ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2020

Η μοναξιά του Θεού

Στον πρόλογό του, ο ίδιος, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι το βιβλίο αυτό είναι μια «...συλλογή εμπνευσμένη από τις εικόνες, τους ήχους, τις στιγμές, τους προβληματισμούς της καθημερινότητας μας και την εναλλαγή των συναισθημάτων μας...» [...] «γλυκόπικρη επιστροφή στις αναμνήσεις μας» κι αν το διαβάσει κανείς, έστω και αποσπασματικά, καταλαβαίνει ότι αυτό ακριβώς είναι. Το περνάει. Κι όπου συναντάμε το πρώτο πληθυντικό, ουσιαστικά είναι σα να γράφει σε πρώτο ενικό, αφού πολλοί αναγνώστες θα ταυτιστούν αναγνωρίζοντας εαυτούς μέσα.

Ο Ιωάννης Παπουτσάκης γράφει από καρδιάς, όσα κρατήσαμε στη μνήμη σαν φυλαχτό, χωρίς φίλτρα, χωρίς να έχει την πρόθεση να κρύψει ή να κρυφτεί, με αμεσότητα. Ο στίχος του είναι (πάντα) ελεύθερος, απαλλαγμένος κανόνων, και η παιδική ηλικία αποτελεί συχνά σημείο αναφοράς· ή επιστροφής. Μια διάχυτη μελαγχολία υπάρχει, όπως κι ένα κάπως σκοτεινό στοιχείο (σε μια ποιητική φόρμα είναι αναπόφευκτο νομίζω) που φέρνει ηχώ κατάθλιψης. Είναι νοσταλγικός, φυσικά, περιγραφικός και σχολιαστής των ανθρώπινων και των κοινωνιών. Στα στοιχεία όμως που πραγματικά κάνει τη διαφορά είναι η στάση του απέναντι στον ταπεινό, τον λαϊκό, τον εργάτη... απέναντι στον πιο μικρό από τους μικρούς.

...οι ταπεινοί, παλεύουνε
για να μη χαθεί η ράτσα
για να μη νικηθεί η Άνοιξη
για να μη νικήσει ο φόβος την Ελευθερία
για να μην πονέσει κι άλλο ο Θεός

Κι αλλού:

Άνθρωποι απλοί όπως καθετί ωραίο

Υπερασπιστής του ανθρώπου, του θνητού, μα και υπερασπιστής της πατρίδας του, με στόχο να βρει συνοδοιπόρους, Να βρω συνοδοιπόρους οραματιστές, που το απευθύνει ως κάλεσμα κι επιθυμία μαζί. Ίσως και ευχή του.

Σ' έναν κόσμο που κουβαλάει ακόμα
το προπατορικό αμάρτημα
και δυο χιλιάδες χρόνια τώρα
σταυρώνει κάθε μέρα το Χριστό

Γράφει σε πρώτο πρόσωπο και γεμίζει τους στίχους του με αναπόληση κι αναμνήσεις. Είναι στοχαστής ενός καλύτερου αύριο, είναι ονειροπόλος, άρα και αισιόδοξος, γιατί μόνο οι φύσει αισιόδοξοι επιτρέπουν τόσες λευκές αχτίδες μέσα στην -έτσι κι αλλιώς εξ ορισμού- θλιβερή τούτη λογοτεχνική φόρμα. Την ποίηση.

Αν ήταν χρώμα θα ήταν οπωσδήποτε ο μοβ ταραγμένος ουρανός του εξώφυλλου· ένα χρώμα που αγαπά και προσφωνίζει, που του ταιριάζει(;) και το ανακατεύει με το γκρι (και πάλι στον ίδιο συννεφιασμένο ουρανό).
Περισσότερο όμως από κάθε άλλο, ο Παπουτσάκης εδώ είναι πρεσβευτής του καλού. Του ηθικού, του αγνού, της αγάπης... του όποιου καλού, σε όποια μορφή ή ονοματοδοσία. Και, σε ό,τι αφορά στον τίτλο, συμβολίζει τον άνθρωπο, το υπέρτατο δημιούργημα του Θεού, που έρχεται και φεύγει μόνος, μα στο ενδιάμεσο γνωρίζει τόπους, αισθήσεις, άλλους ανθρώπους και ζει. Ή, έστω, θα μπορούσε να συμβολίζει (και) αυτό.
Να το διαβάσετε! Έχει μεστό λόγο, όμορφη γραφή, χωρίς να παιδεύει τον φιλαναγνώστη, χωρίς να τον ζορίσει. Σου επιτρέπει να μπεις για λίγο στις αναμνήσεις του και να γευτείς κάτι από το παρελθόν του -σπουδαίο πράγμα!
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Ιωάννη Σ. Παπουτσάκη, Η μοναξιά του Θεού, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για την αποστολή του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

Περισσότερα από/για τον Ιωάννη Παπουτσάκη:
Στις ράγες της μνήμης
Ο Ιωάννης Παπουτσάκης Στις ράγες της μνήμης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΓράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Το σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΓκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή