Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Φωνή τέχνης *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η αλήθεια μου... η μισή * Μαθήματα εμπιστοσύνης * Ρίζες * Οι επιλογές που με έκοψαν στα δύο * Αίμα αδερφικό * Θέλω να μου μιλήσει * Τέσσερα μυθιστορήματα των εκδόσεων Ελκυστής * Για πάντα δική σου ** Ποίηση: Ευτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες * Εγκέφαλος Ψάρι * Φως όπως μανταρίνι ** Διηγήματα: Ξιπασμένες νοικοκυρές * 5 Ιστορίες ντροπής * Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια ** Άλλα: Συνοικία Αγία Φωτεινή * Οδηγός βικτωριανής απόλαυσης * Ο Κεκλημένος * Τέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Βακχικόν ** Νουβέλες: Διαμέρισμα με αριθμό 7 * Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία * Γράμματα στη μαμά * Στην ιστορία ελλόχευε άλλη μια κι ύστερα άλλες τόσες * Κάτω από το χώμα ** Αυτοβελτίωση: Η συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020

Η μοναξιά του Θεού


Στον πρόλογό του, ο ίδιος, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το βιβλίο αυτό είναι μια «...συλλογή εμπνευσμένη από τις εικόνες, τους ήχους, τις στιγμές, τους προβληματισμούς της καθημερινότητας μας και την εναλλαγή των συναισθημάτων μας...» [...] «γλυκόπικρη επιστροφή στις αναμνήσεις μας» κι αν το διαβάσει κανείς, έστω και αποσπασματικά, καταλαβαίνει ότι αυτό ακριβώς είναι. Το περνάει. Κι όπου συναντάμε το πρώτο πληθυντικό, ουσιαστικά είναι σα να γράφει σε πρώτο ενικό, αφού πολλοί αναγνώστες θα ταυτιστούν αναγνωρίζοντας εαυτούς μέσα.

Ο Ιωάννης Παπουτσάκης γράφει από καρδιάς, όσα κρατήσαμε στη μνήμη σαν φυλαχτό, χωρίς φίλτρα, χωρίς να έχει την πρόθεση να κρύψει ή να κρυφτεί, με αμεσότητα. Ο στίχος του είναι (πάντα) ελεύθερος, απαλλαγμένος κανόνων, και η παιδική ηλικία αποτελεί συχνά σημείο αναφοράς· ή επιστροφής. Μια διάχυτη μελαγχολία υπάρχει, όπως κι ένα κάπως σκοτεινό στοιχείο (σε μια ποιητική φόρμα είναι αναπόφευκτο νομίζω) που φέρνει ηχώ κατάθλιψης. Είναι νοσταλγικός, φυσικά, περιγραφικός και σχολιαστής των ανθρώπινων και των κοινωνιών. Στα στοιχεία όμως που πραγματικά κάνει τη διαφορά είναι η στάση του απέναντι στον ταπεινό, τον λαϊκό, τον εργάτη... απέναντι στον πιο μικρό από τους μικρούς.

...οι ταπεινοί, παλεύουνε
για να μη χαθεί η ράτσα
για να μη νικηθεί η Άνοιξη
για να μη νικήσει ο φόβος την Ελευθερία
για να μην πονέσει κι άλλο ο Θεός

Κι αλλού:

Άνθρωποι απλοί όπως καθετί ωραίο

Υπερασπιστής του ανθρώπου, του θνητού, μα και υπερασπιστής της πατρίδας του, με στόχο να βρει συνοδοιπόρους, Να βρω συνοδοιπόρους οραματιστές, που το απευθύνει ως κάλεσμα κι επιθυμία μαζί. Ίσως και ευχή του.

Σ' έναν κόσμο που κουβαλάει ακόμα
το προπατορικό αμάρτημα
και δυο χιλιάδες χρόνια τώρα
σταυρώνει κάθε μέρα το Χριστό

Γράφει σε πρώτο πρόσωπο και γεμίζει τους στίχους του με αναπόληση κι αναμνήσεις. Είναι στοχαστής ενός καλύτερου αύριο, είναι ονειροπόλος, άρα και αισιόδοξος, γιατί μόνο οι φύσει αισιόδοξοι επιτρέπουν τόσες λευκές αχτίδες μέσα στην –έτσι κι αλλιώς εξ ορισμού– θλιβερή τούτη λογοτεχνική φόρμα. Την ποίηση.

Αν ήταν χρώμα θα ήταν οπωσδήποτε ο μοβ ταραγμένος ουρανός του εξώφυλλου· ένα χρώμα που αγαπά και προσφωνίζει, που του ταιριάζει(;) και το ανακατεύει με το γκρι (και πάλι στον ίδιο συννεφιασμένο ουρανό).
Περισσότερο όμως από κάθε άλλο, ο Παπουτσάκης εδώ είναι πρεσβευτής του καλού. Του ηθικού, του αγνού, της αγάπης... του όποιου καλού, σε όποια μορφή ή ονοματοδοσία. Και, σε ό,τι αφορά στον τίτλο, συμβολίζει τον άνθρωπο, το υπέρτατο δημιούργημα του Θεού, που έρχεται και φεύγει μόνος, μα στο ενδιάμεσο γνωρίζει τόπους, αισθήσεις, άλλους ανθρώπους και ζει. Ή, έστω, θα μπορούσε να συμβολίζει (και) αυτό.
Να το διαβάσετε! Έχει μεστό λόγο, όμορφη γραφή, χωρίς να παιδεύει τον φιλαναγνώστη, χωρίς να τον ζορίσει. Σου επιτρέπει να μπεις για λίγο στις αναμνήσεις του και να γευτείς κάτι από το παρελθόν του –σπουδαίο πράγμα!

Η ποιητική συλλογή του Ιωάννη Σ. Παπουτσάκη, Η μοναξιά του Θεού, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για την αποστολή του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Περισσότερα από/για τον Ιωάννη Παπουτσάκη:
Στις ράγες της μνήμης
Ο Ιωάννης Παπουτσάκης Στις ράγες της μνήμης

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Στην ιστορία ελλόχευε άλλη μια κι ύστερα άλλες τόσες, Κανάκη ΧάτσιουΌταν η ζωή σού δίνει λεμόνια, Μαντώς ΜάκκαΑίμα αδερφικό, Μαρίας ΛιβυκούΤέσσερα μυθιστορήματα από τις εκδόσεις ΕλκυστήςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων ΒακχικόνΟι επιλογές που με έκοψαν στα δύο, Ελένης ΓεωργούσηΘέλω να μου μιλήσει, Γεωργίας Δάρτση
Φως όπως μανταρίνι, Έφης ΝικολαΐδουΟδηγός βικτωριανής απόλαυσηςΟ Κεκλημένος, Ελένης ΣέννοιαΣυνοικία Αγία Φωτεινή, Κωνσταντίνου ΓρηγοριάδηΓράμματα στη μαμά, Τώνιας ΣαμαράΚάτω από το χώμα, Χρήστου ΚατσίκαΞιπασμένες νοικοκυρές, Έφης Καραμπά
Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία, Μαρίας ΑποστολάκουΓια πάντα δική σου, Δήμητρας ΔεληλίγκαΕυτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες, Γιώργου ΚαριώτηΕγκέφαλος Ψάρι, Λίλιας Τσούβα
5 Ιστορίες ντροπής, Πηνελόπης ΧριστοπούλουΗ συνταγή της ευτυχίας σε επτά ημέρες, Στέλλας ΣιδεράτουΡίζες, Μαρίας Κασιμάτη