1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Νούρα: το μήνυμα * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Συμπόσιο με εχθρούς * Εβόρα * Τα κβάντα της ελπίδας * Ο Δράκος * Υπόθεση Μπετόβεν ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Αναμνήσεις μιας ζωής ** Χρονογραφήματα: Το τελευταίο τανγκό * Κόκκινο, γράφουμε ** Ποίηση: Η πικρή γεύση της προδοσίας * Πασιφλόρα * Έβδομος κόμβος σε δαγκάνες τέσσερις * Μελέτη ζωής * Οι πικροδάφνες θέλουν κούρεμα * Στον ορίζοντα της ελπίδας ** Νουβέλα: Χάγια ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Πλανήτης ΦράουλΑ ** Αληθινές ιστορίες: Τα βιβλία της Αιμιλίας Πλατή ** Περιοδικά: ΛεξΩτεχνίες ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς * Δοκίμιο: Κύπρος 1945-1974

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2020

Η μοναξιά του Θεού

Στον πρόλογό του, ο ίδιος, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το βιβλίο αυτό είναι μια «...συλλογή εμπνευσμένη από τις εικόνες, τους ήχους, τις στιγμές, τους προβληματισμούς της καθημερινότητας μας και την εναλλαγή των συναισθημάτων μας...» [...] «γλυκόπικρη επιστροφή στις αναμνήσεις μας» κι αν το διαβάσει κανείς, έστω και αποσπασματικά, καταλαβαίνει ότι αυτό ακριβώς είναι. Το περνάει. Κι όπου συναντάμε το πρώτο πληθυντικό, ουσιαστικά είναι σα να γράφει σε πρώτο ενικό, αφού πολλοί αναγνώστες θα ταυτιστούν αναγνωρίζοντας εαυτούς μέσα.

Ο Ιωάννης Παπουτσάκης γράφει από καρδιάς, όσα κρατήσαμε στη μνήμη σαν φυλαχτό, χωρίς φίλτρα, χωρίς να έχει την πρόθεση να κρύψει ή να κρυφτεί, με αμεσότητα. Ο στίχος του είναι (πάντα) ελεύθερος, απαλλαγμένος κανόνων, και η παιδική ηλικία αποτελεί συχνά σημείο αναφοράς· ή επιστροφής. Μια διάχυτη μελαγχολία υπάρχει, όπως κι ένα κάπως σκοτεινό στοιχείο (σε μια ποιητική φόρμα είναι αναπόφευκτο νομίζω) που φέρνει ηχώ κατάθλιψης. Είναι νοσταλγικός, φυσικά, περιγραφικός και σχολιαστής των ανθρώπινων και των κοινωνιών. Στα στοιχεία όμως που πραγματικά κάνει τη διαφορά είναι η στάση του απέναντι στον ταπεινό, τον λαϊκό, τον εργάτη... απέναντι στον πιο μικρό από τους μικρούς.

...οι ταπεινοί, παλεύουνε
για να μη χαθεί η ράτσα
για να μη νικηθεί η Άνοιξη
για να μη νικήσει ο φόβος την Ελευθερία
για να μην πονέσει κι άλλο ο Θεός

Κι αλλού:

Άνθρωποι απλοί όπως καθετί ωραίο

Υπερασπιστής του ανθρώπου, του θνητού, μα και υπερασπιστής της πατρίδας του, με στόχο να βρει συνοδοιπόρους, Να βρω συνοδοιπόρους οραματιστές, που το απευθύνει ως κάλεσμα κι επιθυμία μαζί. Ίσως και ευχή του.

Σ' έναν κόσμο που κουβαλάει ακόμα
το προπατορικό αμάρτημα
και δυο χιλιάδες χρόνια τώρα
σταυρώνει κάθε μέρα το Χριστό

Γράφει σε πρώτο πρόσωπο και γεμίζει τους στίχους του με αναπόληση κι αναμνήσεις. Είναι στοχαστής ενός καλύτερου αύριο, είναι ονειροπόλος, άρα και αισιόδοξος, γιατί μόνο οι φύσει αισιόδοξοι επιτρέπουν τόσες λευκές αχτίδες μέσα στην -έτσι κι αλλιώς εξ ορισμού- θλιβερή τούτη λογοτεχνική φόρμα. Την ποίηση.

Αν ήταν χρώμα θα ήταν οπωσδήποτε ο μοβ ταραγμένος ουρανός του εξώφυλλου· ένα χρώμα που αγαπά και προσφωνίζει, που του ταιριάζει(;) και το ανακατεύει με το γκρι (και πάλι στον ίδιο συννεφιασμένο ουρανό).
Περισσότερο όμως από κάθε άλλο, ο Παπουτσάκης εδώ είναι πρεσβευτής του καλού. Του ηθικού, του αγνού, της αγάπης... του όποιου καλού, σε όποια μορφή ή ονοματοδοσία. Και, σε ό,τι αφορά στον τίτλο, συμβολίζει τον άνθρωπο, το υπέρτατο δημιούργημα του Θεού, που έρχεται και φεύγει μόνος, μα στο ενδιάμεσο γνωρίζει τόπους, αισθήσεις, άλλους ανθρώπους και ζει. Ή, έστω, θα μπορούσε να συμβολίζει (και) αυτό.
Να το διαβάσετε! Έχει μεστό λόγο, όμορφη γραφή, χωρίς να παιδεύει τον φιλαναγνώστη, χωρίς να τον ζορίσει. Σου επιτρέπει να μπεις για λίγο στις αναμνήσεις του και να γευτείς κάτι από το παρελθόν του -σπουδαίο πράγμα!
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Ιωάννη Σ. Παπουτσάκη, Η μοναξιά του Θεού, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για την αποστολή του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Περισσότερα από/για τον Ιωάννη Παπουτσάκη:
Στις ράγες της μνήμης
Ο Ιωάννης Παπουτσάκης Στις ράγες της μνήμης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

">

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τα κβάντα της ελπίδας, Γ.ΡούσοςΥπόθεση Μπετόβεν, Α.ΤσακμακίδηςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΕβόρα, Κώστας ΚρομμύδαςΚύπρος 1945-1974Κόκκινο, γράφουμε του Γιάννη ΠαπαϊωάννουΠλανήτης ΦράουλΑ, Ruby
Έβδομος κόμβος σε δαγκάνες τέσσερις, Σ.ΠαρασκευοπούλουΤο τελευταίο τανγκό, Λένα Μαυρουδή-ΜούλιουΣπύρος Φωκάς, η βιογραφίαΟι πικροδάφνες θέλουν κούρεμα, Α.ΚαϊμακλιώτηΟ Δράκος, Κ. ΔροσίνηΤο παραμύθι με τα παραμύθια, Αιμιλία ΠλατήΕπιλέξτε εσείς τα δώρα σας!
Αναμνήσεις μιας ζωής, Τ.Σ.
ΛεξΩτεχνίεςΣτον ορίζοντα της ελπίδας, Ελένη ΛουκάΤα βιβλία της Αιμιλίας ΠλατήΜελέτη ζωής, Σπύρος ΣφενδουράκηςΠασιφλόρα, Μαλβίνα ΙωσηφίδουΔώδεκα χτύποι, Ν.Γονίδης