που θα φάει το κεφάλι.
Τίποτα δεν πάει καλά.[2]

Μέσα στη γραφή της ποιήτριας ανιχνεύεται ο φόβος του αγνώστου, η αίσθηση που αποκομίζει ο ασθενής όταν υποβάλλεται σε εξετάσεις και θεωρίες χωρίς να λύνεται το πρόβλημά του. Η διαπίστωση πως στην ουσία η επιστήμη τον εκμεταλλεύεται για να εξελιχθεί αντί να τον βοηθήσει να αναρρώσει. Σε αυτή την σχέση μεταξύ ασθενούς και ιατρού βγαίνει πάντα αλώβητος και ισχυρός ο ιατρός ή νοσηλευτής ενώ ο ασθενής συρρικνώνεται όλο και περισσότερο ηθικά και ψυχικά μέχρι που στο τέλος απαθής αφήνεται στις όποιες εξετάσεις ή θεραπείες τον υποβάλλουν.

Σε παίρνω, σε τρυπώ.
Κάτω, πάνω.
Βελόνες, καθετήρες.
Σε διατρυπώ, σε αναποδογυρίζω, σε ψάχνω.
Πειραματόζωο πολύ φρόνιμο.[3]

H ποιήτρια στον ίδιο χώρο πενήντα χρόνια μετά. Τα πρόσωπα πιο οικεία, λιγότερο πέτρινα, οι μέθοδοι λιγότερο τρομακτικοί, ο ασθενής πιο ψηλά στο βάθρο των αξιών. Η επιστήμη εξελίχθηκε, ο πόνος αντιμετωπίζεται, τα ερωτηματικά είναι λιγότερα. Σιγά σιγά εξομαλύνθηκαν οι σχέσεις με την οικογένεια. Νιώθει αποδοχή και αγάπη, νιώθει να ταιριάζει και να χωράει στον κόσμο τους. Αναμετρά και ξαναζυγίζει όλα όσα πέρασε. Τα φιλτράρει μέσα από το πρίσμα του ενήλικα και της προόδου.

Είναι τα ίδια πράγματα που σε κάνουν να κλαις, ιδωμένα από την ανάποδη πλευρά με ορθάνοιχτα χέρια.

{…}

Ανακαλύπτεις την άλλη όψη του νομίσματος, ότι το κενό είναι γεμάτο.

{…}

Δέχεσαι ο κόσμος να σου δίνει το χέρι.[4]

Τα αντιμετωπίζει από ψηλά, απ’ το παράθυρο του αεροπλάνου που την παίρνει μακριά και τη φέρνει σε μια νέα πατρίδα. Εισπνοή, εκπνοή, χαμόγελο -τέλος!

Ταξίδι προς το νανούρισμα της Ελλάδος.
Ξαναπάω στην καινούρια πατρίδα μου, γράφοντας μέσα στον ουρανό.
Με ταξιδεύει και θα με αποθέσει εκεί.[5]
Περισσότερα από την Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
Η συλλογή της Μαρί-Πασκάλ Οπλιγκέρ, Το ανείπωτο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Η Marie-Pascale Oppliger γεννήθηκε στη Ρομανδία της Ελβετίας το 1964 και έχει μια κόρη ενήλικη πλέον. Από το 2014, ζει στην Ελλάδα. Έχει σπουδάσει Διατροφολογία-Διαιτολoγία και Μουσική Παιδαγωγική. Σήμερα διδάσκει στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Έχοντας, επαγγελματικά, έντονη πολιτιστική δράση, έχει συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, στην ελβετική εθνική έκθεση Expo.02, έχει γράψει και σκηνοθετήσει αρκετά μουσικά έργα, ορισμένα από αυτά με ελληνική παραδοσιακή θεματολογία (Hellas, Φεγγαράκι μου λαμπρό) και έχει συνθέσει μουσική για θεατρικές παραστάσεις (Θέατρο Play Back, Die Mitschuldigen του Goethe, κα.), καθώς και για την ταινία μικρού μήκους Tango.

[1] Το νησί
[2] Όλα συμπεριλαμβανόμενα!
[3] Επαγγελματικά
[4] Τα πράγματα που σώζουν
[5] Προς την καινούρια πατρίδα

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ναίφως, Φυλλένια ΣφουγγάρηΆμνετ, Μάγκι Ο'ΦάρελΧριστίνα, Δέσποινα ΜυστακίδουΣυμΠτώματα, Χρίστος ΤσιαήληςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουInnuendo, Πέτρος ΜπράιλαςΑπαγορευμένη αίθουσα, Φωτεινή Αποστολοπούλου
Η καρδιά που γυρνάει, Το δέρμα είναι η ελαστική θήκη που περιβάλλει το σώμα ολόκληρο, Τα τετράδια ενός θηλαστικού, Φως έρωτας θάνατοςΟυά, Ο φιμωμένοςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΝέλλη Σπαθάρη, Amor FatiΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤα άυλα θηρία της ψυχής, Ευαγγελία ΤσακίρογλουΕνώπιον του βασιλιά, Γρηγόρης Παπαδόπουλος
Ο Λύχνος, Γιώργος ΜανέτταςΤο αίνιγμα του Ερωτόκριτου, Βασιλική ΜακρήΤα τεμάχια, Χρύσα Μαστοροδήμου
Η μάγισσα Βρωμίλα, Φωτεινή ΖαχαριουδάκηΚαρδιόσχημα, Όλγα ΑχειμάστουBlackbird, Matthias BrandtΔεν υπάρχει τέλος, Μαρία Καβούρη