Δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης * Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα * Barsaat ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο»

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2020

Ο Κωνσταντίνος Τζέμος και ο Φονιάς

Ένα από τα σημαντικότερα έργα της μεταπολιτευτικής περιόδου και γενικότερα της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας, «Ο Φονιάς» του Μήτσου Ευθυμιάδη -δημιουργός που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, το 2003- ανεβαίνει στο ανακαινισμένο θέατρο Έαρ Βικτώρια, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Διαμαντόπουλου από τις 27 Ιανουαρίου 2020.

Στην υπόθεση διαβάζουμε:
Δεκαετία του ΄70. Μια βροχερή μέρα, μέσα σ’ ένα μικροαστικό σπίτι τέσσερα πρόσωπα έρχονται αντιμέτωπα με το ένοχο παρελθόν τους, το τόσο καλά κρυμμένο πίσω από τις μάσκες που φορούν. Ο Σάββας, ο Ταρζάν, η Μαρία και ο Γιάννης, θύτες και θύματα των προσωπικών τους τραγωδιών αγωνίζονται να υπάρξουν μέσα σε μια ηθικά διεφθαρμένη κοινωνία. Η «αλήθεια» του κάθε χαρακτήρα ορθώνεται σαν φάντασμα, έτοιμο να τον κατασπαράξει. Θα έρθει η κάθαρση τελικά;
Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τη Θεατρική Σκηνή του Αντώνη Αντωνίου το 1981 και αργότερα προβλήθηκε από την ΕΡΤ μέσα από την σειρά «Θέατρο της Δευτέρας» (1991).

Ο Κωνσταντίνος Τζέμος μάς μιλάει για την παράσταση και τον χαρακτήρα που ενσαρκώνει...
Πείτε μας δυο λόγια για το ρόλο σας στην παράσταση; Πόσο ταυτίζεστε ή συμφωνείτε και πόσο διαφοροποιήστε ή διαφωνείτε με αυτόν;
Κωνσταντίνος Τζέμος: Ο ρόλος που ενσαρκώνω, είναι ο μέσος Έλληνας του ’60-’70, της εποχής δηλαδή της αστικοποίησης της Ελληνικής Κοινωνίας. Εσωτερικός μετανάστης φτάνει στην Αθήνα, με όνειρο την επιστημονική κατάρτιση και την οικονομική αποκατάσταση, ελλείψει όμως χρημάτων, «προσαρμόζεται»… Από ονειροπόλος επαρχιώτης μετατρέπεται σε τυπικό μικροαστό κι απολαμβάνει μια «ήσυχη και άνετη ζωή».
Φοβάμαι πως όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο θα ταυτίζομαι με τις ιδέες και τις αξίες του! Είναι βέβαια «άχαρο», αλλά ταυτόχρονα και αναγκαίο για την ευτυχία μας, να διακρίνουμε το μικρό και κατ’ άλλους ασήμαντο, κοινωνικό μας ρόλο και να του αποδίδουμε την αξία και τη σημασία που του αναλογεί. Παρεμπιπτόντως το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με αντίστοιχους θεατρικούς ρόλους…

Αν έπρεπε να χαρακτηρίσετε το έργο με μια φράση, ποια είναι αυτή;
Κ.Τ.: Ένα σκληρό, άμεσο και βαθιά αληθινό έργο, για το «θαυμαστό» κι οδυνηρό κόσμο των παρανόμων, που εξακολουθεί να επιβιώνει ευρηματικά, κάτω από το αδιάφορο βλέμμα της αστικής κοινωνίας.

Ποιο είναι το μήνυμα του έργου σε σχέση με την κοινωνία μέσα στην οποία λειτουργούν οι ήρωες;
Κ.Τ.: Η κοινωνία των ηρώων, ελάχιστα διαφέρει από τη σημερινή. Αν εξαιρέσεις βέβαια πως ο κόσμος του εγκλήματος, βρίσκεται πια στα χέρια εισαγόμενων στελεχών, από Καυκασιακές και Βαλκανικές κυρίως χώρες, και πως ο μικροαστός του ’70 με το FIATάκι και το αποταμιευτικό βιβλιάριο του ταμιευτηρίου, έχει μετατραπεί σε υπερκαταναλωτή και υπερχρεωμένο «νοικοκύρη»…
Όσο για το μήνυμα του έργου, σας παραπέμπω στα λόγια του ίδιου του συγγραφέα όταν ρωτήθηκε σχετικά από τον Αντώνη Αντωνίου (πρωταγωνιστή στο 1ο ανέβασμα του έργου το 1981):
«-Τι θέλουμε να πούμε με το έργο ρε Μήτσο;»
«-Πολλές φορές Αντώνη, σημασία δεν έχει το τί λες, αλλά ο τρόπος που το λες».

Τι θέλετε να κρατήσει ο θεατής στο τέλος;
Κ.Τ.: Όσο πλησιάζουμε προς την τελική αυλαία, αποκαλύπτονται πράγματα σκληρά. Η νεορεαλιστική πένα του συγγραφέα, γίνεται σχεδόν αδυσώπητη! Κι όμως οι ήρωες εγκαταλείπουν τη σκηνή, καθαρμένοι. Σχεδόν «ψυχοθεραπευμένοι»!...
Μ’ αυτή τη γεύση θαρρώ πως θα φύγουν κι οι θεατές απ’ το θέατρο. Κατά τ’ άλλα, ο καθένας τους θα κρατήσει τη δική του αλήθεια όπως γίνεται πάντα.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Γιάννης Διαμαντόπουλος
Σκηνικά-κοστούμια: Δέσποινα Βολίδη
Μουσική σύνθεση: Διονύσης Τσακνής
Σχεδιασμός φωτισμών: Σπύρος Κάρδαρης
Σχεδιασμός ήχου: Κώστας Ματσιούλας
Φωτογραφίες: Τζωρτζίνα Πιτιανούδη
Βοηθός σκηνοθέτη: Celestine Μαργαρώνη

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης): Τζώνη Θεοδωρίδης, Γιώργος Χριστοδούλου, Κωνσταντίνος Τζέμος, Νόνη Ιωαννίδου.

Στο θέατρο Έαρ Βικτώρια, Μαγνησίας 5 και Αριστοτέλους 132, Αθήνα, 2108820008, 6988441991
Από τη Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2020 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΓράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΣκόρπιες μνήμες, Περικλής ΛεύκαςΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Με τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου